53rd Thessaloniki Film Festival

Τί όμορφα που είναι, τώρα που ήρθε η φθινοπωρινή μελαγχολία κι όλα είναι γκρι! Με την βροχούλα μας, το αεράκι μας, τις κουβερτούλες μας και τις ταινιούλες μας! 

Φυσικά, αφορμή για την ανάρτηση αυτή είναι το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου,το οποίο θα παρακολουθήσω για 3η συνεχόμενη χρονιά (βεβαίως με μοναδική παρέα την κολλητή, αφού ΚΑΝΕΙΣ δεν θέλει να δει ταινίες ...πιο... κουλτουρέ.) Εχω λίστα ανθρώπων που θα προτιμούσαν να τους βάλω το "The Beach" ή το "The Village" σε repeat, παρά να δουν μια ταινία του TIFF53. Αυτοί χάνουν. Εγώ και μόνη μου θα πήγαινα, αν και αγριεύομαι λίγο στον γυρισμό ως το αμάξι, αλλά θα το τολμούσα.

Ταινίες, πλακόστρωτο, κρύο (καλά, το κρύο για να λέμε και την αλήθεια, είναι υπερβολικό), παρέα, το καλύτερο μου.

Θα γραφα κι άλλα, αλλά ήρθε η αδερφή μου και αρχίσαμε τα γκομενικά. 

Merkel visits Greece - A tale of two countries

At last, Angela Merkel visited Greece, being given the red carpet treatment. Her arrival wasn't welcomed by Greeks though, as thousands of demonstrators defied a ban of protests and gathered in Syntagma Square, voicing their displeasure regarding the austerity measures.

 

Greek media reported nothing about Greek citizens being injured by the riot police.(http://www.guardian.co.uk/world/2012/oct/09/greek-antifascist-protesters-torture-police)

So, the question remains: What was the point of this visit?

Alex White of JP Morgan suggested that it would be a response to calls by the main opposition party "Social Democrats" for her to be more open about her policy toward Greece.

 

Despite the austerity measures, the IMF is afraid that by 2020 the debt-to-GDP ratio will be close to 150% while the measure of debt sustainability has been set  at 120%. Consequently, a write-off of approximately €50 mn. in Greek debt is going to be discussed at the IMF annual fall meetings in Tokyo.

 

While Greece received two massive bailout packages, totaling 240 billion euros, almost none of the money is going to the Greek government to pay for vital public services or the healthcare and education system. Most of the money is being returned to the "Troika" (the European Commission, the European Central Bank and the International Monetary Fund).

 

ερωτευτείτε

Το κείμενο είναι από το blog  "το βυτίο", η  πηγή αναφέρεται παρακάτω:

Ερωτευτείτε αυτόν που έγραψε: «Το αληθές απόβαρον ενός ανθρώπου ισούται με τις αγάπες, τον οίκτο και την αηδία που ένιωσε στη ζωή. Δύο μεγάλες αδικίες εγνώρισα: την φτώχια και την ερωτική καταφρόνια.»
Ερωτευτείτε τη διανόηση που δεν δέχεται να πρωταγωνιστήσει, που δεν βγαίνει το μεσημέρι στη ΝΕΤ, που δεν μπερδεύει την μετριοπάθεια με τις ίσες αποστάσεις και την εξαθλίωση με το αναπόφευκτο. Τη διανόηση που πολεμά το αναπόφευκτο, που παθιάζεται, που καίγεται από αγάπη και αγωνία, που βρίσκει τη θέση της όταν ανάβει η μάχη. Τη διανόηση που φτύνει τον κόρφο της όταν την αποκαλείς διανόηση.
Ερωτευτείτε τους τραγουδιστές που δεν πήγαν ποτέ στον Σπύρο Παπαδόπουλο, που δεν ήπιαν στην υγειά μας, που δεν γλέντησαν εκ μέρους μας ένα κάποιο Σάββατο. Ας πιούμε στην υγειά τους
Αυτούς που τραγούδησαν το τίποτα δεν πάει χαμένο φτύνοντας το πιο πικρό σφίξιμο της καρδιάς τους.
Αυτούς που κλαίνε ξαφνικά και δίχως λόγο.
Ερωτευτείτε τα καφενεία του Γκόρπα, τα μπαρ του καλοκαιριού, τα τραπεζάκια έξω, το τάβλι δύο γέρων έξω απ’ τα άδεια μαγαζιά τους, τα σουβλάκια στα σκαλάκια των πολυκατοικιών, τις μπύρες στα δύο και το κορίτσι που περνάει ρίχνοντας λοξές ματιές.
Τα ξυπόλυτα κορίτσια, τα κορίτσια που δεν ποζάρουν, τα κορίτσια του Ιουλίου, των αόρατων νησιών, τα κορίτσια με τα αλατισμένα μαλλιά και την κόκκινη μύτη. Αυτά είναι ο πραγματικός κόσμος, η αλήθεια, το τέλος και η άκρη του νοήματος.
Τους αδύναμους. Δείτε. Η κούτα του άστεγου, το στοίβαγμα του μετανάστη, η αναζήτηση φαγητού στα σκουπίδια, ο απλήρωτος λογαριασμός. Υπάρχουμε και για να αναποδογυρίσουμε αυτό το ασυνάρτητο σύμπαν.
Ερωτευτείτε τους αυτόχειρες των χρόνων που ζούμε. Τρέξτε κοντά τους, απλώστε το χέρι, σταθείτε προσοχή. Αν δεν καταφέρετε να συγκρατήσετε το κορμί τους, πριν αυτό αιωρηθεί οριστικά και αμετάκλητα, κρεμαστείτε μαζί τους.
Αυτόν που έγραψε πρώτος το «οι μπάτσοι είναι παντού, αλλά ο έρωτας μας κάνει αόρατους» και αυτόν που το φωτογράφησε και αυτόν που το έκανε ριτουίτ και αυτόν που χαμογέλασε βλέποντάς το.
Ερωτευτείτε την πληγή του κυνηγημένου ξένου. Το φόβο του ανθρώπου χωρίς χαρτιά. Τη μοναξιά του ανθρώπου που πέρασε μέσα απ’ τις νάρκες και τα κύματα, για να πέσει απ’ το λυσσασμένο μαχαίρι του φασίστα.
Τους διαδηλωτές, που ανεβοκατεβαίνουν την Πανεπιστημίου, φωνάζοντας αλληλεγγύη, φωνάζοντας ελευθερία. Τις ομάδες σε γειτονιές και συνοικίες, που μαζεύουν ρούχα, που μαζεύουν φαγητά, ταινίες, υλικά και ανταλλάσσουν τα πάντα εκτός από χρήματα.
Αυτούς που βαριούνται να μιλήσουν για τη δουλειά ή τα λεφτά. Αυτούς που σου λένε το αγαπημένο τους χρώμα, το τραγούδι της εφηβείας τους, που θυμούνται το πρώτο κορίτσι που φίλησαν με τρυφερότητα και αυτούς που, σαν τον Χόλντεν, όταν λένε καριέρα, εννοούν να προσέχουν τα παιδιά που παίζουν σε ένα τεράστιο γήπεδο κλοτσώντας μπάλες πάνω κάτω και τραγουδώντας στίχους χωρίς λόγια, μόνο λα λα λα.
Τον Ντουρούτι, τον Ηλία Λάγιο και τον κλόουν του Μπελ. Τον Νίκο Καρούζο που πλήρωνε τα ποτά του με αυτοσχέδια ποιήματα σε χαρτοπετσέτες.
Ερωτευτείτε αυτούς που δεν κωλώνουν μπροστά στο ανέφικτο, αυτούς που πιστεύουν στα θαύματα που δεν έχουν εξήγηση, αλλά ούτε θρησκευτική προέλευση, αυτούς που αγαπούν τον ορθό λόγο επειδή υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το ανάποδο και αυτούς που δεν πίστεψαν σε οτιδήποτε ειπώθηκε οποτεδήποτε σε δελτίο ειδήσεων.
Αυτούς που κολύμπησαν νύχτα μεθυσμένοι και αυτούς που πνίγηκαν επειδή δεν άντεξαν τη σκληρότητα του κόσμου.
Ερωτευτείτε την φωνή του Αργύρη Μπακιρτζή, το «Θεέ μου μεγαλοδύναμε» και το παιδί που σφίγγει μια πέτρα στο χέρι, χωρίς να είναι σίγουρο ότι έχει δίκιο. Στα κρυφά, στη σιωπή, είμαστε σίγουροι ότι τουλάχιστον δεν έχει άδικο.
Τον Χρήστο Βακαλόπουλο που έλεγε για τον Αύγουστο του Νίκου Παπάζογλου, «το τραγούδι δεν είναι ερωτικό, αλλά ερωτευμένο». Μην δίνετε σημασία σε οτιδήποτε είναι ερωτικό, αλλά όχι ερωτευμένο.
Την Άννα Καρίνα, την Μόνικα Βίτι, τη σερβιτόρα της διπλανής καφετέριας, την Ροζάριο Ντόσον και όλες τις γυναίκες που έχουν αίμα μπερδεμένο, αίμα που έρχεται από δύο ή τρεις ηπείρους.
Ερωτευτείτε τον πατέρα κάποιου γαμπρού που με το τσιγάρο στο στόμα, μεθυσμένος, χορεύει το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας. Ερωτευτείτε το αχ Παναγιά μου, στο τέλος κάθε τέτοιας μουσικής.
Αυτόν που έγραψε, «μην αγαπάς τον πλησίον, αλλά πλησίασε τον αγαπώντα».
Την πιο μικρή ελιά στην κοιλιά της, τον απογευματινό ύπνο κάτω απ’ το αρμυρίκι ή την καρυδιά, την πιο λεπτή ειρωνεία, το παγάκι, την παρέα που κλαίει γελώντας και τη βουβαμάρα του καταστρώματος της επιστροφής.
Ερωτευτείτε το κορίτσι μου. Κάθε πρωί, κάθεται νυσταγμένη στην άκρη του κρεβατιού με γερμένους τους ώμους και τα χέρια να κρέμονται σαν τεράστιο εκκρεμές. Αυτή η εικόνα είναι η ασπίδα, η μολότοφ και το φωτόσπαθο που κρατάω στη χούφτα μου και με κάνει ιπτάμενο, απίθανο και ανήλικο.
Ερωτευτείτε το κορίτσι που περνάει δίπλα σας εδώ και τώρα.
Ερωτευτείτε.
(πηγή :  http://tovytio.wordpress.com/2012/10/03/apo_to_bahar/ )

Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τόσο όμορφο.

Απίστευτες στιγμές

Να βλέπεις τον πρώην σου γαμπρό, αξία ανεκτίμητη.

Θα μου πεις, τα είχατε το 2001, έχουν περάσει 11 χρόνια. Τί περίμενες; Αφού το ήξερες ότι έχει σχέση, είχατε ξαναβρεθεί πριν χρόνια, είχες την ευκαιρία και δεν την ήθελες. 6 χρόνια σε περνάει, 32 είναι. 6 χρόνια τα είχε με την κοπέλα. Αλλά και πάλι , είναι ένα μικρό πολιτισμικό σοκ να τον βλέπεις γαμπρό, με την άλλη δίπλα νύφη. Τώρα που έχουν περάσει και 2-3 μέρες, αρχίζω να το συνειδητοποιώ. Καλά να είναι, ευτυχισμένος.

Το αυτοκίνητο μου το πήρα 27/12/07. Το ξεπλήρωσα 3 χρόνια αργότερα. Η κολλητή μου, με ρώτησε το εξής χθες, 02/10/2012: "Πώς αισθάνεσαι τώρα που έχεις αυτοκίνητο;" .Δεν έχω το κουράγιο να σχολιάσω.

Κάνω ασκήσεις, πανδύσκολες,"Ι am, you are" μπλα μπλα, με B'juniorακι 9χρονο. Βλέπουμε εικόνα με 2 παιδάκια λυπημένα: 

".............................sad. ".

"They are " μου λέει. 

"Excellent" απαντάω. "Why are they sad?" την ρωτάω.

 "Εεε...Δεν ξέρω". 

"Σκέψου, για ποιό λόγο μπορεί να στενοχωριούνται καμιά φορά τα παιδιά;"

"Εεε.."

"Εσύ γιατί στενοχωρήθηκες τελευταία φορά;" (εγώ να σκέφτομαι τώρα "Δεν βγήκα να παίξω", "Ειχα πολλά μαθήματα" "Εβρεχε", "Μου πήρε την Μπάρμπι ο αδερφός μου" κτλ)

"Ε, να ...Που δεν κάναμε αγγλικά από πιο παλιά...που δεν κάναμε μάθημα όταν ήμουν πιο μικρή".

(υγ. την έχω από A'j. Εννοούσε ακόμη πιο παλιά).

Εκείνη την ώρα, κάπου πέταξα, νομίζω έφτασα στο φεγγάρι.

Μεϊμαράκης και το πουλί του Χατζηνικολάου

Φραστική επίθεση δέχτηκε το διακοσμητικό χώρου (via @stefivos tweep) ,κατά κόσμον Προκόπης Παυλόπουλος από τον κ. Μεϊμαράκη κατά τη διάρκεια ψηφοφορίας σχετικά με την άρση της βουλευτικής ασυλίας.

 

Συγκεκριμένα, ο κ. Μεϊμαράκης φέρεται να είπε στον συνάδελφο βουλευτή του: "Προκόπη σε άκουσα το πρωί που βγήκες να γλείψεις τον Χατζηνικολάου, πήγες να του γλείψεις τον πούτσο. Αμα θες έλα να γλείψεις τον δικό μου που είναι πιο ωραίος".

 

Προφανώς, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για τον κ. Μεϊμαράκη αλλά και τον κ. Παυλόπουλο.

 

Ποιά είναι η σχέση τους με τον πούτσο του κ. Χατζηνικολάου;

 

Πώς γνωρίζει ο κ. Μεϊμαράκης το μέγεθος και την ποιότητα του οργανου του δημοσιογράφου;

 

Υπήρχε παλαιότερη ερωτική σχέση ή ήταν ένα τυχαίο one night stand;

 

Ποιός ο ρόλος του κ. Παυλόπουλου στην σχέση των δυο; Υπήρξε ερωτικό τριγωνο;

 

Με βάση ποιά κριτήρια αποφάνθηκε ο κ. Μεϊμαράκης για την υπεροχή του δικού του πούτσου; Θα καταθέσει τα απαιτούμενα τεκμήρια για την απόδειξη των λεγομενων του;

 

Φήμες που κάνουν λόγο για ύπαρξη καυτού υλικού δεν έχουν μέχρι στιγμής αποδειχτεί.

 

Η δικαιοσύνη δηλώνει σοκαρισμένη.

 

Ο Σειρηνάκης ετοιμάζει τριλογία.

 

9 crimes - Damien Rice

Καλό κορίτσι!