Kids be kids

σε κάποια φάση σταμάτησα να διορθώνω, με ενδιέφερε το σενάριο πιο πολύ

πώς φωνάζει ο ρομαντισμός

Φλυαρίες

Ακολουθεί απόσπασμα από τη σημερινή συνομιλία που είχα με τον διαχειριστή ενός site. Με τρολάρει, δεν παίζει.

Η πρώτη επαφή.

Η δεύτερη επαφή, πιο πετυχημένη.

my students are blind

Surely, I did not have this is mind, when making this test:

I am sooooo beautiful, after all. :)

Just

 Τι νέα; Υποτιτλίζω law and order, απο΄κει και το τραγούδι αυτό. Το αγάπησα.

Κάνω και εργασίες για το Stanford, CA.

Κοίτα, δηλαδή για να εξηγούμαστε ατο φεστιβάλ είδα 10 ταινίες στο σύνολο. Αλλά βαριέμαι να τις κάνω ριβιού όλες, οπότε, αν μου'ρθει κάποια στιγμή, ίσως.

Θα σας δώσω μόνο μία γεύση του τι χάνετε, αν πιστεύετε πως το τιφφ είναι βαρετό... Το απόσπασμα είναι από την ταινία ACAB (all cats are brilliant) - Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους? της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, μετά την προβολή, όπου το κοινό υποβάλλει ερωτήσεις στον σκηνοθέτη. Ετσι να δείτε τι ωραία περνάμε.  

Ε, γύρισα νωρίς!

Ανάμεσα στα περιστατικά που μου έχουν συμβεί, θυμόμασταν τις προάλλες και ένα ακόμη που δεν το έχω γράψει. Σήμερα και μέχρι αυτή την ώρα μου διαφεύγει.ΑΑΑΑΑ! Μόλις επανήλθε!

 

Υπότιτλος: TOP κουλών που μου έχουν συμβεί!

 

 

Λοιπόν, ήταν μία από τις αμέτρητες συναυλίες του Χατζηγιάννη στο Θέατρο Γης. Πριν πολλά χρόνια, αμάξι δεν είχα άρα πριν το 2007. Σεπτέμβριος καλή ώρα. Λοιπόν, πληρώσαμε να δούμε τον Μιχάλη (θα το προσπεράσετε), ήρθε η ώρα της επιστροφής. Μετά από 6 επαναλήψεις του "Χερια Ψηλά "  είχε περάσει 12, λεωφορεία νόου, ταξί νόου, διότι τα είχαν πάρει όλα οι πρώτοι. Οπότε αρχίζουμε κι εμείς ποδαρόδρομο όλη την κατηφόρα, μέχρι τα Πανεπιστήμια. Από εκεί, το μόνο λεωφορείο που περνούσε ήταν το 78 που κάνει την διαδρομή ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ-ΚΤΕΛ. Το παίρνουμε. Κατεβαίνουμε σχετικά κοντά από το σπίτι μου, απέναντι από το σημερινό Grand Hotel Palace επί της Μοναστηρίου. Η Μοναστηρίου για όσους δεν την ξέρουν, δεν είναι δρόμος με σπίτια, αλλά ως επί το πλείστον καταστήματα, ιδιαίτερα σχετικά με αυτοκίνητα (η άχρηστη λεπτομέρεια της ημέρας).

 

Εν πάσει, κατεβαίνουμε με σκοπό να πάρουμε ταξί από'κει. Βρισκόμαστε, εγώ και κολλητή στη στάση του λεωφορείου, όπου κάθεται στο παγκάκι ένας τύπος. Από πίσω,αλάνα, και σε ορισμένα σημεία, ψηλά χόρτα. Ορατότης, ελάχιστη. Σκοτάδι πλην της μίας λάμπας δίπλα. Λέμε, δεν πάμε κοντά του, άσε, στεκόμαστε δίπλα, κάτω από την στάση και περιμένουμε. Τον βλέπουμε, κοιτάει. Μας ρωτάει αν περιμένουμε λεωφορείο, λέμε "όχι, ταξί". Να μην τα πολυλογώ, προσπαθεί να μας πιάσει την κουβέντα.

 

Σε κάποια φάση, σηκώνεται η κολλητή λίγο παραδίπλα γιατί βλέπει ένα ταξί, πηγαίνει προς το δρόμο να κάνει νόημα. Και ΤΟΤΕ συμβαίνει. Ετσι όπως μου μιλάει αυτός και με ρωτάει τα διάφορα, γυρνάω το κεφάλι μου τυχαία  προς το μέρος της αλάνας και βλέπω μία σκιά να τινάζεται και να κρύβεται πίσω από τα χόρτα, ενώ φαίνεται στην άκρη και το μπροστινό μέρος ενός βαν. Να, τέτοιο.

 

Τρόμος, κόβονται πόδια, ύπαρ, εβριθινγκ και σχεδόν τρέχοντας πιάνω αγκαζέ την κολλητή και απομακρύνομαι προς την λάμπα και τον δρόμο.Ευτυχώς σε 2' περνάει ταξί, το παίρνουμε και φεύγουμε.

 

Για την ιστορία, η αλάνα αυτή  υπάρχει ακόμη αλλά τα χόρτα τα έχουν κόψει και υπάρχει απόλυτη ορατότητα. Προσπερνάμε λοιπόν αυτό το τυχαίο περιστατικό που θυμηθήκαμε, συνεχίζοντας.

 

Τα παιδιά μου πήραν το lower. Πολύ χάρηκα, εγώ νομίζω πιο πολύ απ'τα παιδιά!

 

Σήμερα μου ευχήθηκαν πολλοί.Πάρα πολλοί για μία γιορτή που συνήθως ούτε εγώ δεν θυμάμαι. Μέχρι και το βαθύ, σε ντι-εμ.

 

Πήγαμε και στα σεμινάριά μας και φέτος. Καλά το MET θεϊκό ξενοδοχείο. Εκεί θέλω να πάω (κάτι δικά μου).Διάλεξα και τα βιβλία που θα κάνω φέτος. Θα υπάρξουν κάποιες αλλαγές.

 

Ακόμη δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα της ΕΚΔΔ. Οχι τίποτ'άλλο, τα περιμένω να γελάσω.

 

Ξεκινήσαμε να βλέπουμε μία σειρά, το Missing (2012), σε 10 επεισόδια τελειώνει, είναι αρκετά καλή.

 

Επίσης μία που είδα ένα επεισόδιο και μ'άρεσε ήταν ένα με Roughness, κάτσε να το ψάξω...αχα! Necessary Roughness .

 

Καλά, έχω ξεσκιστεί σε South Park, όπως παλιά, θα μου επιτρέψετε μερικό Καρτμαν, έτσι;

 

 

 

 

 

 

 

 

Aυτά!

 

Κι άλλες σκόρπιες

1. Ειδα μία αγγελία σε ένα αμερικανικό site από ένα μεταφραστικό γραφείο στη Νέα Υόρκη,έστειλα CV+cover letter όπως ήθελαν και ως εκ θαύματος, ενδιαφέρθηκαν! Αφού πέρασα από μία μίνι συνέντευξη, μου έστειλαν να υπογράψω συμβόλαια. Τώρα περιμένω καμια δουλειά. :)
 

2. Είδαμε και το American Pie: Reunion . Δεν είμαι αντικειμενική,λατρεύω αυτή την παρέα και αγάπησα το 1,2,3 American Pie. (όχι το 4 που δεν έπαιζαν οι συγκεκριμένοι ηθοποιοί). 9 στα 11 αστεράκια.

3. Oh the irony...

Ρε! Το ξέχασα!

Είδα και "prometheus" μαλακία η ταινία, μαλακία και ο Ρίντλει Σκοτ, και στο τέλος φάνηκε και σαν να ήταν το πρικουελ του Alien. Εχε χάρη Σκοτ που θέλω να πηγαίνω σινεμά. 5 στα 11 αστεράκια.

Και κάτι ακόμη είδα......... Τη Χιονάτη. Αλλη μαλακία. Μονο η Σαρλίζ άξιζε η θεά. Και μην ακούσω κουβέντα για το άλλο το ποντίκι, με τα δόντια του λαγού. Γιατί θα σας πω να δείτε το Panic Room. 6 στα 11. 

Και κάτι ακόμη δεν είδα; Η μπα; Κάτσε να δω τα οντεόν. AAAAAAAAAνα γεια σου. Το κοράκι, εγώ για να είμαι ειλικρινής ήξερα ότι θαναι π#παρια αλλά για χάρη της κολλητής πήγα. Ε τώρα, πρέπει όλους τους ποιητές να τους εξευτελίσουμε. 6 στα 11. 

Και καλό βράδυ, 1 πήγε. -θα πιω ένα μπρίζερ και μετά-

Ηταν μια κοπέλα στο TDF14

Ηταν μια μέρα μία κοπέλα που έγραψε κριτική για ένα ντοκυμαντέρ που είδε ( στα αγγλικά, για να μπορούν να το διαβάσουν και από το εξωτερικό γιατί ήθελε να κάνει διεθνή καριέρα).

Και μετά από μέρες αποφάσισε να μιλήσει στον σκηνοθέτη ο οποίος ήταν παρεπιπτόντως και cute -αλλά είχε κομπλάρει να τον συγχαρεί από κοντά και τις 3 φορές που τον πέτυχε μετά-. Τον βρήκε λοιπόν στο Vimeo και έμαθε ότι έχουν σπουδάσει το ίδιο αντικείμενο και μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και ενδιαφέροντα. 

Ο σκηνοθέτης και παραγωγός λοιπόν της δίνει το FB του για να τον κάνει add και όταν το κάνει η κοπέλα συνειδητοποιεί ότι αυτός έχει ποστάρει στο Fb του το λινκ για την κριτική που του είχε κάνει η ίδια. χωρίς φυσικά να ξέρει ότι είναι αυτή με την οποία μιλούσε στο Vimeo και Fb. 

H κοπέλα νοιώθει τεράστια χαρά, συγκίνηση και περηφάνια που ο κύριος αυτός θεώρησε την κριτική της σημαντική και την έβαλε στην προσωπική του σελίδα.

!

Kaizerakia

Μόλις συνειδητοποίησα πόσο ηλίθια είμαι που λέω ότι ψηφίζω Καιζεράκια ενώ η μπύρα είναι Φίσερ. Δεν τα σβήνω, να μου θυμίζουν πόσο τούβλο είμαι :)

TOP TEN κουλών πραγμάτων που μου έχουν συμβεί -the return of stupidity-

Kαι ενώ είμασταν Maison Crystal λοιπόν και ρεμβάζαμε ακούγοντας ιστορίες για την οικονομική κρίση από μία διπλανή παρέα, it hit me. Υπάρχουν και άλλα κουλά και μάλιστα φρέσκα! Τα θυμηθήκαμε ενώ είχαμε συζήτηση με την κολλητή περί μιας παλιάς φίλης που μάλλον το γύρισε σε λεσβία. Ξαφνικά μου κάνει η Ι "Καλά ρε, κι εσένα δεν στην είχε πέσει μία τότε....." Και θυμάμαι! 

#11 Bigaroon -καφετέρια- , πρόπερσυ, ώρα μετά τις 12 και πριν τις 6 π.μ  -το θυμάμαι γιατί δεν είχε ξημερώσει ακόμη-. Μετά την Σαββατιάτικη κρεπάλη, αποφασίζει η παρέα  περίπου μισό.... 7 ατόμων να πάει για ένα άφτερ ποτό. Σηκωνόμαστε τώρα μετά τις 16 κάσες Μαλαματίνας να περπατήσουμε προς Αγ. Σοφίας να δούμε τι παίζει. Πετιέται η Ν. "παιδιά να πάμε στο Bigaroon, είναι γκεάδικο, θα σπασουμε πολλή πλάκα κτλ. " Xαρά όλοι και όλες -εγώ για να είμαι ειλικρινής δεν πολυ επικοινωνούσα με το περιβάλλον, με δυσκολία στεκόμουν στα τακούνια μου- , πάμε εκεί. Πήχτρα το μαγαζί, δυνατή μουσική,χορός,  ποτά το καλύτερο μου. Βολευόμαστε κάπου σε ένα τραπέζι με stands, όλα καλά. Σε κάποια φάση λέει ένας (ή και μία,δε θυμάμαι) απο'μας "Αντε δεν πάμε σιγά σιγά, βαρέθηκα, δουλεύω κιόλας". "Μισό" λέει η κολλητή μου και η Ν. να πάμε τουαλέτα πριν φύγουμε . Ανεβαίνουμε τα σκαλιά - εγώ πήγα για ψυχολογική υποστήριξη μαζί τους - και περίμενα απ'έξω. Πολλά κορίτσια εκεί... Και μία με κοιτούσε περίεργα. Κολλάω στον τοίχο δίπλα στην πόρτα της τουαλέτας και περιμένω κοιτώντας αδιάφορα δεξιά - αριστερά μην τυχόν καταλάβει τον φόβο μου. (σαν τα σκυλιά, μην με μυριστεί). Βγαίνουν οι άλλες και αρχίζουν τρεχάτες να κατεβαίνουν τα σκαλιά προς τα κάτω πολύ άνετα και σβέλτα! Ελα όμως που εγώ με γόβες και ποτό δεν έχω τέτοια δυνατότητα, οπότε προκεμένου να μη φάω καμιά κουτρουβάλα και να κατέβω τα σκαλιά 10-10, αρχίζω να κατεβαίνω με βήμα κουτσού καβουριού (οι φίλοι μέθυσοι ξέρετε, στράτα στρατούλα και στο πλάι για να κρατιέσαι από το κάγκελο). Και εκεί, στο 2ο σκαλοπάτι νοιώθω ένα χέρι να με πιάνει και να με τραβάει προς τα πάνω . "Πού πας εσύυυυυ.......;" Γυρνάω, βλέπω την τύπισσα από πριν, - σχετικά καλό κομμάτι πρέπει να ήταν γιατί δεν θυμάμαι να τρομάζω που την είδα- να μου πιάνει το χέρι και μετά... το γλύφει. Ναι, καλά ακούσατε, πιάνει το χέρι μου και μου το γλύφει από την παλάμη μέχρι τον αγκώνα -από τη μέσα πλευρά, u know, εκεί που μας παίρνουν αίμα-.... Κοκαλώνω εγώ, αρχίζω μετά κάτι να τραυλίζω, "όχι .....συγγνώμη .....με περιμένουν, πρέπει να φύγω", κι αρχίζω να κατεβαίνω τα σκαλιά όσο πιο γρήγορα μπορώ... Κουβέντα δεν της είπα ότι δεν είμαι Les, αυτό που βρήκα ήταν ότι έπρεπε να φύγω. 

#2 Μια που έπιασα τα gay stuff, πιο παλιά, κατά το 2005-06, μια φίλη μας -αυτή που λέγαμε ότι μπορεί να το γύρισε- πήγαινε σε σχολή Ζαχαροπλαστικής -ένα δημόσιο ΙΕΚ- και είχε γνωστούς απο κει, που οι 9 στους 10 ήταν gay (και ο δέκατος κρυφή). Kαι μας λέει μια μέρα "κορίτσια σήμερα θα πάμε με τα παιδια Σάκη, Γιάννη, Κώστα στο Banal - Στα Λαδάδικα, τώρα πια έχει κλείσει-" .Αντε λέμε πάμε κι εμείς, να δούμε πως είναι το μαγαζί με gay. 6 άτομα συνολικά, 3-3 (δηλαδή τώρα που το σκέφτομαι 6-0 αφού όλα κοριτσια είμασταν). Πάμε κι εμείς, μπαίνουμε πάλι πηχτρα ήταν το μαγαζί, η μουσική πολύ ωραία, παντου gay να χορευοτρίβονται κι εμείς σε ένα τραπέζι στη μέση του μαγαζιού -που ήταν θεοσκότεινο- . Πιάνουμε τη συζήτηση, τα παιδιά μια χαρά , μας έλεγαν ότι πολλοι απο εκεί μέσα δεν ήταν gay , και όντως έβλεπες ότι υπήρχαν και straight ζευγαρια, η απλά φίλοι που ήρθαν με φίλους (όπως εμείς). Ερχεται ο σερβιτόρος, καθόλου gay, ωραιότατος, γλύκας, με ωραίο χαμόγελο,με κοιτάει "Τι θα πάρεις μικρή" , ε του λέω μια μπύρα. "Ααααα, αυτός μ'αρεσει " λέω στη Ι. και λέει "ναι πολύ καλός είναι και δεν τον κόβω για gay" Αρχίζουμε να τον παρατηρούμε, εντωμεταξύ αυτός όλο χαμόγελα προς εμάς και ματιές και όλα τα σινιάλα τέλοσπαντων. Γίνεται αυτό για λίγο, μας φέρνει τα ποτά, ξανά χαμόγελα, έντονα βλέμματα κτλ, λέω "Αυτός μ'αρέσει τελικά, κοιτα να δεις, στο banal βρήκα έναν ενδιαφέρων τύπο" Το ακούει ο Σάκης δίπλα μου, και αδιάφορα μου λέει "Ποιος, ο σερβιτόρος; Γ τον λένε, καλός είναι μωρέ για ένα κρεβάτι αλλά μετά τον βαρέθηκα, αν θες δοκίμασε τον, είναι by". "Αααααχα...." κάνω εγώ , δήθεν άνετη, Τέλος με τα γκεομάγαζα.

#3 Το περιστατικό αυτό έγινε μόλις 2 εβδομάδες πριν και ήταν παρούσα η κολλητή. Είχαμε πάει σινεμά να δούμε το Abduction -ε, καλούτσικο-. Εγώ περίμενα μπροστά στα ταμεία των Ster να πάρω εισητήρια, η Ι. πιο δίπλα έβλεπε το προγραμμα με τα "προσεχώς". Ερχεται ένας τύπος -μικρός, μέχρι 28- προς το μέρος μου, με κοιτάει και ακολουθεί ο εξής διάλογος:

Τύπος: Συγγνώμη, εδώ είναι κινηματογράφος;

Εγώ: Εεεεε, ναι......

Τύπος: (δείχνει τα ταμεία) Κι εδώ είναι οι αίθουσες;

Εγώ: Εεε, βασικά, εδώ είναι τα ταμεία που παίρνουμε τα εισιτήρια... Από εκεί (δείχνω δεξιά) είναι οι αίθουσες (εκείνη την στιγμή με φωνάζει η ταμίας να πάω) 

Γυρνάω να δω τι έκανε, αν πήγε και που πήγε και ο τύπος έχει εξαφανιστεί. Πολύ paranormal activity η όλη κατάσταση. Αφού αν δεν τον είχε δει και η κολλητή που μου μιλούσε, θα άρχιζα να αναρωτιέμαι μήπως το φαντάστηκα. πουθενά δεν τον είδαμε μετά, ούτε στις αίθουσες εκεί κοντά, ούτε να βγαίνει, ούτε στα ταμεία, πουθενά... Ghosts do exist after all....

photos photos photos

Γύρισαααα.... Μετά από το ποτό μου λοιπόν, αποφάσισα ότι αυτές τις φωτογραφίες που μήνες τώρα βγάζω με το κινητό αλλά δεν τις περνάω ποτέ στον υπολογιστή, ήρθε ο καιρός να τις βάλω!!! 

-φυσικά με τις ανάλογες επεξηγήσεις!- 

Here we go!

Το Πενάκι κρύβεται στα ασιδέρωτα που κλασικά στοιβάζονται στο σαλόνι :P

Κουρεμένη πριν το καλοκαίρι, τα φιογκάκια ιδέα της κομμώτριας!!!

Επειδή στους Bon Jovi πήγαμε αλλά βαριόμουν να τα ανεβάσω, εδώ είναι το σπίτι όπου μείναμε .. -φτώχεια καταραμένη, 4 όροφοι, playroom, πισίνα με κιόσκι, θέα, μπαρ, μουσική  και μπάρμπεκιου....

Το κιόσκι και πίσω το μπαρ που δε φαίνεται

Σπίτι κολλητής το παιδί μου, ο γίγαντας που δεν πιάνει ούτε ένα πλακάκι....

Λέγαμε και για θέα.. Κάηκε όλη η Πεντέλη, αλλά μέχρι πρόπερσυ ήταν όλο πράσινο απέναντι.

Η διακριτική πισίνα

Διακοπές 2011 Ορμος Παναγιάς Χαλκιδική - εμείς εδώ καθόμασταν για ποτό, δεν κάναμε μπανιο, είναι το λιμάνι-

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

BJ

AAAAAAAAAAX BJ

BJ

Aυτή η Σίσσυ Χρηστίδου, το παιδί της και ο Μαραντίνης -onirama - αντού πια μαζί μας, στη συναυλία, στο γυρισμό προς το σπίτι, στο αεροπλάνο, στο λεωφορειάκι προς το αεροπλάνο, παντού!!!! -θεά η Σίσσυ-

Περιμένοντας στην Περικλέους, Καλαμαρια, έβγαλα βόλτα την Π'ενυ, Ιδού τι συνάντησα μερικά στενά πιο κάτω, κοντά σε έναν ΟΤΕ!!!

Στην καφετέρια- αναψυκτήριο απέναντι από τον Λρυκό Πύργο, πάνω από το μεγάλο συντριβάνι..... No comments

Kι ένα κοντικότερο, να απολαύσετε!

Ηλιοβασίλεμα στη Ρέμβη

Σημερινό ηλιοβασίλεμα στο Shark

Παλεύοντας να κατέβουμε από το γραφείο, καθότι ατρόμητες!

Πότε προλάβατε?

Φέτος έκλεισα τα 25 λοιπόν... Οπως και πολλοί άλλοι, τα έκλεισαν ή τα κλείνουν όπου να'ναι... Πιάνοντας λοιπόν συζητήσεις με φίλους, γνωστούς από χωριό και παλιούς συμμαθητές, βλέποντας και φωτογραφίες και status στο FB, συνειδητοποίησα ότι έχω μείνει γεροντοκόρη! Διότι, έχουμε και λέμε:

Η Γ. παντρεύτηκε. Η Γ -άλλη Γ- παντρεύτηκε και έχει και παιδί. Η Λ. παντρεύτηκε. Η Κ. -μικρότερη απο'μενα- παντρεύτηκε, είναι έγκυος στο μήνα της. Η Χ. παντρεύτηκε και γέννησε κ αυτή. Ο Στ. -μεγάλος έρωτας από το χωριό- παντρεύτηκε και ζει Αθήνα. Οι μισές συμμμαθήτριες της Γ' λυκείου, έχουν πλεον παντρευτεί -ή αρραβωνιστεί το λιγότερο-.

Και αναρωτιέμαι, πότε πρόλαβαν να τα κάνουν όλα; Αναλογικά να το πάρεις, με το μέσο όρο ηλικίας στα 80, τα 25 δεν είναι ούτε το 1/3. Πραγματικά, αναρωτιέμαι, βρήκαν όλοι τον απόλυτο έρωτα; Τώρα είμαστε σοβαροί;

Καλά, το θεϊκό είναι βέβαια όταν ακούς την κλασική ατάκα " Αντε και στα δικά σου" .

Αντε, από τα 20κάτι να σκλαβωθείς σε ένα σπίτι γεμάτο ευθύνες που είναι αμφίβολο το κατα πόσο μπορείς να τις αντιμετωπίσεις.

Ξέχνα το Wii και το The house of the dead που πασχίζεις να περάσεις τον αρχηγό και ψάχνεις ώρες στο Internet κανένα cheat για infinite credits. Ξέχνα τα 4ωρα στο bowling και το κάψιμο στα ηλεκτρονικά. Ξέχνα τους καφέδες που ξεφυτρώνουν στο άσχετο και τις βόλτες με την Penny στο πάρκο στην παραλία. Ξέχνα τα DVD. Το τρίπτυχο ψώνια - καλλυντικά- καφές -ή σινεμά- πάει. Διακοπές όποτε θέλεις; Χαχα. Τεσπα, σταματάω εδώ, αγχώθηκα ήδη.

To point μου είναι ότι δεν μπορώ να καταλαβω πως παιδιά της γενιάς μου τα παρατάνε όλα αυτά για γάμο και οικογένεια από τοοοοοοοοοοσο νωρίς. Τα 35 τι έχουν; Και όλοι όσοι κάνουν αυτό το βήμα είναι ώριμοι και συνειδητοποιημένοι για το τι έρχεται; Δεν το πιστεύω.

Ποιο είναι το νόημα να κάνεις κάτι τέτοιο από τόσο νωρίς; Και μην ακούσω τπτ τύπου "μπορεί η γυναίκα να θέλει να αποκατασταθει " κτλ! Αυτές που παντρεύτηκαν ήταν οι πιο πεταχτές !!!

Villabafo καρντασια!

Η αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών που προωθεί η κυβέρνηση έχει ήδη αρχίζει να φέρνει τα πρώτα χαμόγελα στους κατοίκους των αστικών περιοχών καθώς το νέο μέτρο θα τονώσει σημαντικά την κατά τ’ άλλα πεσμένη αγορά της χώρας. Ήδη το πρώτο κατάστημα πώλησης ναρκωτικών άνοιξε τις πόρτες του σήμερα το πρωί στην κεντρική αγορά της συμπρωτεύουσας με τον ευφάνταστο τίτλο VillaBafo και πλήθος φοιτητών έσπευσε να δοκιμάσει την ποικιλία χαρμανιών και εξωτικών ουσιών που εμπορεύεται το κατάστημα.

Όπως δήλωσαν οι υπεύθυνοι του καταστήματος, η ιδέα προ-υπήρχε εδώ και καιρό από τα αντίστοιχα Coffee Shops της Ολλανδίας έλειπε όμως το νομικό πλαίσιο που θα στήριζε μία τέτοια επένδυση στην Ελλάδα. Το VillaBafo αποτελεί το 1ο Coffee Shop στην Ελλάδα όπου οι πελάτες μπορούν να δοκιμάσουν ποικιλίες ναρκωτικών ουσιών πριν αγοράσουν αλλά και να παραγγείλουν το ναρκωτικό της επιλογής τους, εφόσον αυτό δεν διατίθεται άμεσα.

Η εταιρεία πίσω από το Villabafo ήδη συζητάει με μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα της συμπρωτεύουσας με σκοπό την διαφήμιση και προώθηση του brand name μέσα από την χορηγία φανέλας αλλά και το σπονσοράρισμα ουσιών στους οπαδούς της σε ανταγωνιστικές τιμές.

Στις σκέψεις των επενδυτών είναι η δημιουργία ενός D.I.Y. (Do-It-Yourself) πάγκου με χημικές ουσίες όπου ο πελάτης θα μπορεί να πειραματιστεί και να δημιουργήσει το δικό το coctail ναρκωτικών όπως ακριβώς το επιθυμεί.

πηγη

Tα λόγια είναι περιττά...

Διαπιστώσεις -part 1

Αποφάσισα λοιπόν, να εγκαινιάσω ένα νέο κομμάτι του μπλογκ μου, που εμπνευσμένα το ονόμασα "Διαπιστώσεις" -αφού είναι μία βαρυσήμαντη και εντυπωσιακή λέξη-.

Στο κομμάτι λοιπόν αυτό των διαπιστώσεων ,ίσως να μην έκανα σαφές ότι θα διαπιστώνω. Τώρα τι θα διαπιστώνω; Ο Θεός κι η ψυχή του - πόσο οξύμωρη μπορεί να είναι αυτή η φράση με την ψυχή του Θεού και πόσο έντονα θα αντιδρούσε ο Πλάτωνας με τις γνωστές φιλοσοφικές του αντιλήψεις περι των ψυχών και ιδεών-. Οπως έλεγα λοιπόν, ο ιδιαπιστώσεις θα αφορούν γεγονότα παντός τύπου και καιρού, πάσης φύσεως και προέλευσης. Ξεκινάμε:

1.Για να βγάλεις σήμερα κάρτα και επίδομα ανεργίας χρειάζεται να ξεκινήσεις από τις 7 το πρωί έχοντας όλα τα δικαιολογητικά, τα οποία είναι -για όσους τυχερούς δεν ξέρουν - τα εξής: ταυτότητα, αντιγραφο ταυτοτητας, εκκαθαριστικο τρέχοντος έτους ή αν δεν έχει έρθει, το Ε1 φωτοτυπημένο, ενσημα 24 τελευταίων μηνών σφραγισμένα από το ΙΚΑ, υπεύθυνη δήλωση, αριθμό λογαριασμού Εθνικης Τραπεζας σε φωτοτυπία, απόλυση σφραγισμένη απο εργοδότη, λογαριασμό ΔΕΗ ή ΟΤΕ για εξακριβωση διευθυνσης κατοικιας, έγγραφο όπου αναγράφεται το ΑΜΚΑ, βιβλιαριο ασθενειας και κάποια ακόμη έγγραφα για ειδικές πειρπτώσεις. Αν δεν έχεις ένα από όλα αυτά την γ#&*σες. Και τα καλα νέα; Αν υποβάλεις τα χαρτιά σου 01/06 , άντε βρε τυχερέ, 14/7 θα σου πουν ΑΝ δικαιούσαι επίδομα και πότε θα το παραλάβεις.

2. Το μέλι Αττική πρέπει να έχει καταργηθεί. Ψάχνω στα σουπερ μάρκετ και δεν το βρίσκω, βρίσκω μόνο κάτι μ#λ#κιες Hem και κάτι τέτοια άγνωστα.

3. Οταν ψάχνεις για φουστάνι στον Hilfiger βρίσκεις την τσάντα των ονείρων σου και το αντίστροφο. Ποτέ μην περιμένετε να βρείτε αυτό που ψάχνετε όταν πάτε για ψώνια, θα βρείτε αυτό που ψαχνΑτε -πριν μηνες-.

4. Εκεί που νομίζεις ότι τελειώνοντας τη δουλειά θα σου φύγει ένα βάρος, πράγματι σου φεύγει. Ερχεται όμως ένα νέο, τώρα τι κάνουμε;

5.Το καλοκαιρι είναι ψευδαίσθηση. Νομίζουμε όλο τον χρόνο ότι πρόκειται για 3 μήνες ηλιοφάνειας και θάλασσας ενώ πραγματικά είναι 2 μήνες ΠΟΥ και ΠΟΥ ηλιοφάνειας, ΠΟΥ και ΠΟΥ βροχών. Θάλασσα πας μόλις δεις ηλιοφάνειας και εφόσον δεν συντρέχουν άλλοι αποτρεπτικοι λόγοι αρα οι μέρες μειώνονται στον 1 μήνα.

6. Τα λεφτά που νομίζεις ότι έχεις, ε , δεν τα έχεις. Γιατί δεν υπολόγισες τις τσίχλες, την πισινα για την Penny, την αντιηλιακή προσώπου, την ενυδατική, την μάσκαρα, το φουστάνι από τα zara, το περιοδικό, το καινούριο βιβλίο γραμματικής για τα Γαλλικά, το λογαριασμό του κινητού, τη βενζίνη, το καθαρισμα του αυτοκινητου μεσα-έξω, και πολλά άλλα....

-to be continued-

Ειμαι ο Μάικ

Σήμερα άκουσα το καινούριο τραγούδι του "παιδικού" ήρωα της Μαρί Κυριακού, "Μάικ ο Φασολάκης" και πάει ως εξής:

"Είμαι ο Μάικ,
το φασολάκι,
κι έχω τριχούλες,
στο κεφαλάκι"


Πείτε μου, είμαι η μόνη που έχει τόσο πρόστυχο μυαλό ή αυτός ο στίχος είναι απίστευτα ανάρμοστος;;;;;!!!!!

Awesome parallel parking

Σημερα, απεναντι απο το σπιτι μου, ειδα αυτο:
-and for the foreign visitors - Today, opposite my house I saw this:





No comments.

Ανεκδοτο

Ήταν ένας βαζελος ενας γαυρος ενας παοκτσης ενας αεκτσης ενας Έλληνας, ενας Ιταλός, ενας Γερμανός, ενας πόντιος,
ο τοτός, το τζίνι, η μικρή αννούλα, η δασκάλα, ο μπόμπος,
ένας αλκοολικός, ενας πρεζάκιας, ενας χασικλής, ενας τρυπάκιας,
μια ξανθια, μια μελαχροινη, μια κοκκινομάλλα και μπαίνουν σε
ένα sportscafe
................
Τους κοιτάει ο μπάρμαν και τους λέει:

Ξερω ξερω βαζω αντενα,παιζει ο Άρης σήμερα....

Things I love

Valentine's day -which I presumably hate- today.

Those wondering why I despise that horrific day, I strongly suggest that you go through my previous posts.

However, to be honest there are some things I adore, so instead of human beings I 'd sooner express my love to them.

Needless to say my love for these things is sheer, eternal, insatiable and sincere. So there goes my TOP "STH" (I'll figure the number later) list:

1. Music - every single kind with a preference to the exhilarating sound of an electric guitar
2. Books - When I was little I used to read; unfortunately nowadays I don't seem to find time. Nonetheless, I still adore a book, even the smell of its pages.
3. Romance - Nothing like stupid Valentine's.I'm talking about the good stuff.
4. Cinema - Good company, big screen, lights off. Atmosphere.
5. Writing - Feel free to translate as you wish. It can be any kind of writing. From a complex composition, to scribbling on a piece of paper while talking on the phone.
6. Animals - especially dogs. I could spend hours, days playing with them, training them, caring about them. I love dogs.
7. Water, wine, beer, vodka - any other liquids are deliberately excluded. Hate Coke or other similar refreshments. Simply detest their taste.
8.Ice cream - favorite flavors Cookies, peanut, strawberry. Oh, and chocolate....
9. My bed - I might as well call it my private, very own haven -sometimes even heaven-. When I come to think of it, I've actually spent hours reflecting on the day, speculating about the next, considering choices, alternatives, rationalizing, philosophizing, contemplating, evaluating behaviors .. so many - truly innumerable- things. My bed is invaluable to me.

So, there you have it. It's a TOP NINE LIST.