Top comment σε 19 ώρες ρε απ'αυτα!

Ε, γύρισα νωρίς!

Ανάμεσα στα περιστατικά που μου έχουν συμβεί, θυμόμασταν τις προάλλες και ένα ακόμη που δεν το έχω γράψει. Σήμερα και μέχρι αυτή την ώρα μου διαφεύγει.ΑΑΑΑΑ! Μόλις επανήλθε!

 

Υπότιτλος: TOP κουλών που μου έχουν συμβεί!

 

 

Λοιπόν, ήταν μία από τις αμέτρητες συναυλίες του Χατζηγιάννη στο Θέατρο Γης. Πριν πολλά χρόνια, αμάξι δεν είχα άρα πριν το 2007. Σεπτέμβριος καλή ώρα. Λοιπόν, πληρώσαμε να δούμε τον Μιχάλη (θα το προσπεράσετε), ήρθε η ώρα της επιστροφής. Μετά από 6 επαναλήψεις του "Χερια Ψηλά "  είχε περάσει 12, λεωφορεία νόου, ταξί νόου, διότι τα είχαν πάρει όλα οι πρώτοι. Οπότε αρχίζουμε κι εμείς ποδαρόδρομο όλη την κατηφόρα, μέχρι τα Πανεπιστήμια. Από εκεί, το μόνο λεωφορείο που περνούσε ήταν το 78 που κάνει την διαδρομή ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ-ΚΤΕΛ. Το παίρνουμε. Κατεβαίνουμε σχετικά κοντά από το σπίτι μου, απέναντι από το σημερινό Grand Hotel Palace επί της Μοναστηρίου. Η Μοναστηρίου για όσους δεν την ξέρουν, δεν είναι δρόμος με σπίτια, αλλά ως επί το πλείστον καταστήματα, ιδιαίτερα σχετικά με αυτοκίνητα (η άχρηστη λεπτομέρεια της ημέρας).

 

Εν πάσει, κατεβαίνουμε με σκοπό να πάρουμε ταξί από'κει. Βρισκόμαστε, εγώ και κολλητή στη στάση του λεωφορείου, όπου κάθεται στο παγκάκι ένας τύπος. Από πίσω,αλάνα, και σε ορισμένα σημεία, ψηλά χόρτα. Ορατότης, ελάχιστη. Σκοτάδι πλην της μίας λάμπας δίπλα. Λέμε, δεν πάμε κοντά του, άσε, στεκόμαστε δίπλα, κάτω από την στάση και περιμένουμε. Τον βλέπουμε, κοιτάει. Μας ρωτάει αν περιμένουμε λεωφορείο, λέμε "όχι, ταξί". Να μην τα πολυλογώ, προσπαθεί να μας πιάσει την κουβέντα.

 

Σε κάποια φάση, σηκώνεται η κολλητή λίγο παραδίπλα γιατί βλέπει ένα ταξί, πηγαίνει προς το δρόμο να κάνει νόημα. Και ΤΟΤΕ συμβαίνει. Ετσι όπως μου μιλάει αυτός και με ρωτάει τα διάφορα, γυρνάω το κεφάλι μου τυχαία  προς το μέρος της αλάνας και βλέπω μία σκιά να τινάζεται και να κρύβεται πίσω από τα χόρτα, ενώ φαίνεται στην άκρη και το μπροστινό μέρος ενός βαν. Να, τέτοιο.

 

Τρόμος, κόβονται πόδια, ύπαρ, εβριθινγκ και σχεδόν τρέχοντας πιάνω αγκαζέ την κολλητή και απομακρύνομαι προς την λάμπα και τον δρόμο.Ευτυχώς σε 2' περνάει ταξί, το παίρνουμε και φεύγουμε.

 

Για την ιστορία, η αλάνα αυτή  υπάρχει ακόμη αλλά τα χόρτα τα έχουν κόψει και υπάρχει απόλυτη ορατότητα. Προσπερνάμε λοιπόν αυτό το τυχαίο περιστατικό που θυμηθήκαμε, συνεχίζοντας.

 

Τα παιδιά μου πήραν το lower. Πολύ χάρηκα, εγώ νομίζω πιο πολύ απ'τα παιδιά!

 

Σήμερα μου ευχήθηκαν πολλοί.Πάρα πολλοί για μία γιορτή που συνήθως ούτε εγώ δεν θυμάμαι. Μέχρι και το βαθύ, σε ντι-εμ.

 

Πήγαμε και στα σεμινάριά μας και φέτος. Καλά το MET θεϊκό ξενοδοχείο. Εκεί θέλω να πάω (κάτι δικά μου).Διάλεξα και τα βιβλία που θα κάνω φέτος. Θα υπάρξουν κάποιες αλλαγές.

 

Ακόμη δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα της ΕΚΔΔ. Οχι τίποτ'άλλο, τα περιμένω να γελάσω.

 

Ξεκινήσαμε να βλέπουμε μία σειρά, το Missing (2012), σε 10 επεισόδια τελειώνει, είναι αρκετά καλή.

 

Επίσης μία που είδα ένα επεισόδιο και μ'άρεσε ήταν ένα με Roughness, κάτσε να το ψάξω...αχα! Necessary Roughness .

 

Καλά, έχω ξεσκιστεί σε South Park, όπως παλιά, θα μου επιτρέψετε μερικό Καρτμαν, έτσι;

 

 

 

 

 

 

 

 

Aυτά!

 

TOP TEN κουλών πραγμάτων που μου έχουν συμβεί -the return of stupidity-

Kαι ενώ είμασταν Maison Crystal λοιπόν και ρεμβάζαμε ακούγοντας ιστορίες για την οικονομική κρίση από μία διπλανή παρέα, it hit me. Υπάρχουν και άλλα κουλά και μάλιστα φρέσκα! Τα θυμηθήκαμε ενώ είχαμε συζήτηση με την κολλητή περί μιας παλιάς φίλης που μάλλον το γύρισε σε λεσβία. Ξαφνικά μου κάνει η Ι "Καλά ρε, κι εσένα δεν στην είχε πέσει μία τότε....." Και θυμάμαι! 

#11 Bigaroon -καφετέρια- , πρόπερσυ, ώρα μετά τις 12 και πριν τις 6 π.μ  -το θυμάμαι γιατί δεν είχε ξημερώσει ακόμη-. Μετά την Σαββατιάτικη κρεπάλη, αποφασίζει η παρέα  περίπου μισό.... 7 ατόμων να πάει για ένα άφτερ ποτό. Σηκωνόμαστε τώρα μετά τις 16 κάσες Μαλαματίνας να περπατήσουμε προς Αγ. Σοφίας να δούμε τι παίζει. Πετιέται η Ν. "παιδιά να πάμε στο Bigaroon, είναι γκεάδικο, θα σπασουμε πολλή πλάκα κτλ. " Xαρά όλοι και όλες -εγώ για να είμαι ειλικρινής δεν πολυ επικοινωνούσα με το περιβάλλον, με δυσκολία στεκόμουν στα τακούνια μου- , πάμε εκεί. Πήχτρα το μαγαζί, δυνατή μουσική,χορός,  ποτά το καλύτερο μου. Βολευόμαστε κάπου σε ένα τραπέζι με stands, όλα καλά. Σε κάποια φάση λέει ένας (ή και μία,δε θυμάμαι) απο'μας "Αντε δεν πάμε σιγά σιγά, βαρέθηκα, δουλεύω κιόλας". "Μισό" λέει η κολλητή μου και η Ν. να πάμε τουαλέτα πριν φύγουμε . Ανεβαίνουμε τα σκαλιά - εγώ πήγα για ψυχολογική υποστήριξη μαζί τους - και περίμενα απ'έξω. Πολλά κορίτσια εκεί... Και μία με κοιτούσε περίεργα. Κολλάω στον τοίχο δίπλα στην πόρτα της τουαλέτας και περιμένω κοιτώντας αδιάφορα δεξιά - αριστερά μην τυχόν καταλάβει τον φόβο μου. (σαν τα σκυλιά, μην με μυριστεί). Βγαίνουν οι άλλες και αρχίζουν τρεχάτες να κατεβαίνουν τα σκαλιά προς τα κάτω πολύ άνετα και σβέλτα! Ελα όμως που εγώ με γόβες και ποτό δεν έχω τέτοια δυνατότητα, οπότε προκεμένου να μη φάω καμιά κουτρουβάλα και να κατέβω τα σκαλιά 10-10, αρχίζω να κατεβαίνω με βήμα κουτσού καβουριού (οι φίλοι μέθυσοι ξέρετε, στράτα στρατούλα και στο πλάι για να κρατιέσαι από το κάγκελο). Και εκεί, στο 2ο σκαλοπάτι νοιώθω ένα χέρι να με πιάνει και να με τραβάει προς τα πάνω . "Πού πας εσύυυυυ.......;" Γυρνάω, βλέπω την τύπισσα από πριν, - σχετικά καλό κομμάτι πρέπει να ήταν γιατί δεν θυμάμαι να τρομάζω που την είδα- να μου πιάνει το χέρι και μετά... το γλύφει. Ναι, καλά ακούσατε, πιάνει το χέρι μου και μου το γλύφει από την παλάμη μέχρι τον αγκώνα -από τη μέσα πλευρά, u know, εκεί που μας παίρνουν αίμα-.... Κοκαλώνω εγώ, αρχίζω μετά κάτι να τραυλίζω, "όχι .....συγγνώμη .....με περιμένουν, πρέπει να φύγω", κι αρχίζω να κατεβαίνω τα σκαλιά όσο πιο γρήγορα μπορώ... Κουβέντα δεν της είπα ότι δεν είμαι Les, αυτό που βρήκα ήταν ότι έπρεπε να φύγω. 

#2 Μια που έπιασα τα gay stuff, πιο παλιά, κατά το 2005-06, μια φίλη μας -αυτή που λέγαμε ότι μπορεί να το γύρισε- πήγαινε σε σχολή Ζαχαροπλαστικής -ένα δημόσιο ΙΕΚ- και είχε γνωστούς απο κει, που οι 9 στους 10 ήταν gay (και ο δέκατος κρυφή). Kαι μας λέει μια μέρα "κορίτσια σήμερα θα πάμε με τα παιδια Σάκη, Γιάννη, Κώστα στο Banal - Στα Λαδάδικα, τώρα πια έχει κλείσει-" .Αντε λέμε πάμε κι εμείς, να δούμε πως είναι το μαγαζί με gay. 6 άτομα συνολικά, 3-3 (δηλαδή τώρα που το σκέφτομαι 6-0 αφού όλα κοριτσια είμασταν). Πάμε κι εμείς, μπαίνουμε πάλι πηχτρα ήταν το μαγαζί, η μουσική πολύ ωραία, παντου gay να χορευοτρίβονται κι εμείς σε ένα τραπέζι στη μέση του μαγαζιού -που ήταν θεοσκότεινο- . Πιάνουμε τη συζήτηση, τα παιδιά μια χαρά , μας έλεγαν ότι πολλοι απο εκεί μέσα δεν ήταν gay , και όντως έβλεπες ότι υπήρχαν και straight ζευγαρια, η απλά φίλοι που ήρθαν με φίλους (όπως εμείς). Ερχεται ο σερβιτόρος, καθόλου gay, ωραιότατος, γλύκας, με ωραίο χαμόγελο,με κοιτάει "Τι θα πάρεις μικρή" , ε του λέω μια μπύρα. "Ααααα, αυτός μ'αρεσει " λέω στη Ι. και λέει "ναι πολύ καλός είναι και δεν τον κόβω για gay" Αρχίζουμε να τον παρατηρούμε, εντωμεταξύ αυτός όλο χαμόγελα προς εμάς και ματιές και όλα τα σινιάλα τέλοσπαντων. Γίνεται αυτό για λίγο, μας φέρνει τα ποτά, ξανά χαμόγελα, έντονα βλέμματα κτλ, λέω "Αυτός μ'αρέσει τελικά, κοιτα να δεις, στο banal βρήκα έναν ενδιαφέρων τύπο" Το ακούει ο Σάκης δίπλα μου, και αδιάφορα μου λέει "Ποιος, ο σερβιτόρος; Γ τον λένε, καλός είναι μωρέ για ένα κρεβάτι αλλά μετά τον βαρέθηκα, αν θες δοκίμασε τον, είναι by". "Αααααχα...." κάνω εγώ , δήθεν άνετη, Τέλος με τα γκεομάγαζα.

#3 Το περιστατικό αυτό έγινε μόλις 2 εβδομάδες πριν και ήταν παρούσα η κολλητή. Είχαμε πάει σινεμά να δούμε το Abduction -ε, καλούτσικο-. Εγώ περίμενα μπροστά στα ταμεία των Ster να πάρω εισητήρια, η Ι. πιο δίπλα έβλεπε το προγραμμα με τα "προσεχώς". Ερχεται ένας τύπος -μικρός, μέχρι 28- προς το μέρος μου, με κοιτάει και ακολουθεί ο εξής διάλογος:

Τύπος: Συγγνώμη, εδώ είναι κινηματογράφος;

Εγώ: Εεεεε, ναι......

Τύπος: (δείχνει τα ταμεία) Κι εδώ είναι οι αίθουσες;

Εγώ: Εεε, βασικά, εδώ είναι τα ταμεία που παίρνουμε τα εισιτήρια... Από εκεί (δείχνω δεξιά) είναι οι αίθουσες (εκείνη την στιγμή με φωνάζει η ταμίας να πάω) 

Γυρνάω να δω τι έκανε, αν πήγε και που πήγε και ο τύπος έχει εξαφανιστεί. Πολύ paranormal activity η όλη κατάσταση. Αφού αν δεν τον είχε δει και η κολλητή που μου μιλούσε, θα άρχιζα να αναρωτιέμαι μήπως το φαντάστηκα. πουθενά δεν τον είδαμε μετά, ούτε στις αίθουσες εκεί κοντά, ούτε να βγαίνει, ούτε στα ταμεία, πουθενά... Ghosts do exist after all....

TOP λόγοι για κέρατο

Στο σημερινό μας post, θα αναλύσουμε εκτενώς και εμπεριστατωμένα βασικούς λόγους για τους οποίους ΕΓΩ προσωπικά δικαιολογώ το κέρατο και αργότερα το χωρισμό. Οι λόγοι αυτοί έχουν αποτελέσει καρπό χρονοβόρας και σοβαρής μελέτης σε θεωρητικό αλλά κυρίως σε εμπειρικό επίπεδο.

Οι άνθρωποι κερατώνουν όταν:

• Αισθάνονται ΥΠΕΡ ασφαλείς - "Σιγά μωρέ, το Μαράκι ένα "έτσι" να κάνω ότι φεύγω θα τρέξει από πίσω μου" (όπου Μαράκι βάλτε από την πιο όμορφη, έως την πιο άσχημη γυναίκα,η εξωτερική εμφάνιση σε αυτές τις περιπτώσεις παίζει κυρίως τον ρόλο του "επιβραδυντικού παράγοντα". Οσο πιο όμορφη είναι, τόσο πιο αργά θα κερατώσει. Αλλά θα το κάνει)
• Βαριούνται τη ζωή τους, η μονοτονία έχει γίνει καθημερινότητα - "Είναι 10 ο Γιώργος θα θέλει να το κάνουμε, 10.15 ο Γιώργος τελειώνει -σήμερα έχει Sex and the City ή παίζει ο Κωστόπουλος;- , 10.30 ο Γιώργος ροχαλίζει, άντε ας πάω κι εγώ να κάνω κανα μπάνιο,αχ ξέχασα να ταϊσω τα χρυσόψαρα"
• Ζήλεια - Ανυπόφορη. - Τηλεφώνηματα τύπου ¨Πού είσαι, τι κάνεις, πότε πήγες, με ποιους είσαι, ναι καλά σιγά μην είσαι σε σπίτι, κάνε αναπάντητη από το σταθερό ΤΩΡΑ, τι ακούω εγώ από πίσω καράβια, πάλι καφέ πίνεις Αριστοτέλους κι εγώ πήζω εδώ μόνος/η και ούτε σου πέρασε από το μυαλό να με παρεις να έρθω, ή καλύτερα μια που ξέρεις ότι διαβάζω να μην βγεις για συμπαράσταση, και τι με νοιάζει εμένα που ήθελες να τα πεις με την παρέα σου, εε βέβαια σου είμαστε βάρος τώρα, άλλες φορές όμως που μας χρειάζεσαι "σ'αγαπάω" και μαλ@#$, αλλά δεν φταίει κανείς εγώ φταίω που σε αφήνω να βγαίνεις και να πηγαίνεις όπου θέλεις, και μάλιστα μόνο/η, και τα ακούω κι από πάνω, αλλά τέτοιος/α είσαι τι να περιμένω, ανάθεμα την ώρα που σε γνώρισα, καλά μου τα'λεγαν οι φίλοι μου εμένα" Κλείνει η γραμμή. Αναρωτιέσαι τι έγινε, ποιος ήρθε, αν άφησε cart- visite και λοιπά.
• Παντελής έλλειψη ζήλειας - τηλέφωνο Σαββατόβραδο " Ελα Γιώργο/Μαρία μου, που είσαι; Α Vogue? Πως περνάτε, είναι σήμερα στα deck εκείνος ο φοβερός Dj που ήταν και χθες; Ναι μωρό μου; Α ήρθε και η κολλητή σου μαζί με τον δικό της; Α είστε μεγάλη παρέα γιατί αυτός/η έφερε και κάτι φίλες/ους του/της; Τι φόρεσες αγάπη μου, εκείνο το σέξυ πουκάμισο που αναδεικνύει τα μπράτσα σου/το μαύρο το φορεματάκι με την πλάτη έξω; Καλά ρε ξενέρωτε/η ακόμα στο πρώτο ποτό είσαι; Αμα δεν κλείσεις σέικερ μην έρθεις! Ναι ; Δεν σάκούω, άσε κλείνω μην χαλάσω το κλίμα και σε λένε ο/η σπαστικος/η με τη σχέση ΟΚ; Φιλιά και κοίτα να το κάψετε, θέλω να τα δώσεις όλα,τα λέμε μετά το ξημέρωμα"
• Μείωση προσωπικότητας - ελλειψη σεβασμού - "άστο ρε Μαρία τώρα που θα πας να ελέγξεις και τα λάδια, επειδήλάδωσες για το δίπλωμα νομίζεις ότι όλα είναι ίδια τα λάδια,πάνε καλύτερα να ελεγξεις το λάδι στην χωριάτικη, αν μπορείς κ αυτό γιατί χθες την έκανες στεγνή" "Γιώργο πως την είδες υδραυλικός εκτός από αστέρι στα Πολιτικά γιατί από τις προάλλες ακόμα γελάω με την κοτσάνα που πέταξες περί Σοσιαλιρισμού, τώρα θες να γελάμε κανα διήμερο άμα σπάσεις το σωλήνα;"

-αυτά for now γιατί πήγε και 3, αν θυμηθώ κι άλλα, θα τα πω)

Women I love

Οταν εγώ λέω ότι μία γυναίκα δεν μου αρέσει, ΔΕΝ ζηλεύω. Απλά δεν μου αρέσει. Γι'αυτό, για να κλείσω μερικά στόματα, ας βάλω τις γυναικες που μου αρέσουν πάρα πολύ. Μα πάρα πολύ. Με σειρά προτίμησης :

1. Jessica Alba Κουκλα, τόσο τόσο τόσο γλυκιά και όμορφη, η κοπέλα που απλά ερωτεύεσαι . Τι χαμόγελο, τι ΘΕΑ.2. Sandra Bullock - classy,ποιότητα και φινέτσα

3. Scarlett Johansson - τώρα τι να πω;

4. Megan Fox - είναι πολύ κουκλάρα επίσης σε μελαχροινή έκδοση.
Οταν λοιπόν μου λες ότι η Πάμελα είναι κούκλα, ε θα ξεράσω.

Things I love

Valentine's day -which I presumably hate- today.

Those wondering why I despise that horrific day, I strongly suggest that you go through my previous posts.

However, to be honest there are some things I adore, so instead of human beings I 'd sooner express my love to them.

Needless to say my love for these things is sheer, eternal, insatiable and sincere. So there goes my TOP "STH" (I'll figure the number later) list:

1. Music - every single kind with a preference to the exhilarating sound of an electric guitar
2. Books - When I was little I used to read; unfortunately nowadays I don't seem to find time. Nonetheless, I still adore a book, even the smell of its pages.
3. Romance - Nothing like stupid Valentine's.I'm talking about the good stuff.
4. Cinema - Good company, big screen, lights off. Atmosphere.
5. Writing - Feel free to translate as you wish. It can be any kind of writing. From a complex composition, to scribbling on a piece of paper while talking on the phone.
6. Animals - especially dogs. I could spend hours, days playing with them, training them, caring about them. I love dogs.
7. Water, wine, beer, vodka - any other liquids are deliberately excluded. Hate Coke or other similar refreshments. Simply detest their taste.
8.Ice cream - favorite flavors Cookies, peanut, strawberry. Oh, and chocolate....
9. My bed - I might as well call it my private, very own haven -sometimes even heaven-. When I come to think of it, I've actually spent hours reflecting on the day, speculating about the next, considering choices, alternatives, rationalizing, philosophizing, contemplating, evaluating behaviors .. so many - truly innumerable- things. My bed is invaluable to me.

So, there you have it. It's a TOP NINE LIST.