Dublin's Trap - by Bryan Carter

The summary of the documentary can be found on the title of this post

I must say that being Greek, it felt rather peculiar watching a film about my country, actually made by a foreigner. However, I was astonished by the vast amount of information I was given, such as the statements of the leader of "Chrisi Avgi"  (a neo-fascist group), concerning the fate of migrants should he gains total control of the country. He answered "Surprise!" Now, even more surprising is the fact that according to recent surveys, this very political party is expected to receive 5% of the Greeks' votes. It makes one wonder about what is worse: the future of this country due to the financial economic crisis or this.

Anyway, this documentary as said by the director himself, is not based so much on mere objectivity as on sympathising with migrants trying to have the opportunity of a better future, yet ending to be treated like animals in a foreign country where no one cares for them. Even worse, their inability to understand the language or to defend for themselves and their human rights makes them easy pray for people who want to take advantage of them, mostly by enslaving them and forcing them to earn a living selling illegal products or  begging at the streets.

Migrants often end up in Greece, trying to get to Europe through our country,  yet being sent back here because of the "Dublin II regulation" : an international law according to which, the "asylum seeker" - AKA "the migrant"-  must be sent back to  the state through which the asylum seeker first entered the EU. Thusly, migrants return here, with nowhere else to go and not a hope to live for. 

While not completely objective, this documentary does try to maintain a global perpective of things, by interviewing both parties, the migrants and the locals. It is clearly illustrated in this film that the modern societies become more and more heterogeneous and therefore ethnicistic and racistic tendencies emerge more often and in a greater extend than in the past.Needless to say, Greece has a history of intolerance towards differentiality, let alone the fascist groups like "Chrisi Avgi" mentiοned above, whose members support beliefs and ideologies usually involving the idea that one's own race is intrinsically superior and has the right to rule others.

The vast majority of migrants in Greece live in terrible conditions, having to put up with hunger, poverty and humiliation. They have no source of steady income while facing the uncertainty of tomorrow. The documentary is a real mind opener to those of course willing to take the leap. And certainly, to those among us who still HAVE a mind to use.

Highly recommended 

6 Budάκια

Διαπιστώσεις και Σκόρπιες Σκέψεις

Στις πορείες πήγαμε, μπροστά μας πλακώθηκαν, το μνημόνιο ψηφίστηκε. 

Ο Αδωνης και ο Βορίδης γλυκάθηκαν με τα υπουργιλίκια, αψήφησαν τον Καρατζαφέρη και ψήφισαν "ναι" μαζί με τους υπόλοιπους 197, σήμερα βγαίνουν φωτογραφίες δίπλα στο ανθρωπάκι τον Σαμαρά, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ στην πολυετή σταδιοδρομία του να κατορθώσει να γίνει ούτε καν μισητός. Ο οποίος Σαμαράς το πιθανότερο είναι να εκπροσωπεί τη χώρα ως πρωθυπουργός σε μερικούς μήνες -εάν και εφόσον γίνουν εκλογές-. Διότι ο ελληνικός λαός κρίνει ότι είναι διαφορετικός από το ΠΑΣΟΚ, αρνείται να εννοήσει πως θα υπάρξει συγκυβέρνηση και πως έχουν προαποφασιστεί τα πάντα. 

Σε άλλα νέα, ο Ψωμιάδης κάνει κόμμα -ΠΑΤΡΙΔΑ- που κατά τα λεγόμενα του είναι η νέα φιλική εταιρεία, βγαίνει το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας, ένα "νέο κόμμα" κάνει μία -μετριοπαθή- εμφάνιση (ΔΗΜΑΡ)... Να μην ξεχάσω και την Τζούλια που απειλεί πως θα ιδρύσει κόμμα. Σε συνδυασμό λοιπόν με την αύξηση των ποσοστών του ΛΑΟΣ, η Δεξιά κάνει τη δυναμική της επιστροφή. Γιατί φυσικά μέσα σε αυτή βάζω και το αποδυναμωμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο και μετά την επανασύσταση του με πρόεδρο τον Βενιζέλο αναμένεται να πατώσει. Μέσα σ'όλα, η Κατσέλη σκέφτεται να ιδρύσει ΚΑΙ αυτή κόμμα, ενώ η Καϊλή που δυσανασχετούσε με το Μεσοπρόθεσμο, ψήφισε το δεύτερο Μνημόνιο -μακράν χειρότερο από το αποτυχημένο πρώτο-.

Στο βωμό της ανταγωνιστικότητας, θυσιάζονται θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα, όπως αυτό της αξιοπρέπειας και με έναυσμα το πρωτογενές πλεόνασμα, καταργούνται οι όροι της εργασίας που καθιστούν τους εργαζόμενους ικανούς να διατηρούν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Νέοι, τρέντι και καινοτόμοι όροι εισάγονται, όπως αυτός της "ευέλικτης" εργασίας, που αφορά 4ωρη εργασία -στα χαρτιά- που πολλές φορές φτάνει και το 8ωρο, μερικής διάρκειας που δεν ξεπερνά το 8μηνο, παραδίδοντας τους εργαζόμενους βορά στις ορέξεις των επιχειρηματιών, οι οποίοι, ας το παραδεχτούμε, δεν δίνουν δεκάρα για την διαβίωση των εργαζομένων ούτως ή άλλως, πόσο μάλλον τώρα που οι ορέξεις τους νομιμοποιούνται μέσω των συμβάσεων εργασίας. 

Μισθοί στα 400-500 ευρώ, τη στιγμή που η ΔΕΗ αυξάνει τα ήδη αυξημένα τιμολόγια, σε μία ύστατη προσπάθεια να ψαλιδίσει το τεράστιο έλλειμμα της, αποτέλεσμα των παχυλων μισθών που λαμβάνουν επί δεκαετίες αμόρφωτοι υπάλληλοι και μεγαλοστελέχη, των οποίων οι μισθοί παραμένουν στο απυρόβλητο χωρίς να παραγουν ουσιαστικό έργο.

Μισθοι 400-500 ευρώ, τη στιγμή που το νέο μνημόνιο αυξάνει τα αντικειμενικά κριτήρια και καταργεί τους οργανισμούς Εργατικής Εστίας και Κατοικίας αφήνοντας στο κενό χιλιάδες οικογένειες που στηρίζονταν στο επίδομα ενοικίου για να τα βγάλουν πέρα.

Τη στιγμή που οι τράπεζες επανακεφαλαιοποιούνται για πολλοστή φορά από τα Ευρωπαϊκά ταμεία, χωρίς όμως το μνημόνιο να επεμβαίνει επιβάλλοντας όρους  ανωτάτων επιτοκίων προς αυτές σε μία προσπάθεια να συνδράμει στην ελάφρυνση των πολιτών, οι οποίοι βλέπουν το υστέρημα τους να εξανεμίζεται από τα τοκογλυφικά επιτόκια που ξεπερνούν το 20%.

400-500 ευρώ μισθός για τους νέους που ξεκινούν τη ζωή τους σε μία Ελλάδα της διαφθοράς, που ακόμη και αυτή τη στιγμή ο μόνος τρόπος για να βρείς δουλειά είναι το μέσον. Που ο καφές κοστίζει 4 ευρώ και μία μπύρα 6, και όλα τα προϊόντα στα σουπερμαρκετ πωλούνται μέχρι και 60% ακριβότερα από τις υπόλοιπες Ευρωπαικές χώρες χωρίς κανένα προφανή λόγο.

Η ανταγωνιστικότητα λοιπόν, έγκειται και περιορίζεται  στα εισοδήματα των πολιτών, οι οποίοι πλέον φορολογούνται από εκκαθαριστικά άνω του τρομακτικού ποσού των 5,000 ευρώ, καλούνται να πληρώσουν φόρο επειδή ΕΧΟΥΝ σπίτι και φόρο αλληλεγγύης επειδή ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ. 

Οι πολίτες οι οποίοι αποκαλούνται από τον κ. Πάγκαλο "μ#$%κες" τη στιγμή που ο ίδιος πληρώνεται, σιτίζεται, ταξιδεύει, προστατεύεται και ζει την πολυτελή του ζωή χάρη σε αυτούς. Οι πολίτες οι οποίοι στοχοποιούνται από τα ΜΑΤ εξαιτίας βίαιων επεισοδίων που οφείλονται σε 10-20 "κουκουλοφόρους" τους οποίους η αστυνομία ΠΟΤΕ δεν συλλαμβάνει αλλά ανταυτού επιλέγει να ξυλοκοπεί επιλεκτικά μόνο άτομα ΧΩΡΙΣ κουκούλα.

Οι πολίτες οι οποίοι κατέβηκαν την Κυριακή ανά χιλιάδες και διαδήλωσαν ενάντια στο ξεπούλημα των ίδιων και της χώρας, με τα κανάλια να μεταδίδουν κύματα ρεπορτάζ για τα καμμένα καταστήματα τα οποία σαφώς δεν έκαψα ούτε εγώ, ούτε εσύ. 

Μας έκλεψαν και τα αρχαία από την αρχαία Ολυμπία.

Ωραία ε;

Ανταγωνιστικότητα - Συγκριτικο Πλεονέκτημα - Ερωτήματα

Και τελικά έμαθα πως για να γίνει μία χώρα ανταγωνιστική χρειάζεται να γίνει με τη σειρά του ανταγωνιστικό το κόστος εργασίας. Δλδ να πέσουν οι μισθοί.Η μείωση μισθών μειώνει τις κρατικές δαπάνες και άρα το έλλειμμα ενώ ταυτόχρονα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα προϊόντων και υπηρεσιών.

Και ερωτώ. Αν κάτι τέτοιο ισχύει τότε γιατί σύμφωνα με το World Economic Forum, στην τελευταία έκθεση για την ανταγωνιστικότητα των χωρών, η Ελβετία, η οποία βρίσκεται στις χώρες με τους υψηλότερους μισθούς στον κόσμο, κατέχει την πρώτη θέση; Ως η πιο ανταγωνιστική; 

Σε καμία από τις υπόλοιπες χώρες με την υψηλότερη ανταγωνιστικότητα, δηλαδή τη Σιγκαπούρη και την Ιαπωνία, την Ασία, τις σκανδιναβικές χώρες, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Βρετανία και φυσικά τις ΗΠΑ, οι μισθοί δεν είναι χαμηλοί. 

----------------------------------------------------------------------------------

Με βάση την αρχή του συγκριτικού πλεονεκτήματος του Ρικάρντο, κάθε χώρα και περιοχή μπορεί να έχει ωφέλεια από το εμπόριο, αφού δεν είναι υποχρεωτική η παραγωγή ενός προϊόντος με το χαμηλότερο κόστος σε διεθνές επίπεδο για να είναι ανταγωνιστική. Αρκεί η εκάστοτε χώρα να εξειδικευτεί εκεί όπου το σχετικό κόστος ως προς τα υπόλοιπα αγαθά είναι χαμηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο κόστος στους εμπορικούς εταίρους.

 Σύμφωνα με ποσοτικές αναλύσεις, η Γερμανία, το 2009, είχε συγκριτικό πλεονέκτημα σε 20 βιομηχανικούς κλάδους, μεταξύ των οποίων, στη βιομηχανία αυτοκινήτων, στην κατασκευή γενικά μηχανών, στην ιατρική τεχνολογία, στη χημική βιομηχανία και στην ηλεκτρική μηχανική.

 

Η Ελλάδα διαθέτει μερικά σημαντικά εν δυνάμει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, που συνδέονται τόσο με τη γεωγραφική της θέση όσο και μεταξύ άλλων, με τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους της – όπως είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ορισμένα ορυκτά, το κλίμα, το φυσικό περιβάλλον, και τα αρχαία μνημεία, η διαθεσιμότητα ενός εργατικού δυναμικού υψηλής ειδίκευσης αλλά και μία έφεση επιχειρηματικότητας.  Πιο συγκεκριμένα, τομείς στους οποίους μπορεί να καταστεί αυτό δυνατό, είναι μεταξύ άλλων, ο περιβαλλοντικός.  Η Ελλάδα είναι προικισμένη γεωγραφικά με ένα από τα πλουσιότερα οικοσυστήματα όχι μόνον της Ευρώπης αλλά και ευρύτερα. Αυτό κάνει την χώρα ένα ισχυρό οικοτουριστικό και οικοεπιστημονικό πεδίο ενδιαφέροντος. Η σύγχρονη Ελλάδα αποτελεί κομβική τοποθεσία και δυναμική, τουλάχιστον μέσα στο περιφερειακό πάζλ της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Ανθρωπογεωγραφικά η περιφέρειά μας, παρά τις πολιτισμικές και γεωπολιτικές εντάσεις της, είναι αναδυόμενη στο παγκόσμιο τοπίο των ευκαιριών, ενώ ταυτόχρονα δεν είναι κορεσμένη.

Ακόμη, πρωταρχικός τομέας για την ανάπτυξη συγκριτικού πλεονεκτήματος βασιζόμενη στην ποιότητα είναι και ο αγροτικός. Βασικά χαρακτηριστικά της εγχώριας αγροτικής παραγωγής είναι ο μικρός κλήρος, το εύφορο έδαφος, καθώς και τα πολυποίκιλα μικροκλίματα. Αυτές οι παράμετροι συνθέτουν ένα μωσαϊκό με υψηλή διαφορετικότητα. Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί μειονέκτημα αλλά πλεονέκτημα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής το οποίο θα πρέπει να γίνει άμεσα εκμεταλλεύσιμο προκειμένου να ενισχυθούν οι εξαγωγές. 

Με λίγα λόγια η Γερμανία έχει συγκριτικό πλεονέκτημα σε 20 τομείς, η Ελλάδα μπορεί αλλά δεν έχει συγκριτικό πλεονέκτημα σε κανέναν, παρά τις πολλές ευκαιρίες που της δίνονται απλοχερα χάρη στην γεωγραφική της θέση.

Ερωτημα: Για ποιον λόγο καμία κυβέρνηση και καμία πολιτική κανενός κόμματος και κανενός Υπουργού Οικονομικών δεν επιδίωξε ποτέ να αναπτύξει το προφανές για τη χώρα; Συγκριτκό πλεονέκτημα στον αγροτικό τομέα τουλάχιστον;

Πηγή:www.capital.gr

Tόκοι και γραμμάτια

Μελετώντας σήμερα μεταξύ άλλων και τα ελληνικά ομόλογα και επιτόκια τους (και των γραμματίων) μπήκα στη σελίδα του Υπουργείου Οικονομικών για να ενημερωθώ για τα οικονομικά στοιχεία και βρήκα τον συγκεκριμένο πίνακα (πίνακας εδώ), που αφορά τους τόκους που οφείλει να πληρώνει η Ελλαδα κάθε χρονικό διάστημα ανά γραμμάτιο της.

Αυτό που μου φάνηκε πολύ περίεργο είναι πως αν παρατηρήσει  κανείς όλες τις περιόδους, βλέπει ότι από την περίοδο του 1960 και μετά οι τόκοι των γραμματίων έχουν αυξητικές τάσεις για τα επόμενα 34 χρόνια, με αποκορύφωμα το 25,5% (!!!!) το 1994 και επίσης υψηλοί παραμένουν μέχρι περίπου το 2000. Τα 40 αυτά χρόνια, δεν είχαμε καμία τρόικα, καμία ιδιαίτερα αρνητική αξιολόγηση από κανέναν οικο αξιολόγησης και ακόμη περισσότερο, το έλλειμμα μας σε σχέση με το ΑΕΠ ήταν σε λογικά πλαίσια. Αντίθετα εν έτει 2011, εχουμε καταφέρει να δανειστούμε με τόκο 4,56% έχοντας στην πλάτη μας δημόσιο χρέος της τάξεως των 353 δις. και με την υποβάθμιση μας στις διεθνείς αγορές από κατηγορία Β1 σε Caa1 ! Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει πώς συνέβη κάτι τέτοιο; Γιατί σε περίοδο υγειούς οικονομίας επιλέγαμε να δανειστούμε με τοκογλυφικούς όρους;;;;

Παρακάτω παραθέτω και τον πίνακα :

ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Ημερομηνία	13 Εβδ.	26 Εβδ.	52 Εβδ.
20/09/2011	4,56%	-	-
06/09/2011	-	4,80%	-
16/08/2011	4,50%	-	-
09/08/2011	-	4,85%	-
19/07/2011	4,58%	-	-
12/07/2011	-	4,90%	-
21/06/2011	4,62%	-	-
14/06/2011	-	4,96%	-
17/05/2011	4,06%	-	-
10/05/2011	-	4,88%	-
19/04/2011	4,10%	-	-
12/04/2011	-	4,80%	-
08/03/2011	-	4,75%	-
15/02/2011	3,85%	-	-
8/02/2011	-	4,64%	-
18/01/2011	4,10%	-	-
11/01/2011	-	4,90%	-
16/11/2010	4,10%	-	-
09/11/2010	-	4,82%	-
19/10/2010	3,75%	-	-
12/10/2010	-	4,54%	-
21/09/2010	3,98%	-	-
14/09/2010	-	4,82%	-
20/07/2010	4,05%	-	-
13/07/2010	-	4,65%	-
20/04/2010	3,65%	-	-
13/04/2010	-	4,55%	4,85%
19/01/2010	1,67%	-	-
12/01/2010	-	1,38%	2,20%
20/10/2009	0,35%	-	-
13/10/2009	-	0,59%	0,91%
21/07/2009	0,52%	-	-
14/07/2009	-	0,91%	1,12%
14/04/2009	1,25%	-	-
07/04/2009	-	1,48%	1,78%
13/01/2009	2,40%	2,46%	2,67%
30/09/2008	4,46%	5,09%	5,09%
01/07/2008	4,76%	4,95%	5,25%
01/04/2008	4,52%	4,53%	4,43%
08/01/2008	4,13%	4,41%	4,41%
02/10/2007	4,14%	4,18%	4,18%
03/07/2007	3,82%	3,97%	4,18%
03/04/2007	3,58%	3,64%	3,80%
09/01/2007	3,42%	3,54%	3,66%
03/10/2006	3,21%	3,38%	3,53%
04/07/2006	2,98%	3,13%	3,39%
04/04/2006	2,58%	2,73%	2,97%
03/01/2006	2,29%	2,48%	2,68%
18/10/2005	2,05%	2,11%	2,28%
26/07/2005	2,12%	2,06%	2,06%
05/04/2005	2,08%	2,08%	2,15%
04/01/2005	2,09%	2,11%	2,19%
19/10/2004	2,06%	2,07%	2,13%
06/07/2004	2,05%	2,08%	2,21%
20/04/2004	2,03%	2,06%	2,15%
07/01/2004	2,34%	2,27%	2,25%
02/09/2003	2,10%	2,17%	2,32%
10/06/2003	2,05%	1,99%	2,04%
18/03/2003	2,57%	2,50%	2,48%
26/11/2002	2,58%	2,60%	2,69%
20/08/2002	2,97%	3,10%	3,16%
04/06/2002	3,15%	3,38%	3,72%
05/02/2002	3,05%	3,10%	3,20%
11/12/2001	2,95%	2,99%	3,02%
28/08/2001	3,91%	3,87%	3,74%
22/05/2001	4,09%	4,12%	4,08%
20/02/2001	4,20%	4,18%	4,24%
19/12/2000	5,66%	4,58%	4,59%
21/11/2000	5,66%	5,82%	5,26%
24/10/2000	6,55%	5,82%	5,54%
26/09/2000	6,55%	5,82%	5,58%
29/08/2000	8,10%	7,47%	6,27%
25/07/2000	8,10%	7,47%	6,22%
27/06/2000	8,10%	7,47%	6,40%
16/05/2000	8,50%	7,83%	6,39%
11/04/2000	8,50%	7,83%	6,35%
29/02/2000	8,50%	7,83%	6,65%
14/12/1999	9,19%	9,05%	8,26%
30/11/1999	9,81%	9,88%	8,88%
26/10/1999	9,81%	9,88%	9,07%
28/09/1999	9,81%	9,88%	8,74%
31/08/1999	9,81%	9,88%	8,84%
17/08/1999	9,81%	9,88%	8,88%
10/08/1999	9,44%	9,88%	8,88%
27/07/1999	9,44%	9,02%	8,88%
29/06/1999	9,44%	9,02%	8,69%
15/06/1999	9,44%	9,02%	8,68%
08/06/1999	8,90%	9,02%	8,68%
25/05/1999	8,90%	8,72%	8,68%
27/04/1999	8,90%	8,72%	8,70%
30/03/1999	8,90%	8,72%	8,75%
23/03/1999	8,90%	8,72%	9,20%
23/02/1999	9,50%	9,54%	9,20%
09/02/1999	9,50%	9,54%	9,50%
02/02/1999	11,07%	10,46%	9,50%
29/12/1998	11,07%	10,46%	10,30%
22/12/1998	11,07%	10,46%	10,50%
08/12/1998	12,55%	10,46%	10,50%
27/11/1998	12,55%	12,58%	10,50%
27/10/1998	12,55%	12,58%	11,00%
13/10/1998	12,55%	12,58%	11,60%
06/10/1998	11,50%	12,58%	11,60%
29/09/1998	11,50%	12,27%	11,60%
15/09/1998	11,50%	12,27%	13,20%
28/08/1998	11,50%	11,52%	13,20%
04/08/1998	11,50%	11,52%	11,50%
27/07/1998	11,50%	11,70%	11,50%
13/07/1998	11,50%	11,70%	11,70%
29/06/1998	11,80%	11,90%	11,70%
09/06/1998	11,80%	11,90%	11,30%
29/05/1998	10,80%	11,30%	11,30%
04/05/1998	10,80%	11,30%	11,10%
27/04/1998	10,70%	11,30%	11,10%
14/04/1998	10,70%	11,30%	10,80%
30/03/1998	12,80%	13,80%	10,80%
23/03/1998	12,80%	13,80%	10,90%
09/03/1998	12,80%	13,80%	12,90%
26/02/1998	13,10%	13,80%	12,70%
16/02/1998	13,10%	13,80%	12,40%
03/02/1998	13,90%	13,80%	12,40%
26/01/1998	13,90%	13,80%	11,38%
29/12/1997	12,90%	12,70%	11,38%
19/12/1997	12,90%	12,70%	11,30%
08/12/1997	12,20%	12,10%	11,30%
28/11/1997	12,80%	8,70%	11,20%
14/11/1997	12,80%	8,70%	11,70%
30/10/1997	8,40%	8,70%	11,30%
19/08/1997	8,40%	8,70%	9,50%
26/05/1997	8,50%	8,80%	9,60%
14/05/1997	8,60%	8,90%	9,70%
26/03/1997	9,20%	9,50%	10,30%
24/02/1997	9,40%	9,70%	10,50%
30/01/1997	9,80%	10,10%	10,90%
17/01/1997	10,00%	10,30%	11,10%
23/12/1996	10,20%	10,50%	11,20%
26/11/1996	10,50%	10,80%	11,50%
12/11/1996	11,00%	11,30%	12,00%
22/10/1996	11,50%	11,70%	12,30%
27/08/1996	11,90%	12,10%	12,70%
26/07/1996	12,00%	12,20%	12,80%
05/07/1996	12,40%	12,60%	13,00%
26/03/1996	12,40%	12,60%	13,30%
21/02/1996	12,50%	12,70%	13,40%
26/01/1996	12,90%	13,10%	13,80%
02/01/1996	13,10%	13,50%	14,20%
08/11/1995	13,10%	13,50%	13,90%
23/10/1995	13,10%	13,50%	14,00%
21/09/1995	13,40%	13,80%	14,25%
28/08/1995	13,80%	14,30%	14,75%
28/07/1995	14,28%	14,81%	15,32%
12/07/1995	14,50%	15,25%	15,50%
23/06/1995	14,50%	15,25%	15,75%
26/05/1995	14,75%	15,50%	16,00%
12/05/1995	15,00%	15,75%	16,25%
25/04/1995	15,00%	15,75%	16,50%
28/03/1995	15,25%	16,00%	16,75%
23/02/1995	15,50%	16,25%	17,00%
08/02/1995	15,75%	16,50%	17,25%
22/12/1994	15,75%	16,50%	17,50%
13/12/1994	16,00%	17,00%	17,75%
21/11/1994	16,00%	17,00%	18,25%
10/11/1994	16,50%	17,50%	18,75%
21/10/1994	16,50%	17,50%	19,00%
12/10/1994	18,00%	19,00%	19,50%
27/07/1994	18,00%	19,00%	20,00%
12/07/1994	20,00%	19,00%	20,25%
16/06/1994	20,00%	19,00%	18,50%
31/05/1994	25,50%	19,00%	18,50%
23/03/1994	16,00%	17,50%	18,50%
09/03/1994	16,25%	17,75%	18,75%
21/02/1994	16,50%	18,00%	19,00%
09/02/1994	17,00%	19,00%	19,50%
24/01/1994	17,00%	19,00%	19,75%
23/09/1993	18,00%	20,00%	20,25%
24/08/1993	17,50%	19,50%	20,25%
11/08/1993	17,50%	19,50%	20,50%
26/07/1993	17,50%	19,50%	20,75%
12/07/1993	17,50%	19,50%	21,00%
23/06/1993	17,75%	19,75%	21,25%
04/06/1993	18,00%	20,00%	21,50%
24/05/1993	18,25%	20,25%	21,75%
12/05/1993	18,50%	20,50%	22,00%
23/04/1993	18,75%	20,75%	22,25%
16/12/1992	19,00%	21,00%	22,50%
23/11/1992	19,25%	21,25%	23,00%
23/09/1992	17,50%	19,75%	21,50%
24/08/1992	17,50%	19,50%	21,00%
24/07/1992	17,00%	19,00%	20,50%
25/05/1992	17,00%	19,50%	21,00%
24/02/1992	17,50%	20,50%	22,00%
30/11/1991	18,00%	21,00%	22,50%
03/10/1991	18,50%	21,50%	23,00%
28/02/1991	19,00%	22,00%	23,50%
30/11/1990	19,00%	22,00%	24,00%
30/06/1990	19,00%	20,50%	24,00%
30/05/1990	18,00%	19,50%	23,00%
31/03/1990	18,00%	19,50%	22,00%
28/02/1990	18,00%	19,00%	21,00%
30/11/1989	17,00%	18,00%	20,00%
31/08/1989	17,00%	17,50%	19,00%
31/05/1989	16,50%	17,50%	19,00%
30/04/1989	16,00%	17,00%	19,00%
31/01/1989	15,50%	16,50%	18,50%
30/06/1988	16,00%	17,00%	19,00%
30/04/1988	16,00%	17,00%	19,50%
31/01/1988	17,00%	17,50%	19,50%
30/06/1987	17,50%	18,00%	19,50%
01/03/1985	17,00%	17,50%	18,50%
15/02/1984	17,50%	17,75%	18,00%
01/01/1982	14,75%	15,00%	15,25%
01/09/1979	13,75%	14,00%	14,25%
04/07/1979	9,75%	10,00%	10,25%
30/12/1975	7,75%	8,00%	8,25%
28/06/1975	8,25%	9,50%	9,75%
18/03/1974	8,75%	9,00%	9,25%
27/08/1973	7,50%	7,50%	7,75%
01/07/1973	-	7,50%	7,75%
01/09/1966	5,00%	5,50%	6,00%
01/03/1961	4,50%	5,00%	5,50%
01/11/1960	4,50%	4,50%	5,00%

Τι μάθαμε από τις εκλογές

Μετά την λήξη των δημοτικών-περιφερειακών εκλογών μάθαμε πολύτιμα μαθήματα:

• Ο Μπουτάρης παρά τον αφορισμό, βγηκε. Aforismenoi rule. Ή κρασί/ρετσίνα φορέβα. Ή εμείς οι Θεσσαλονικείς είμαστε και πολύ άθεοι να'ούμ.
  
• Η Θες έχει χε#$%ο τον Ανθιμο.
• Ο Ψωμιάδης βγήκε μεν, ίδρωσε δε. Ουτε καβάλα στ'άλογο δεν πήγε μια βόλτα.
• Ο Γκιουλέκας ζήτησε επανέτρηση. Ακομα να το πιστέψει.
• Ο Κακλαμάνης εξαφανίστηκε από προσώπου Αττικής. Φήμες λένε ότι εθεάθη στο δημαρχείο, σε έξαλλη κατάσταση, φωνάζοντας με μάτι που γυάλιζε και βγάζοντας αφρούς από το στόμα: " My preeeecious!!!!"
  
• Το ΠΑΣΟΚ πήρε το μήνυμα. Η αποχή μεταφράζεται ως στήριξη του μνημονίου.
  
• Η ΝΔ πήρε το μήνυμα. Η αποχή μεταφράζεται ως αγανάκτιση του κόσμου.
• Τα λοιπά κόμματα πήραν το μήνυμα. -κάποια μετάφραση θα έβγαλαν κι αυτά-

Εν κατακλείδι, και με κάθε επιφύλαξη δηλώνω ότι:
Οι εκλογές στην Ελλάδα είναι ένας πάρα πολύ σημαντικός θεσμός και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη σοβαρότητα και αξιοπρέπεια από ότι συμβαίνει δυστυχώς. Οι νέοι έχουν πλέον αποθρασυνθεί, αγνοώντας τελείως τις παν-άξιες εκλογικές παρατάξεις και κόμματα που ένθερμα αγωνίζονται και αγωνιούν για το μέλλον αυτής της χώρας. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί και μία νέα απ'τους περίπου 15 που εμφανίστηκαν την Κυριακή για να κάνουν χρήση του εκλογικού τους δικαιώματος. Η συγκεκριμένη, καθώς επιβεβαίωνα τα στοιχεία της, με ρώτησε αν ηταν υποχρεωτικό να έρθει και όταν της είπα "πρακτικά όχι" με κοιταξε απορημένη και μου είπε: ¨Τι θα πει πρακτικά; Η ψήφος πράξη δεν είναι;".

Υγ. Η τελευταία παράγραφος γράφτηκε για καθαρά ψυχαγωγικούς λόγους και σε καμία περίπτωση δεν εμπεριέχει ούτε ίχνος ειλικρίνειας.

Γραμματέας για μια μέρα (και δυστυχώς και δεύτερη)

Πέμπτη βράδυ τηλεφώνημα από τον θείο μου: "Θες να πας γραμματεία στις εκλογές την Κυριακή; Ενας γνωστός μας ψάχνει για άτομο". "Γιατί όχι;" λέω κι εγώ. Ετσι κι αλλιώς θα είναι πολύτιμη εμπειρία μιας που θα ζήσω "εκ των έσω" την λειτουργία του εκλογικού συστήματος. Θα πάρεις και 100 ευρώ υπενθυμίζω στον εαυτό μου, μια χαρά. Ηξερα βέβαια ότι 7 ανοίγαν οι κάλπες, 7 έκλειναν. Και απ'οτι είχα ακούσει τελειώνει η όλη διαδικασία στις 12-1 περίπου. Σημειώστε ότι Δευτέρα δούλευα 2-9.30.

Τηλ. στον δικαστικό υπάλληλο, μπλα μπλα μπλα, 6 θα είσαι εκεί μου λέει. 1286 εκλογικό τμήμα Νεάπολης- Συκεών, περιοχή Αγίου Παύλου. 6 παρά πέντε είμαι εκεί, αφού έχω ξυπνήσει 5. Πίσσα σκοτάδι. Μπαίνουμε στην αίθουσα, εγώ, η κολλητή μου (2η γραμματέας), ο δικαστικός υπάλληλος και η μία από την εφορευτική επιτροπή (είχαν κληθεί 4). Αργότερα έρχονται και οι "κομματικοί" (αυτοί που εποπτεύουν μην τυχόν και κλέψουμε καμία ψήφο). Μια χαρά όλοι, εκτος της μιας από εφορευτική επιτροπή. Μετά από κλήση αστυνομίας, έρχεται (αναγκάζεται) και δεύτερη από εφορευτική.

Αρχίζει η δουλειά, αρχίζουν να καταφθάνουν ψηφοφόροι. Σβήνεις από την κατάσταση το όνομα, γράφεις σε άλλο βιβλίο ξανά το όνομα μαζί με κωδικούς που ήδη υπάρχουν και μάλιστα με καρμπόν για να υπάρχει διπλό. Δίνεις το πρώτο φακελάκι (λευκό) τα ψηφοδέλτια των δημοτικών και του δείχνεις το σωστό παραβάν. (ταυτόχρονα εννοείται ότι μπαίνουν κι άλλοι τους οποίους οφείλεις να εξυπηρετήσεις γρήγορα για να μην δημιουργηθεί ουρά). Βγαίνει ο ψηφοφόρος,του δείχνεις την σωστή κάλπη, ρίχνει το φακελάκι,του δίνεις το μπλε φακελάκι για τις περιφερειακές. Βγαίνει όταν αποφασίσει από το δεύτερο παραβάν, του δίνεις την ταυτότητα, φεύγει. Ταυτόχρονα κάνεις όλη την διαδικασία για τους επόμενους. Ταυτόχρονα προσέχεις μην τυχόν σου "φύγουν" περισσότεροι φάκελοι, γιατί αν δεν βγει ίσος αριθμός ψηφίσαντων- φακέλων θα κάνουν οι κομματικοι ένσταση και θα τραβιόμαστε μέχρι το πρωί στα δικαστήρια.

Για να μην τα πολυλογώ, από 448 εγγεγραμμένους, ευτυχώς ψήφισαν 267. Οι 200 πάνω από 40, εκ των οποίων τουλάχιστον οι μισοί πάνω από 60. Μιλάμε για ηλικίες "ξέχασε ο χάρος να τους πάρει". Συμβαίνουν διάφορα, από απλά λάθη "Οχι κύριε, εμείς έχουμε τα ονόματα απο Α-Βαρ, το "Βε" είναι στο διπλανό τμήμα", μέχρι κουλά ανέκδοτα "-Το όνομα σας; -Βασιλική". Τρως και βρίσιμο "Εσύ πληρώνεσαι με τα δικά μας τα λεφτά και κάθεσαι σήμερα άρα γιατί να παραπονιέσαι" .

Ερχεται η ώρα 7 (ήρθαν να ψηφίσουν κάποιοι 7 παρά 5) κλείνουν οι κάλπες, κλείνει η πόρτα. Στην αίθουσα δεν υπάρχει επαρκής θέρμανση, ευχαριστώ τον Θεό που είχε καλή μερα. Ακριβώς πριν το κλείσιμο, πλακώνουν οι υποψήφιοι δήμαρχοι κλπ. να μας χαιρετήσουν και παραλληλα να επισημάνουν πόσο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε μην γίνει κάποιο λάθος. Ενας μάλιστα δημοτικός συμβουλος κάνει φασαρία στον δικαστικό υπάλληλο και του υποδεικνύει με ύφος πως να κάνει τη δουλειά του. Γίνεται ένας χαμός με του κομματικούς, φεύγει.

Αρχίζουν τα δύσκολα. Ανοίγει η πρώτη κάλπη. Μετράμε φακέλους ανά 20άδες, σύνολο 267. Ευτυχώς. Ανοίγουμε και ξεχωρίζουμε τα ψηφοδέλτια, εγκυρα, άκυρα, λευκά. Βρίσκουμε εκτός των άλλων μούτζες, βρισιες, άσεμνα σκίτσα κτλ. Ο δικαστικός υπάλληλος φωνάζει τις ψήφους και τον εκλογικό συνδυασμό του κάθε ψηφοδελτίου, για τους κομματικούς και για τις γραμματείς.Κρατάω πρακτικά και σημειώνω την καταμέτρηση ψήφων με αριθμημένα ψηφοδέλτια. ( Ψηφοδέλτιο 1, υπέρ κομματικού συνδυασμού "Λαική Συσπείρωση" , ένας σταυρός στον τάδε, ένας στον τάδε ένας στον τάδε.) 267 φορες. Η ώρα πάει 11.Τα γράφουμε όλα σωστά. Οι κομματικοί μου ζητάνε να τους γράψω τα συγκεκτρωτικά των εκλογών. Φεύγουν τα πρώτα δημοτικά τηλεγραφήματα με τα αποτελέσματα. Ανοίγει η δεύτερη κάλπη. Περιφέρεια. 267 ευτυχως.Ιδια δαδικασία. Εχει πάει 1. Φεύγουν οι κομματικοί, φεύγει η εφορευτική επιτροπή. Μένουμε 3.

Ερχεται η ώρα των επίσημων πρακτικών (4 βιβλία, 2 δημοτικών και 2 περιφερειακών εκλογών). Ολα περνάνε από τη γραμματεία. Κάθε φύλλο πρεπει να γραφεί 4απλα (ένα φύλλο για τον νομάρχη, ένα για τον δήμαρχο, ένα για τον Γενικό Γραμματέα, ένα για το πρωτοδικείο). 4απλο γράψιμο για τις δημοτικές, συν το βιβλίο διαλογής ψήφων. 4απλό γράψιμο για τις περιφερειακές συν το δικό του ξεχωριστό βιβλίο αναλυτικής διαλογής ψήφων. Μετά έρχεται άλλη 3πλη αναλυτική αναφορά των αποτελεσμάτων με όλους τους υποψήφιους, και τις ψήφους καθενός ξεχωριστά. 3πλη δημοτικές, 3πλή περιφερειακές. Ερχεται και η ώρα των επίσημων τελικών τηλεγραφημάτων. Ο δικαστικός έχει ζαλιστεί, εγώ ν α είμαι σε απόλυτη εγρήγορση μην τυχόν και γίνει το παραμικρό λάθος. Διορθωνω, διπλοελέγχω, και κλείνω πρακτικά και τηλεγραφήματα. Η ώρα έχει πάει 3:20 όταν τελικά συνειδητοποιούμε ότι επιτέλους τελείωσε. Πάω σπίτι 4 παρά τέταρτο και ξεραίνομαι επι τόπου.

Δευτέρα δεν πήγα στην δουλειά. 21 ώρες σε μια καρέκλα σχολείου και σας υποσχομαι ότι

• πιάνεται όλο σας το σώμα
• πονάτε παντού
• το χέρι σας δεν μπορεί να πιάσει στυλό
• η φωνή σας κλείνει
• αισθάνεστε παν-βρώμικοι
• πεινάτε τρελά γιατί το μόνο που σερβίρουν είναι αηδίες τις οποίες έτσι κι αλλιώς δεν έχετε χρόνο να φάτε
• το κεφάλι σας πονάει απίστευτα

Και η μα&#α είναι ότι πρέπει να πάω και την άλλη Κυριακή. Και τότε θα είμαι η μόνη γραμματέας. Μόνη μου παρηγοριά είναι ότι θα τελειώσουμε νωρίς, γυρω στις 10, γιατί θα είναι μονο 2 τα ψηφοδέλτια, χωρίς σταυρούς. Αντε να τελειώσει το βασανιστήριο.

Δηλώσεις Σαμαρά Δ.Ε.Θ

Παρακολούθησα σήμερα με -ας είμαστε ειλικρινείς- μέτριο ενδιαφέρον, τις δηλώσεις Σαμαρά και μάλιστα είπα να τιμήσω και το πτυχίο μου κρατώντας και σημειώσεις για το συγκεκριμένο άρθρο. Πάει καιρός που έγραψα τελευταία φορά για το πολιτικό προσκήνιο, ίσως μάλλον επειδή δεν το έχω και σε ιδιαίτερη υπόληψη.Γνωρίζω δε, ότι έχω καταφέρει να διατηρήσω τις δικές μου πολιτικές πεποιθήσεις κρυφές καθ'ότι έχω κατηγορηθεί κατά καιρούς από διάφορους αναγνώστες (σε φόρουμς κλπ) για την προτίμηση μου σε κόμμα(τα) τα οποία απαξιούσα. Οπότε μπορείτε, εάν θέλετε, να διαβάσετε τις παρακάτω γραμμές με μικρότερη καχυποψία και αμφισβήτηση καθώς δεν σκοπεύω να υπερασπιστω ούτε να υπονομεύσω τον εν λόγω πολιτικό.

Έχουμε και λέμε λοιπόν... Σε ότι αφορά την Ντόρα Μπακογιάννη και την πρόσφατη αλλά και αναμενόμενη αποχώρηση της από το κόμμα, ο κ. Σαμαράς επισήμανε τις λέξεις "μόνη" αλλά και "στηρίζει το ΠΑ.ΣΟ.Κ". Ήταν έκδηλη η πρόθεση του να διαχωρίσει τον ίδιο και το κόμμα από την αποχωρήσασα αλλά -φαντάζομαι, περισσότερο- από τον πατέρα της και τους υποστηρικτές της συγκεκριμένης "φατρίας" εν γένει.

Προσδιόρισε τον εαυτό του ως εκφραστή και οπαδό του "κοινωνικού φιλελευθερισμού" (όρος κατ'εμέ το λιγότερο ουτοπικός) και επανέλαβε αρκετές φορές την ευθύνη του να "κερδίσει τη βάση". Ως καινοτομία ανέφερε τον συνεχή διάλογο με τα υπόλοιπα κόμματα χωρίς να ασπάζεται την ιδεολογία τους, πράγμα που μέχρι τώρα αποτελούσε "προνόμιο" του ΠΑ.ΣΟ.Κ, με τη διαφορά ότι το τελευταίο χρησιμοποιούσε τα κόμματα με τον τρόπο που εκάστοτε το εξυπηρετούσε.


Φρόντισε επίσης επανειλλημένως να διαχωρίσει τη θέση του από τον κ. Καραμανλή, διατηρώντας ωστόσο ένα τόνο "σεβασμού". Για το Βατοπέδι, απέφυγε να απαντήσει με έναν ωραιότατο ελιγμό, μίλησε για"νομιμες" διαδικασίες και εκεί άφησε το θέμα, αποτυπώνοντας έτσι στο μυαλό του θεατή τη λεξη "νόμιμο". Εξυπνο.

Οσον αφορά το μνημόνιο και την πολυσυζητημένη φράση "τα 180" για τη οποία κατηγορήθηκε, εξήγησε ότι δεν δέχτηκε για λόγους εθνικής αυτονομίας, αφού η αποδοχή του συγκεκριμένου θέματος θα σήμαινε εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.Προσωπικά,το πιο αξιοσημείωτο σε σχέση με το μνημονιο, ήταν η δήλωση του, η οποία εμένα πραγματικά μου κίνησε το ενδιαφέρον, ότι σύμφωνα με το οικονομικό σκεπτικό της Ν.Δ. η χώρα θα βγει από την οικονομική κρίση 3 χρόνια νωρίτερα (2011 αντι 2014) , με μηδενικό έλλειμμα και με κέρδος που υπολογίζεται στο +14% σε σχέση με τους ευρωπαϊκούς στόχους του Δ.Ν.Τ. Μάλιστα, ανέφερε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει κατατεθεί λεπτομερώς, οπότε μέσα στα άμεσα σχέδια μου είναι να το διαβάσω για να διαπιστώσω εάν κάτι τέτοιο αληθεύει.


Τόνισε ότι η μέθοδος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν οδηγεί σε ανάκαμψη -συμφωνώ απόλυτα, όλη η Ευρώπη αντιγράφει το φαύλο οικονομικό σχέδιο απελπισίας των ΗΠΑ μετά το κραχ του '29- αλλά απλά αλλάζει τη μορφή του ελλείματος, από διαρθρωτικό σε κυκλικό.


Ρωτήθηκε επίσης για την επιλογή του να "ρίξει" στην μάχη των επικείμενων νομαρχιακών/ δημοτικών εκλογών τον κ. Κικίλια,ένα νέο και άπειρο πρόσωπο, στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Απάντησε "γιατί έχει ρίσκο και ενώ το ρίσκο δυστυχώς σήμερα θεωρείται αρνητικό, είναι αυτό που φέρνει την πρόοδο". Συνέχισε λέγοντας πως στην Ελλάδα συνιθίζουμε να απαξιώνουμε τους ανθρώπους χωρίς να έχουν δοκιμαστεί αφού ισχύει η φράση "είτε είσαι πολύ νέος για να ασχοληθείς με μεγάλα πράγματα, είτε πολύ μεγάλος".


Η θέση του κ. Σαμαρά όσον αφορά τις επερχόμενες μεταρρυθμίσεις -μέσα σ'αυτές και η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και η συσταση ενός ισχυρού τραπεζικού πυλώνα- ήταν κάπως ασαφής. Μίλησε για απελευθέρωση και όχι αμηχανία. Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει ο πολιτικός με τον συγκεκριμένο όρο, αλλά συνέχισε μιλώντας για διάλογο και αυστηρή επιτήρηση ωστε να μην μετατραπούν τα επαγγέλματα σε συστήματα κλειστών καρτέλ (που ήδη υπάρχουν και ανθίζουν στην χώρα, συμπληρώνω εγώ).


Δεν απάντησε στην ερώτηση "Ποιους φόρους δεν θα είχατε αυξήσει", αλλά σημείωσε ότι το κόμμα ήταν σύμφωνο με την πρώτη δόση αύξησης του ΦΠΑ σε τσιγάρα και ποτά. Ωστόσο, υπενθύμισε την τιμή των spreads σήμερα (στις 1000 μονάδες), υποδεικνύοντας ως αιτία την αδέξια και ανέτοιμη στρατηγική του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή και δύσκολη οικονομική κατάσταση.


Για την πλέον γενικευμένη αμφισβήτηση της πολιτικής από το σύνολο των πολιτών, ανέφερε "κάποτε τα λόγια ήταν αρκετά, τώρα όχι". Εν συνεχεία μίλησε εκτεταμένα για το σύνθημα που επέλεξε με τη λέξη "ελπίδα" και εξήγησε τους λόγους επιλογής της (άτοπο κατά τη γνώμη μου). Μίλησε για νοήματα που στη σημερινή εποχή της απάθειας και της κατάθλιψης είναι πολύ δύσκολο να συλλάβει κανείς μέσω ενός κόμματος, καθώς δεν υπάρχουν πρόσωπα ικανά να εμπνεύσουν.


Τέλος, για να κλείσω με την αρχή της ομιλίας, παρουσιάστηκε ένα βίντεο-σποτάκι με τις τότε δηλώσεις του κ. Παπανδρέου να καταρρέουν μία προς μία. Δυστυχώς, η κομματική του ταυτότητα, δεν του επέτρεψε πιστευω να δείξει αντίστοιχες Καραμανλικές δηλώσεις. Κρίμα.


Εν ολίγοις, η παρουσία του κ. Σαμαρά ήταν έντονη, όσο έντονος σαφώς μπορει να είναι ένας μετριοπαθής πολιτικός με χαμηλό προφίλ και ήπιους τόνους. Σίγουρα πάντως ήταν αξιοπρεπής, χωρίς τις συνήθεις "φανφάρες" της προεκλογικής περιόδου, ίσως επειδή πλεον έχουν συνειδητοποιήσει και οι ίδιοι οι πολιτικοί την γελοιότητα των όσων λένε.

Κατάργηση του ασύλου

(Βρήκα ένα παλιό μου άρθρο από την εφημερίδα της σχολής μας, τότε τις καλές εποχές που έγραφα πολύ και λέω να το δημοσιεύσω και εδώ.)

  Πολλά ειπώνονται εδώ και χρόνια για την κατάργηση του ασύλου των πανεπιστημίων. Όλο και μεγαλύτερη είναι η πίεση που ασκείται από την πλειοψηφία των βουλευτών (οι οποίοι έχουν λύσει τα υπόλοιπα θέματα εσωτερικής/εξωτερικής και λοιπής διακυβέρνησης) για την άρση του, κάτι το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το 2004-2005 με την τότε Υπουργό Παιδείας κ. Γιαννάκου να προωθεί το συγκεκριμένο μέτρο μέσω του προσχήματος μίας σειράς μεταρρυθμίσεων για την so called "αναδιάρθρωση" του εκπαιδευτικού συστήματος.

  Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εισηγήσεις περί της "ίδρυσης μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων" δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στην μεγαλύτερη μερίδα των φοιτητών και στο ευρύτερο κοινό. Για τον λόγο αυτό, ναυάγησαν μετά τις μαζικές καταλήψεις και πορείες διαμαρτυρίας τις οποίες αρχικά τα ΜΜΕ έσπευσαν να αποσιωπήσουν, αργότερα όμως υποχρεώθηκαν να επισημάνουν.

  Τωρα η κατάργηση του ασύλου επανέρχεται στο προσκήνιο και μάλιστα στο πολιτικό πρόγραμμα των "προοδευτικών " κομμάτων (αυτοαποκαλούμενων "προοδευτικών", μη γνωρίζοντας σαφώς τη σημασία του όρου), κα΄τι που αποτελεί μεγάλη έκπληξη αν σκεφτεί κανείς την κρίσιμη οικονομική και πολιτική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το κράτος.

  Οι περισσότεροι υπέρ της κατάργησης υποστηρίζουν πως πρέπει να γίνει για να πάψει η τρομοκρατία να βρίσκει καταφύγιο στον πανεπιστημιακό χώρο.Άλλοι λένε πως σε καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν εφαρμόζονται τέτοια μέτρα και πως τα χρόνια της Χούντας έχουν περασει ανεπιστρεπτίΗ αστυνομία θα πρέπει να μπορεί να εισβάλλει και να συλλαμβάνει τους ταραξίες και όσους παραβαίνουν τον νόμο.(εισοδήματος κατω από 100,000 €)

  Είναι άραγε αυτοί οι πραγματικοί λόγοι για την περίεργα επίμονη στάση ή μήπως υπάρχουν άλλες (λανθάνουσες) σκοπιμότητες; Γιατί,αναρωτιέμαι, -και φαντάζομαι δεν είμαι η μόνη- αν η αστυνομία θέλει να συλλάβει τους τρομοκράτες δεν στέκεται απέναντι απ'τις εισόδους;Γιατί πρέπει να της δοθεί το δικαίωμα να μπει μέσα; Κι αν όντως μπει, ποιος μας εγγυάται ότι δεν θα προχωρήσει σε συλλήψεις άλλων "επικίνδυνων τρομοκρατών" όπως -θυμάστε;- ο φοιτητής με τα πράσινα παούτσια που σκόνταψε πολλαπλες φορές σε μία ζαρντινιέρα;

  Και μετά, κάνω μία άλλη σκέψη με το φτωχό μου μυαλό.Αν γίνει αυτή η άρση του ασύλου και αμέσως μετά η κυβέρνηση βγάλει απ'τα συρτάρια την ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ πώς θα προστατευτούν οι φοιτητές που θα διαδηλώνουν ενάντια στο νομοσχέδιο; Γιατί εάν θέλουν να διαμαρτυρηθούνμε πορείες, οι συλλήψεις επιτρέπονται ήση.Και οι ξυλοδαρμοί, εφόσον δεν υπάρχει κάμερα.Ποιος λοιπόν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι δεν θα συμβεί το ακριβώς ίδι ομέσα στα πανεπιστήμια;

  Και ξαναρωτάω,δεν είναι περίεργο που η κυβέρνηση δεν κάνει πια λόγο για ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα των ΑΕΙ (αλλά δειλά δειλά βγαίνουν οι πρώτες διαφημίσεις για ξένα κολλέγια στην Ελλάδα - με ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ πτυχιο); Ξεχάστηκαν;Η μήπως έχουν στόχο να πετύχουν με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια;

  Όσο γι'αυτούς που μίλησαν για τις ευρωπαϊκές χώρες και για το εκπαιδευτικό τους σύστημα (γιατί, ναι, το ακούσαμε κι αυτό, να συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια και να τα βρίσκεις περιέργως ανόμοια), να υπενθυμίσω πρώτον ότι το ποσοστό που διαθέτει η χώρα για την εκπαίδευση είναι το 3% περίπου του ΑΕΠ..Σας παροτρύνω ένθερμα να το συγκρινετε με τις αντίστοιχες χωρες και τα συστήματα τους που τόσο θέλετε να έρθουν στην Ελλάδα.(ενδεικτικά, μέσος όρος Ευρώπης 5,1%)

  Είχα ακόυσει κάποτε τον κ. Πάγκαλο να εκφράζει ένα ακόμη από τα βαρύγδουπα και ρητορικα του ερωτήματα "Σε ποια χώρα ακούστηκε ποτέ να υπάρχει Πανεπιστημιακό άσυλο;!" Και απαντώ "Σε ποια άλλη χώρα εισέβαλλαν τανκς σε πανεπιστήμιο και συνέθλιψαν ανθρώπινες ζωές στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας;"

  Η άμεση Χούντα μπορεί να πέρασε, αλλά η έμμεση είναι πολύ πιο κοντά μας απ'ότι φανταζόμαστε.Και είναι χειρότερη γιατί βαφτίζεται δημοκρατία και μας ξεγελάει.

  Και να κλείσω με μερικά καταπληκτικά graffity που λένε πολλά:

ΥΓ. (Το κεφαλαίο "Χ" δεν είναι για να δηλώσει σεβασμό, αλλά έχθρα και αποστροφή)