ενας ακομη τιτλος

κοίτα να δεις, εμένα όλες οι σκέψεις μου έρχονται το βράδυ αλλά ποιος σηκώνεται να γράψει το βράδυ.

πρέπει να αρρωσταίνω. έχω να ειρωνευτώ κάποιον (εκτός του εαυτού μου) πάνω από καμιά βδομάδα. 

σήμερα βρήκα την πρώτη μπλούζα που μου έσκισε το πενάκι μου. όταν ήτασν κουταβακι - φουντωτή μπαλίτσα. ξέρεις, η περίοδος με κουρτίνες, χαλί, μπλούζες, παντόφλες, τίποτα δεν πήγαινε χαμένο. ειρωνικά, η πυτζάμα είχε τον πλούτο πάνω. 

κουράζομαι να μιλάω για φασισμό. και απογοητεύομαι. δε με καταλαβαίνει κανείς. 

ήθελα να διαδηλώσω για τον νεκρό και βρέθηκα να τρώω δακρυγόνα. τι ωραία που δακρυζεις με τα δακρυγόνα. μετά ΜΑΤ να κυνηγιούνται με τους άλλους κι  εμείς να προσπαθούμε να μην ποδοπατηθούμε από τις ορδές.

φέτος θα δουλεύω πολλές ωρες. καλό είναι αυτό. και σάββατο. πρωί ως απόγευμα. 

δεν ξέρω γιατί τα γράφω πια αυτά. εχουμε και 22/9 σήμερα. 

βρήκα το αγαπημένο μου στυλό, μετά από μήνες που το έψαχνα σε βιβλιοπωλεία. 

διάβασα και βιβλίο φέτος το καλοκαίρι, ανμπιλίβαμπλ.

συνεχίζω να πνίγομαι . και να γκρινιάζω.

Απίστευτες στιγμές

Να βλέπεις τον πρώην σου γαμπρό, αξία ανεκτίμητη.

Θα μου πεις, τα είχατε το 2001, έχουν περάσει 11 χρόνια. Τί περίμενες; Αφού το ήξερες ότι έχει σχέση, είχατε ξαναβρεθεί πριν χρόνια, είχες την ευκαιρία και δεν την ήθελες. 6 χρόνια σε περνάει, 32 είναι. 6 χρόνια τα είχε με την κοπέλα. Αλλά και πάλι , είναι ένα μικρό πολιτισμικό σοκ να τον βλέπεις γαμπρό, με την άλλη δίπλα νύφη. Τώρα που έχουν περάσει και 2-3 μέρες, αρχίζω να το συνειδητοποιώ. Καλά να είναι, ευτυχισμένος.

Το αυτοκίνητο μου το πήρα 27/12/07. Το ξεπλήρωσα 3 χρόνια αργότερα. Η κολλητή μου, με ρώτησε το εξής χθες, 02/10/2012: "Πώς αισθάνεσαι τώρα που έχεις αυτοκίνητο;" .Δεν έχω το κουράγιο να σχολιάσω.

Κάνω ασκήσεις, πανδύσκολες,"Ι am, you are" μπλα μπλα, με B'juniorακι 9χρονο. Βλέπουμε εικόνα με 2 παιδάκια λυπημένα: 

".............................sad. ".

"They are " μου λέει. 

"Excellent" απαντάω. "Why are they sad?" την ρωτάω.

 "Εεε...Δεν ξέρω". 

"Σκέψου, για ποιό λόγο μπορεί να στενοχωριούνται καμιά φορά τα παιδιά;"

"Εεε.."

"Εσύ γιατί στενοχωρήθηκες τελευταία φορά;" (εγώ να σκέφτομαι τώρα "Δεν βγήκα να παίξω", "Ειχα πολλά μαθήματα" "Εβρεχε", "Μου πήρε την Μπάρμπι ο αδερφός μου" κτλ)

"Ε, να ...Που δεν κάναμε αγγλικά από πιο παλιά...που δεν κάναμε μάθημα όταν ήμουν πιο μικρή".

(υγ. την έχω από A'j. Εννοούσε ακόμη πιο παλιά).

Εκείνη την ώρα, κάπου πέταξα, νομίζω έφτασα στο φεγγάρι.

Η επιτυχία μου αναγνωρίζεται επιτέλους

Ελα, όταν λέμε "είμαι άπαιχτη", είμαι πως να το κάνουμε. Εχουν αρχίσει κι άλλα Blogs να δανείζονται τις κριτικές μου σε ταινίες... 

Υπενθυμίζω για τους ΛΙΓΟΥΣ που δεν θυμούνται : Δική μου ανάρτηση

ανάρτηση άλλου Blog με ανακατεύθυνση στη σελίδα μου.

Χού εμ άι έντοφόλ άι γουόντερ.

(Ποια είμαι τελοσπάντων αναρωτιέμαι)

Ε, γύρισα νωρίς!

Ανάμεσα στα περιστατικά που μου έχουν συμβεί, θυμόμασταν τις προάλλες και ένα ακόμη που δεν το έχω γράψει. Σήμερα και μέχρι αυτή την ώρα μου διαφεύγει.ΑΑΑΑΑ! Μόλις επανήλθε!

 

Υπότιτλος: TOP κουλών που μου έχουν συμβεί!

 

 

Λοιπόν, ήταν μία από τις αμέτρητες συναυλίες του Χατζηγιάννη στο Θέατρο Γης. Πριν πολλά χρόνια, αμάξι δεν είχα άρα πριν το 2007. Σεπτέμβριος καλή ώρα. Λοιπόν, πληρώσαμε να δούμε τον Μιχάλη (θα το προσπεράσετε), ήρθε η ώρα της επιστροφής. Μετά από 6 επαναλήψεις του "Χερια Ψηλά "  είχε περάσει 12, λεωφορεία νόου, ταξί νόου, διότι τα είχαν πάρει όλα οι πρώτοι. Οπότε αρχίζουμε κι εμείς ποδαρόδρομο όλη την κατηφόρα, μέχρι τα Πανεπιστήμια. Από εκεί, το μόνο λεωφορείο που περνούσε ήταν το 78 που κάνει την διαδρομή ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ-ΚΤΕΛ. Το παίρνουμε. Κατεβαίνουμε σχετικά κοντά από το σπίτι μου, απέναντι από το σημερινό Grand Hotel Palace επί της Μοναστηρίου. Η Μοναστηρίου για όσους δεν την ξέρουν, δεν είναι δρόμος με σπίτια, αλλά ως επί το πλείστον καταστήματα, ιδιαίτερα σχετικά με αυτοκίνητα (η άχρηστη λεπτομέρεια της ημέρας).

 

Εν πάσει, κατεβαίνουμε με σκοπό να πάρουμε ταξί από'κει. Βρισκόμαστε, εγώ και κολλητή στη στάση του λεωφορείου, όπου κάθεται στο παγκάκι ένας τύπος. Από πίσω,αλάνα, και σε ορισμένα σημεία, ψηλά χόρτα. Ορατότης, ελάχιστη. Σκοτάδι πλην της μίας λάμπας δίπλα. Λέμε, δεν πάμε κοντά του, άσε, στεκόμαστε δίπλα, κάτω από την στάση και περιμένουμε. Τον βλέπουμε, κοιτάει. Μας ρωτάει αν περιμένουμε λεωφορείο, λέμε "όχι, ταξί". Να μην τα πολυλογώ, προσπαθεί να μας πιάσει την κουβέντα.

 

Σε κάποια φάση, σηκώνεται η κολλητή λίγο παραδίπλα γιατί βλέπει ένα ταξί, πηγαίνει προς το δρόμο να κάνει νόημα. Και ΤΟΤΕ συμβαίνει. Ετσι όπως μου μιλάει αυτός και με ρωτάει τα διάφορα, γυρνάω το κεφάλι μου τυχαία  προς το μέρος της αλάνας και βλέπω μία σκιά να τινάζεται και να κρύβεται πίσω από τα χόρτα, ενώ φαίνεται στην άκρη και το μπροστινό μέρος ενός βαν. Να, τέτοιο.

 

Τρόμος, κόβονται πόδια, ύπαρ, εβριθινγκ και σχεδόν τρέχοντας πιάνω αγκαζέ την κολλητή και απομακρύνομαι προς την λάμπα και τον δρόμο.Ευτυχώς σε 2' περνάει ταξί, το παίρνουμε και φεύγουμε.

 

Για την ιστορία, η αλάνα αυτή  υπάρχει ακόμη αλλά τα χόρτα τα έχουν κόψει και υπάρχει απόλυτη ορατότητα. Προσπερνάμε λοιπόν αυτό το τυχαίο περιστατικό που θυμηθήκαμε, συνεχίζοντας.

 

Τα παιδιά μου πήραν το lower. Πολύ χάρηκα, εγώ νομίζω πιο πολύ απ'τα παιδιά!

 

Σήμερα μου ευχήθηκαν πολλοί.Πάρα πολλοί για μία γιορτή που συνήθως ούτε εγώ δεν θυμάμαι. Μέχρι και το βαθύ, σε ντι-εμ.

 

Πήγαμε και στα σεμινάριά μας και φέτος. Καλά το MET θεϊκό ξενοδοχείο. Εκεί θέλω να πάω (κάτι δικά μου).Διάλεξα και τα βιβλία που θα κάνω φέτος. Θα υπάρξουν κάποιες αλλαγές.

 

Ακόμη δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα της ΕΚΔΔ. Οχι τίποτ'άλλο, τα περιμένω να γελάσω.

 

Ξεκινήσαμε να βλέπουμε μία σειρά, το Missing (2012), σε 10 επεισόδια τελειώνει, είναι αρκετά καλή.

 

Επίσης μία που είδα ένα επεισόδιο και μ'άρεσε ήταν ένα με Roughness, κάτσε να το ψάξω...αχα! Necessary Roughness .

 

Καλά, έχω ξεσκιστεί σε South Park, όπως παλιά, θα μου επιτρέψετε μερικό Καρτμαν, έτσι;

 

 

 

 

 

 

 

 

Aυτά!

 

Τα νέα των εννιά

Χρεοκοπούμε.

Ερχεται η δραχμή.

Κατα τ'αλλα,  ο Michael Owen έκανε μπλογκ.

Αυτά με τα τηλεγραφικά νέα.

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος, διότι χθες που ήμουν κάτω κέντρο ΠΟΙΟΝ ΕΙΔΑ;;;!! Οχι, πείτε μου, μπορείτε να το βρείτε, έχει αναφερθεί στο μπλόγκ! Θα σας θυμίσω, εσάς τους 0,5-2 τακτικούς αναγνώστες μου, πως έχει αναφερθεί σε ένα τοπ κουλαμάρας.

Ετοιμοι; Λοιπόν, ενώ έπινα το ποτό μου ήσυχα κι ωραία και χαχάνιζα με την παρέα, ξάφνου βλέπω μπροστά μου να περνάει.... Ο Χ.Τ!! (θα τεστάρω τη μνήμη σας και δεν θα σας πω τι σημαίνουν τα αρχικά).

Ποιον κοροϊδεύω, κανείς δεν θυμάται. Σας δίνω σύνδεσμο για να τον θυμηθείτε. Πλεόν έχει σγουρά μαλλιά, μακριά. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να πάω να τον βγάλω μία φωτογραφία που με περίσσια άνεση θα ανέβαζα στο μπλογκ να πάρετε μία γεύση. Ακόμη τριγυρνάει στο κέντρο, ποιος ξέρει, ίσως ψάχνοντας για το επόμενο του θύμα. Δεν θέλω να ξέρω τι έκανε με εκείνη τη φωτογραφία.

Τελικά δεν θα είναι το τέλος. Τώρα θυμήθηκα κι άλλο. Αρχισα υποτιτλισμό στη σειρά Law&Order SVU,τη δωδέκατη σεζόν. Θα μου πεις, 1,5 επεισόδιο μωρή και το λες υποτιτλισμό; Αλλά και πάλι.

Ολα ξεκίνησαν. όταν, πριν χρόνια, επιχείρησα να ξεκινήσω μετάφραση και βαρέθηκα τη ζωή μου. Αλλά επειδή βαρέθηκα να με πρήζει η αδερφή μου ότι βλέπω μόνη μου σειρές, είπα μιας και κάθομαι αυτόν τον μήνα, να ξεκινήσω. Και μ'άρεσε. Βάζω η ψωνάρα και το όνομά μου εκεί σε ενδιάμεσες κενές σκηνές, ξέρετε να μη δυσκολευτεί να με βρει η αστυνομία.

Και μετά κάθομαι και καμαρώνω. Η φάση είναι ότι αποδείχτηκε πιο δύσκολο απ'όσο νόμιζα, κυρίως γιατί πολλές λέξεις ξέρω τι σημαίνουν αλλά δεν ξέρω πως να τις μεταφράσω. Τι σας λέω τώρα κι εσάς.

Εν πάσει, αν τύχει αργότερα και δείτε κανένα επεισόδιο, να είστε επιεικείς μη σας $%#.

Τί άλλα; Θέλω να πάω εξωτερικό. Σπάνιο ε; Και το να λέτε από μέσα σας "Χεστηκαμε" δεν είναι σπάνιο, αλλά το λέτε!

Αυτά.

Ρε! Το ξέχασα!

Είδα και "prometheus" μαλακία η ταινία, μαλακία και ο Ρίντλει Σκοτ, και στο τέλος φάνηκε και σαν να ήταν το πρικουελ του Alien. Εχε χάρη Σκοτ που θέλω να πηγαίνω σινεμά. 5 στα 11 αστεράκια.

Και κάτι ακόμη είδα......... Τη Χιονάτη. Αλλη μαλακία. Μονο η Σαρλίζ άξιζε η θεά. Και μην ακούσω κουβέντα για το άλλο το ποντίκι, με τα δόντια του λαγού. Γιατί θα σας πω να δείτε το Panic Room. 6 στα 11. 

Και κάτι ακόμη δεν είδα; Η μπα; Κάτσε να δω τα οντεόν. AAAAAAAAAνα γεια σου. Το κοράκι, εγώ για να είμαι ειλικρινής ήξερα ότι θαναι π#παρια αλλά για χάρη της κολλητής πήγα. Ε τώρα, πρέπει όλους τους ποιητές να τους εξευτελίσουμε. 6 στα 11. 

Και καλό βράδυ, 1 πήγε. -θα πιω ένα μπρίζερ και μετά-

Siemens - όχι το σκάνδαλο

Κλασικές ώρες για'μένα, μην πω και λίγο νωρίς, αποφάσισα να κάτσω να γράψω μερικά πράγματα που μου συνέβησαν αυτό το διάστημα. Φταίει η μ#λ#κισμένη η ολομέλεια που ακούω "ναι σε όλα" και νευριάζω. Με πιάνει οίστρος - να το κοιτάξω- .

1ον λοιπόν, έμαθα ότι δίνω εξετάσεις σε 3 μήνες, που νόμιζα ότι θα έδινα τον Ιούλιο. Αθήνα κιόλας, θα κάνω και τριήμερο. Σκατά θα περάσω, το ξέρω, τεσπα. 

2ον Εμαθα ότι στα χαρτιά μου μέσα είχα και αντίγραφο του πτυχίου με 7,44 και όχι 7,36 όπως έγραψα στην αίτηση, ευτυχώς προτού την στείλω. Καλά που μετά την Κ. Δευτέρα, είναι επίσης αργία στο παν/μιο, τζάμπα ετοιμαζόμουν να τρέξω. -μην νομίζετε, ψάχνοντας τον οδηγό σπουδών το βρήκα-

3ον Μόλις άκουσα τον Ανατολάκη στη Βουλή να λέει "όχι" . Εντάξει, το είδαμε κ αυτό.

4ον Ακόμη να πάω να δω το "Albert Nobbs" . Έκλεισαν και τα στερ, θα πάμε Ολύμπιον μάλλον, θα δούμε.

5ον Σας το κρατάω για το τέλος με τη Siemens έτσι για να αναρωτιέστε. Που λέτε πήραμε πριν κανα 6μηνο μία ηλεκτρική σκούπα, 220 ευρώ. Για να είναι καλή, ξέρετε. Η οποία από την πρώτη μέρα είχε ένα θέμα με το "κοντάρι", έμπαινε προς τα μέσα όταν το έσπρωχνες, τεσπα, είχε θέμα ο μηχανισμός. Εμείς, με τόσα κουμπιά λοιπόν, νομίζαμε ότι μάλλον κάτι θα κάναμε λάθος και δεν είχαμε βρει πως να το κρατήσουμε σταθερό, οπότε το αφήσαμε. Μέχρι που μια μέρα, κάτσαμε, το ψάξαμε και είδαμε ότι κάτι πήγαινε στραβά. 

Παίρνουμε τηλ την αντιπροσωπεία, "Ελάτε εδώ" μας λένε, μετά την Καλαμαριά, 8ο χλμ Θεσ/νικης - Μουδανιών. Πάω. Το βλέπει ο τεχνικός "Α," μου λέει, "αυτό είναι χαλασμένο, δεν επιδιορθώνεται, πρέπει να αντικατασταθεί, θα το πάτε επάνω στον προϊστάμενο". ΟΚ, πάω κι εγώ με το κοντάρι, επάνω στον κ. Μ. Το βλέπει με ύφος βαριεστημένο, υφος #den_mas_xezeis_ki_esy :

"Α, εσείς φταίτε, είναι χαλασμένος ο μηχανισμός, το χτυπούσατε σε γωνίες ε;" 

"Ηταν από την αρχή έτσι, και καλύπτεται από την εγγύηση, να σας τη δείξω·"

"Μα δεν χρειάζεται, γιατί δεν καλύπτεται το κοντάρι από την εγγύηση"

"Και πως γίνεται αυτό;"

"Σας εξηγώ, δεν καλύπτεται, τι δεν καταλαβαίνετε;"

"Το κοντάρι δεν είναι της Siemens;" 

"Ναι αλλά δεν καλύπτεται, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας κάνω κάποια έκπτωση αν αγοράσετε καινούριο"

Του λέω μάλιστα και ότι θα χρειαστώ το όνομα του και τα στοιχεία του κατ/τος. Να μην τα πολυλογώ, γυρνάω σπίτι, παίρνω Siemens κετρικά Αθήνα, με παραπέμπουν σε άλλο τηλ, αυτοί σε άλλο και οι άλλοι σε τρίτο. Η γραμματέας μου λέει μισό, να φέρει υπεύθυνο και με παίρνουν κάνα μισάωρο αργότερα.  "Ποιο είναι το πρόβλημα" με ρωτάει , του εξηγώ για τρίτη φορά. Αναφέρω και το όνομα του κ. Μ. και αυτά που είπε περί εγγύησης όπως και ότι θα λάβω μέτρα γιατί δεν ενημερώθηκα για κάτι τέτοιο όταν αγόρασα την σκούπα. Μένει άφωνος. Κλείνει. Με ξαναπαίρνει. Μου λέει να πάω στο κατάστημα και του λέω" Γιατί να πάω, εφόσον δεν θα εξυπηρετηθώ; " "Θα εξυπηρετηθείτε" μου απανταει. 

Δεν καθησυχάζομαι. Με παίρνει τηλ και ο κ. Μ. -μαγνητοφώνησα και την συνομιλία για να είμαι καλυμένη,αφού σκόπευα να απευθυνθώ στην Προστασία Καταναλωτή- 

"Κυρία Π, παρακαλώ, έγινε μία παρεξήγηση, δεν καταλάβατε τι ακριβώς είπα..." 

Εγώ να τα παίρνω τρελά. "Σας ρώτησα ακριβώς τι εννοείτε και μου είπατε ότι δεν περιλαμβάνεται το εξάρτημα αυτό στην εγγύηση"

 "Ναι αλλά.."

"Ε τότε για ποιό λόγο να ξαναέρθω στην άλλη άκρη της πόλης; Δεν το βρίσκω απαραίτητο" 

"Ε να.....Και έρχονται πολλοί εδώ που καταστρέφουν τις σκούπες και θέλουν να τις επισκευάσουν τζάμπα, και αυτό δεν επιτρέπεται και καταλαβαίνετε είμαστε καχύποποπτοι..." 

Long story short, αφού μου μιλούσε στο τηλ με ύφος απολογητικό για 6 λεπτά, μου έκλεισε ραντεβού για σήμερα. Το πρωί, με υποδέχτηκε, μου άλλαξε το κοντάρι αμέσως, όσο εγώ καθόμουν στην πολυθρόνα και τουίταρα και μετά έστειλε και τον τεχνικό να μου κουβαλήσει σκούπα και εξαρτήματα στο πορτ παγκάζ. Εγώ απλά υπέγραψα και έφυγα.

Αυτό που θέλω να πω, είναι πως αν ήμουν πριν 5 χρόνια, πιθανώς δεν θα έκανα τίποτα. Θα το άφηνα, είτε από βαρεμάρα, είτε από αδιαφορία. Είναι καλό όμως να αρχίζουμε σιγά σιγά να διεκδικούμε το δίκιο και τα δικαιώματα μας σε όλους τους τομείς. Για παράδειγμα, έχω εγκαταστήσει το record my call στο κινητό, μία απλή εφαρμογή, που επιλέγεις αν θέλεις να καταγράψεις μία κλήση. Οταν δω τέτοια κατάσταση, απλά κπατάω rec. Παίρνω τηλέφωνα, αναζητώ υπεύθυνους, δεν αφήνω έναν υπάλληλο να με εξαπατήσει επειδή μπορεί. Νομίζω ότι είναι κάτι που πρέπει να αρχίσει να γίνεται η καθημερινότητα στη ζωή μας, κι όχι η εξαίρεση.

Διαπιστώσεις και Σκόρπιες Σκέψεις

Στις πορείες πήγαμε, μπροστά μας πλακώθηκαν, το μνημόνιο ψηφίστηκε. 

Ο Αδωνης και ο Βορίδης γλυκάθηκαν με τα υπουργιλίκια, αψήφησαν τον Καρατζαφέρη και ψήφισαν "ναι" μαζί με τους υπόλοιπους 197, σήμερα βγαίνουν φωτογραφίες δίπλα στο ανθρωπάκι τον Σαμαρά, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ στην πολυετή σταδιοδρομία του να κατορθώσει να γίνει ούτε καν μισητός. Ο οποίος Σαμαράς το πιθανότερο είναι να εκπροσωπεί τη χώρα ως πρωθυπουργός σε μερικούς μήνες -εάν και εφόσον γίνουν εκλογές-. Διότι ο ελληνικός λαός κρίνει ότι είναι διαφορετικός από το ΠΑΣΟΚ, αρνείται να εννοήσει πως θα υπάρξει συγκυβέρνηση και πως έχουν προαποφασιστεί τα πάντα. 

Σε άλλα νέα, ο Ψωμιάδης κάνει κόμμα -ΠΑΤΡΙΔΑ- που κατά τα λεγόμενα του είναι η νέα φιλική εταιρεία, βγαίνει το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας, ένα "νέο κόμμα" κάνει μία -μετριοπαθή- εμφάνιση (ΔΗΜΑΡ)... Να μην ξεχάσω και την Τζούλια που απειλεί πως θα ιδρύσει κόμμα. Σε συνδυασμό λοιπόν με την αύξηση των ποσοστών του ΛΑΟΣ, η Δεξιά κάνει τη δυναμική της επιστροφή. Γιατί φυσικά μέσα σε αυτή βάζω και το αποδυναμωμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο και μετά την επανασύσταση του με πρόεδρο τον Βενιζέλο αναμένεται να πατώσει. Μέσα σ'όλα, η Κατσέλη σκέφτεται να ιδρύσει ΚΑΙ αυτή κόμμα, ενώ η Καϊλή που δυσανασχετούσε με το Μεσοπρόθεσμο, ψήφισε το δεύτερο Μνημόνιο -μακράν χειρότερο από το αποτυχημένο πρώτο-.

Στο βωμό της ανταγωνιστικότητας, θυσιάζονται θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα, όπως αυτό της αξιοπρέπειας και με έναυσμα το πρωτογενές πλεόνασμα, καταργούνται οι όροι της εργασίας που καθιστούν τους εργαζόμενους ικανούς να διατηρούν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Νέοι, τρέντι και καινοτόμοι όροι εισάγονται, όπως αυτός της "ευέλικτης" εργασίας, που αφορά 4ωρη εργασία -στα χαρτιά- που πολλές φορές φτάνει και το 8ωρο, μερικής διάρκειας που δεν ξεπερνά το 8μηνο, παραδίδοντας τους εργαζόμενους βορά στις ορέξεις των επιχειρηματιών, οι οποίοι, ας το παραδεχτούμε, δεν δίνουν δεκάρα για την διαβίωση των εργαζομένων ούτως ή άλλως, πόσο μάλλον τώρα που οι ορέξεις τους νομιμοποιούνται μέσω των συμβάσεων εργασίας. 

Μισθοί στα 400-500 ευρώ, τη στιγμή που η ΔΕΗ αυξάνει τα ήδη αυξημένα τιμολόγια, σε μία ύστατη προσπάθεια να ψαλιδίσει το τεράστιο έλλειμμα της, αποτέλεσμα των παχυλων μισθών που λαμβάνουν επί δεκαετίες αμόρφωτοι υπάλληλοι και μεγαλοστελέχη, των οποίων οι μισθοί παραμένουν στο απυρόβλητο χωρίς να παραγουν ουσιαστικό έργο.

Μισθοι 400-500 ευρώ, τη στιγμή που το νέο μνημόνιο αυξάνει τα αντικειμενικά κριτήρια και καταργεί τους οργανισμούς Εργατικής Εστίας και Κατοικίας αφήνοντας στο κενό χιλιάδες οικογένειες που στηρίζονταν στο επίδομα ενοικίου για να τα βγάλουν πέρα.

Τη στιγμή που οι τράπεζες επανακεφαλαιοποιούνται για πολλοστή φορά από τα Ευρωπαϊκά ταμεία, χωρίς όμως το μνημόνιο να επεμβαίνει επιβάλλοντας όρους  ανωτάτων επιτοκίων προς αυτές σε μία προσπάθεια να συνδράμει στην ελάφρυνση των πολιτών, οι οποίοι βλέπουν το υστέρημα τους να εξανεμίζεται από τα τοκογλυφικά επιτόκια που ξεπερνούν το 20%.

400-500 ευρώ μισθός για τους νέους που ξεκινούν τη ζωή τους σε μία Ελλάδα της διαφθοράς, που ακόμη και αυτή τη στιγμή ο μόνος τρόπος για να βρείς δουλειά είναι το μέσον. Που ο καφές κοστίζει 4 ευρώ και μία μπύρα 6, και όλα τα προϊόντα στα σουπερμαρκετ πωλούνται μέχρι και 60% ακριβότερα από τις υπόλοιπες Ευρωπαικές χώρες χωρίς κανένα προφανή λόγο.

Η ανταγωνιστικότητα λοιπόν, έγκειται και περιορίζεται  στα εισοδήματα των πολιτών, οι οποίοι πλέον φορολογούνται από εκκαθαριστικά άνω του τρομακτικού ποσού των 5,000 ευρώ, καλούνται να πληρώσουν φόρο επειδή ΕΧΟΥΝ σπίτι και φόρο αλληλεγγύης επειδή ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ. 

Οι πολίτες οι οποίοι αποκαλούνται από τον κ. Πάγκαλο "μ#$%κες" τη στιγμή που ο ίδιος πληρώνεται, σιτίζεται, ταξιδεύει, προστατεύεται και ζει την πολυτελή του ζωή χάρη σε αυτούς. Οι πολίτες οι οποίοι στοχοποιούνται από τα ΜΑΤ εξαιτίας βίαιων επεισοδίων που οφείλονται σε 10-20 "κουκουλοφόρους" τους οποίους η αστυνομία ΠΟΤΕ δεν συλλαμβάνει αλλά ανταυτού επιλέγει να ξυλοκοπεί επιλεκτικά μόνο άτομα ΧΩΡΙΣ κουκούλα.

Οι πολίτες οι οποίοι κατέβηκαν την Κυριακή ανά χιλιάδες και διαδήλωσαν ενάντια στο ξεπούλημα των ίδιων και της χώρας, με τα κανάλια να μεταδίδουν κύματα ρεπορτάζ για τα καμμένα καταστήματα τα οποία σαφώς δεν έκαψα ούτε εγώ, ούτε εσύ. 

Μας έκλεψαν και τα αρχαία από την αρχαία Ολυμπία.

Ωραία ε;

Περί θρησκειών και λοιπών

Και μιας και σήμερα θα κάτσω σπίτι, θα ασχοληθω με το γράψιμο στο blog μου κι εσείς θα με ανεχτείτε θέλοντας και μη.

Σήμερα, κάνοντας μάθημα σε ένα Juniorακι και περιμένοντας υπομονετικά να γράψει το D d, παρατήρησα τα βιβλία -δηλαδή φωτοτυπίες των Θρησκευτικών- . Και μου δημιουργήθηκε η εξής απορία -η οποία θα 'πρεπε να έχει δημιουργηθεί αιώνες πριν αλλά λέμε- : Γιατί τα Θρησκευτικά ονομάζονται Θρησκευτικά;

Δηλαδή, εννοώ πως εφόσον διδάσκουν την πίστη στο Θεό, Χριστό κτλ, δεν θα πρεπει να ονομάζονται "Χριστιανικά"; Ο όρος Θρησκευτικά, είναι επιεικώς παραπλανητικός αφού δεν εξετάζει όλες τις θρησκείες όπως υποδηλώνει, αλλά μία και μόνο. Και μάλιστα δεν εξετάζει, αλλά υπαγορεύει. Πως να αγαπάμε τον Θεό, τι να ζητάμε στην προσευχή, πόσα καλά έχει κάνει για εμάς, πως πρέπει να υπομένουμε με αυταπάρνηση και πίστη τα όσα κακά μας βρίσκουν γιατί Αυτος ξέρει καλύτερα και γενικότερα καλλιεργεί την αντίληψη του "Πίστευε και μη Ερεύνα" στα μικρά ευάλωτα και ανίκανα για αυτοπροστασία και πνευματική θωράκιση παιδιά. Δημιουργεί ταμπού, απωθημένα, στερεότυπα του καλού χριστιανού -και όχι του καλού ανθρώπου-, προβάλλει και καθοδηγεί την τήρηση μίας συγκεκριμένης ηθικής, που ανεξαιρέτως οδηγεί στο δρόμο της Εκκλησίας κάθε τρεις και πέντε.

Οι σκέψεις μου παραπάνω, ξεπέρασαν την ένσταση μου ως προς την ονομασία του μαθήματος αλλά είναι συνειρμοί που δεν μπορώ να διακόψω και θα με συγχωρέσετε.

Διάβαζα ένα μικρό απόσπασμα "Πως να αγαπάμε τον Θεό" που έλεγε ότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί, να φροντίζουμε και να αγαπάμε τους διπλανούς μας, να μην λέμε ψέμματα και να πηγαίνουμε στην Εκκλησία και μου ήρθε εκείνη την ώρα να πάρω τις φωτοτυπίες και να τις κάψω. Στα παιδιά μας, στις γενιές που έρχονται για να αλλάξουν τα πράγματα, να διαγράψουν αυτή την αποσαθρωμένη και πελατειακή πραγματικότητα και να αναδιαρθρώσουν το μίζερο τοπίο βγάζοντας την χώρα από το τέλμα στο οποίο βρίσκεται δεκαετίες τώρα, διδάσκουμε τι; Να δείχνουν την αγάπη τους προς τον Θεό μη λέγοντας ψέμματα; Να πηγαίνουν στην εκκλησία γιατί έτσι θα τους αγαπάει Αυτός; Σε ποιο μεσαίωνα βρισκόμαστε στον τομέα της μόρφωσης; Πώς υπάρχουν και διδάσκονται τέτοιες απόψεις;

Εκτός του ότι αποτελεί θρησκευτική προπαγάνδα, εκτός του ότι αποτελεί σκόπιμη στρέβλωση της πραγματικότητας, εκτός του ότι αποτελεί ηθικό και ψυχολογικό εκβιασμό να κάνει ένα παιδί κάτι προκειμένου να "κερδίσει" την αγάπη Του, -που δικαιωματικά του ανήκει γιατί είναι ένα αθώο παιδί- εκτός όλων αυτών και ακόμη περισσότερων, ποιος δίνει το δικαίωμα στους δασκάλους και καθηγητές να περάσουν στα παιδιά μηνύματα για τα οποία δεν έχει δώσει τη συγκατάθεση του ο γονιός; Διάβασα μόνο μία παράγραφο, ποιος ξέρει τι άλλες ασυναρτησίες, υπερβολές και θρησκευτικές εξάρσεις λέγονται εκεί μέσα.

Πως επιτρέπουν οι γονείς να μαθαίνουν στα παιδιά τους ότι "η γυνή πρέπει να φοβείται τον άντρα"; Πώς επιτρέπεται να μαθαίνουν τα μικρά ακατέργαστα μυαλουδάκια ότι η γυναίκα πλάστηκε από το πλευρό του άντρα, υπονοώντας σαφώς την κατωτερότητα της ως ύπαρξη; Αυτές οι σοφές ρήσεις που επαναλαμβάνονται και μεταλαμπαδεύονται επί αιώνες στα παιδιά, δεν προκαλούν σε πολλές περιπτώσεις αρχικά αντιλήψεις που αργότερα διαμορφώνονται σε πεποιθήσεις και αφού ριζώσουν καλά στο μυαλό μετατρέπονται σε φανατισμό και βιαιότητα;

Γιατί λέμε στα παιδιά να πηγαίνουν στην εκκλησία αν θέλουν να είναι καλοί χριστιανοί;Δεν θα έπρεπε να επιδιώκουμε να είναι καλοί άνθρωποι; Δεν αναφέρομαι καν στη χρησιμότητα τους ως μέλη της κοινωνίας, τι να το κάνουν να είναι χρήσιμοι σε μία κοινωνία που δεν τους εκφράζει και δεν τους τιαριάζει; Ας την διαλύσουν και ας χτίσουν στα ερείπια της. Δεν θα έπρεπε να του διδάσκουμε να είναι ήσυχοι με τη συνείδηση τους; Να πράττουν το σωστό γι'αυτούς και όχι για να μπουν στον παράδεισο; Να υποστηρίζουν τη γνώμη τους χωρίς να φοβούνται; Να έχουν το θάρρος να ξεχωρίζουν αν αισθάνονται ότι κάτι τους αδικεί και ας πάνε κόντρα στο ρεύμα παρά να πηγαίνουν να ανάβουν ένα κερί και να κάθονται να μεταλάβουν; Να στηρίζουν και να βοηθούν αυτούς που βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα, όχι για να τους αγαπάει ένας Θεός αλλά γιατί έτσι θα μπορέσουν να αισθανθούν πλήρεις και ολοκληρωμένοι ως άνθρωποι και ως προσωπικότητες; Να μπορούν μόνοι τους, βασιζόμενοι στη δική τους κριτική σκέψη να αμύνονται ενάντια στον αποπροσανατολισμό και την χειραγώγηση τους παρά να δέχονται χωρίς αντιρρήσεις αυτά που τους λένε;

Δεν ξέρω πραγματικά, πως το μάθημα αυτό έχει θέση στο σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα -χρησιμοποιώ τον όρο "σύγχρονο " καθαρά και μόνο για να καταδείξω τον 21ο αιώνα και όχι γιατι είναι ενδεικτικός της ελληνικής μόρφωσης-. Και δεν ανέφερα καν το ζήτημα της ανεξιθρησκείας, αυτό είναι επίσης σημαντικό τμήμα της διεύρυνσης των οριζοντων. Προτού καν το παιδί να έχει την επιλογή μιας θρησκείας, εφόσον σαφώς θελήσει να ασπαστεί μία, το κατακλύζουν οι χριστιανικές παραβολές και τα δόγματα και οι Γραφές και τα ευαγγέλια. Γιατί; Ξέρει από τα 6 αν θέλει να μάθει γι'αυτά; Αν το αφορούν; Επέλεξε ότι θέλει να έχει να μαθαίνει απ'έξω για τα επόμενα 10 χρόνια πράγματα για μία θρησκεία που στο κάτω κάτω, ακόμη κι αν γίνει Χριστιανός, δεν είναι υποχρεωμένος να τα αποστηθίσει; Πόσο μάλλον να βαθμολογείται λες και ο δάσκαλος είναι κάποιο είδος εκπαιδευτικού παπά- εκπρόσωπο Θεού και κριτή ταυτόχρονα.

Μου φαίνεται πραγματικά θλιβερό αλλά και επικίνδυνο. Γιατί αν το καλοσκεφτούμε η ανεξιθρησκεία είναι θεμελιωμένο συνταγματικό δικαίωμα. Και το στερούνται όλοι από την παιδική ηλικία χωρίς η παραβίαση αυτή να θεωρείται καν παραβίαση και χωρίς να αντιτίθεται κανείς.

Οπως είπε και ο Stephen King, " The beauty of religious mania is that it has the power to explain everything. Once God (or Satan) is accepted as the first cause of everything which happens in the mortal world, nothing is left to chance ... logic can be happily tossed out the window."

Τα νέα των 12

1.Σήμερα αποφασίσαμε να πάμε να δοκιμάσουμε Κινέζικο και μιας και κάνουμε τη διαδρομή από Σοφούλη αρκετά συχνά, προσέξαμε ένα εστιατόριο στα δεξιά του δρόμου, το λεγόμενο "Beijing". Και αφού είχαμε να φάμε Κινέζικο από εποχή Λονδίνου, είπαμε ότι σήμερα δεν θα τρώγαμε στα σπίτια μας, αλλά θα πάμε να δοκιμάσουμε. Ομολογώ, μπήκαμε με δισταγμό, φοβούμενες για την ποιότητα και το κατά πόσο ήταν όντως Κινέζικο (έχουν δει πολλά τα μάτια μου).

Το προσωπικό, ήταν όλοι Κινέζοι που μιλούσαν άπταιστα ελληνικά -όχι σαν την άχρηστη την Τζούλι Μασίνο που είναι στην Ελλάδα 3,5 αιώνες και ακόμη μιλάει σπαστά-. Ευγενέστατοι, πολύ ήσυχοι, εξυπηρετικοί και χαμογελαστοί. Παραγγείλαμε πράγματα που θέλαμε μεν να δοκιμάσουμε, αλλά δεν φοβόμασταν να τα φάμε -βλ. μπαμπού-. Και ήταν όλα πολύ νόστιμα. Οι τιμές πολύ καλές και το εστιατόριο καθαρό. Μουσική δεν υπήρχε, ούτε καν κάποιο είδος έθνικ, ή έστω μια απαλή μελωδία, αλλά φαντάζομαι είναι η πολιτική του μαγαζιού. Το λυπηρό γεγονός της βραδιάς είναι πως όσο κι αν προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες και να φάμε με chopsticks, δεν τα καταφέραμε. (Frankly my dear, I don't give a damn)

2. Aπό Δευτέρα ξεκινάω διάβασμα για την ΕΣΔΔ. Καλά, μέχρι να πάρω τη βιβλιογραφία, ίσως από Τρίτη. Και τις εργασίες. Και όοοοολα τα ιδιαίτερα, γιατί πλέον ξεκινάμε κι επίσημα.

3. Θέλω να πάρω GPS . Ξέρετε κανένα καλό; Δεν μπορώ να μην ξέρω να πάω την Αλέξια στους Πυξ - Λαξ, πως να βγω από Κατσιμήδη στη Λαμπράκη ! Δηλαδή, πόσο άσχετη Θεσσαλονικιά οδηγός είμαι;;!!!

4. Αυτός ο Σεπτέμβρης... πολλήηηηη ζέστη ρε παιδί μου! Τον Αύγουστο πιο πολύ δρόσισε, τώρα το κλιματιστικό δουλεύει φουλ.

5.Περιμένοντας να δω δεύτερη σεζόν Happy town και ψάχνοντας στο ίντερνετ για το πότε θα μεταδοθεί, έμαθα ότι κόπηκε. Δεν άρεσε λέει η τηλεθέαση στο κανάλι. Και θα δείξουν κάάαααποια στιγμή τα τελευταία 5 επεισόδια. Κατάλαβες; Και τα Lost, Grey's Anatomy, Cougar Town, How I met your mother, Sex and the City και δεν συμμαζεύεται, μετράνε σεζόν και σεζόν. Τι να πεις....

6.Αγόρασα -επιτέλους - και δεύτερη βιβλιοθήκη, και πώς μ'αρέσειιιι! Πλέον έχω μέρος για τα βιβλία μου!

7. Μια που είπα βιβλία, διάβασα πρόσφατα το "Να σου πω μια ιστορία" του Jorge Bucay. Το βιβλίο έχει να κάνει με θέματα ψυχολογίας, που εξετάζονται όμως πολύ ανάλαφρα, χωρίς την βαρύτητα και πολυπλοκότητα άλλων διάσημων ψυχολόγων και ψυχιάτρων -βλ. Freud, από τον οποίο είχα κρατήσει τον ορισμό του ονείρου : " Η βασιλική οδός της γνώσης του ασυνείδητου".-

Στο συγκεκριμένο βιβλίο του, o Bucay προσπαθεί να απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει ένας μπερδεμένος, συγχισμένος φοιτητής, που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τον εαυτό του και να ΤΑ βρει με τον εαυτό του και τους γύρω του. Ο συγκεκριμένος λοιπόν ψυχολόγος του δίνει τις απαντήσεις που ψάχνει μέσα από απλά παραμύθια - προφανώς αλληγορικά-. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους, είναι μικρό και απολαυστικό. Θα αγοράσω και άλλα του ίδιου συγγραφέα, έχει γράψει πολλά ακόμη και μόλις το κάνω θα εκφέρω και άποψη για τα υπόλοιπα. Πάντως εάν ψάχνατε ένα βιβλίο που θα σας κάνει να σκεφτείτε λίγο παραπάνω κάποια ερωτήματα που σας απασχολούν, κάποια απλά, καθημερινά ερωτήματα, αυτό είναι το βιβλίο σας. Δοκιμάστε το.

Πότε προλάβατε?

Φέτος έκλεισα τα 25 λοιπόν... Οπως και πολλοί άλλοι, τα έκλεισαν ή τα κλείνουν όπου να'ναι... Πιάνοντας λοιπόν συζητήσεις με φίλους, γνωστούς από χωριό και παλιούς συμμαθητές, βλέποντας και φωτογραφίες και status στο FB, συνειδητοποίησα ότι έχω μείνει γεροντοκόρη! Διότι, έχουμε και λέμε:

Η Γ. παντρεύτηκε. Η Γ -άλλη Γ- παντρεύτηκε και έχει και παιδί. Η Λ. παντρεύτηκε. Η Κ. -μικρότερη απο'μενα- παντρεύτηκε, είναι έγκυος στο μήνα της. Η Χ. παντρεύτηκε και γέννησε κ αυτή. Ο Στ. -μεγάλος έρωτας από το χωριό- παντρεύτηκε και ζει Αθήνα. Οι μισές συμμμαθήτριες της Γ' λυκείου, έχουν πλεον παντρευτεί -ή αρραβωνιστεί το λιγότερο-.

Και αναρωτιέμαι, πότε πρόλαβαν να τα κάνουν όλα; Αναλογικά να το πάρεις, με το μέσο όρο ηλικίας στα 80, τα 25 δεν είναι ούτε το 1/3. Πραγματικά, αναρωτιέμαι, βρήκαν όλοι τον απόλυτο έρωτα; Τώρα είμαστε σοβαροί;

Καλά, το θεϊκό είναι βέβαια όταν ακούς την κλασική ατάκα " Αντε και στα δικά σου" .

Αντε, από τα 20κάτι να σκλαβωθείς σε ένα σπίτι γεμάτο ευθύνες που είναι αμφίβολο το κατα πόσο μπορείς να τις αντιμετωπίσεις.

Ξέχνα το Wii και το The house of the dead που πασχίζεις να περάσεις τον αρχηγό και ψάχνεις ώρες στο Internet κανένα cheat για infinite credits. Ξέχνα τα 4ωρα στο bowling και το κάψιμο στα ηλεκτρονικά. Ξέχνα τους καφέδες που ξεφυτρώνουν στο άσχετο και τις βόλτες με την Penny στο πάρκο στην παραλία. Ξέχνα τα DVD. Το τρίπτυχο ψώνια - καλλυντικά- καφές -ή σινεμά- πάει. Διακοπές όποτε θέλεις; Χαχα. Τεσπα, σταματάω εδώ, αγχώθηκα ήδη.

To point μου είναι ότι δεν μπορώ να καταλαβω πως παιδιά της γενιάς μου τα παρατάνε όλα αυτά για γάμο και οικογένεια από τοοοοοοοοοοσο νωρίς. Τα 35 τι έχουν; Και όλοι όσοι κάνουν αυτό το βήμα είναι ώριμοι και συνειδητοποιημένοι για το τι έρχεται; Δεν το πιστεύω.

Ποιο είναι το νόημα να κάνεις κάτι τέτοιο από τόσο νωρίς; Και μην ακούσω τπτ τύπου "μπορεί η γυναίκα να θέλει να αποκατασταθει " κτλ! Αυτές που παντρεύτηκαν ήταν οι πιο πεταχτές !!!

Villabafo καρντασια!

Η αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών που προωθεί η κυβέρνηση έχει ήδη αρχίζει να φέρνει τα πρώτα χαμόγελα στους κατοίκους των αστικών περιοχών καθώς το νέο μέτρο θα τονώσει σημαντικά την κατά τ’ άλλα πεσμένη αγορά της χώρας. Ήδη το πρώτο κατάστημα πώλησης ναρκωτικών άνοιξε τις πόρτες του σήμερα το πρωί στην κεντρική αγορά της συμπρωτεύουσας με τον ευφάνταστο τίτλο VillaBafo και πλήθος φοιτητών έσπευσε να δοκιμάσει την ποικιλία χαρμανιών και εξωτικών ουσιών που εμπορεύεται το κατάστημα.

Όπως δήλωσαν οι υπεύθυνοι του καταστήματος, η ιδέα προ-υπήρχε εδώ και καιρό από τα αντίστοιχα Coffee Shops της Ολλανδίας έλειπε όμως το νομικό πλαίσιο που θα στήριζε μία τέτοια επένδυση στην Ελλάδα. Το VillaBafo αποτελεί το 1ο Coffee Shop στην Ελλάδα όπου οι πελάτες μπορούν να δοκιμάσουν ποικιλίες ναρκωτικών ουσιών πριν αγοράσουν αλλά και να παραγγείλουν το ναρκωτικό της επιλογής τους, εφόσον αυτό δεν διατίθεται άμεσα.

Η εταιρεία πίσω από το Villabafo ήδη συζητάει με μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα της συμπρωτεύουσας με σκοπό την διαφήμιση και προώθηση του brand name μέσα από την χορηγία φανέλας αλλά και το σπονσοράρισμα ουσιών στους οπαδούς της σε ανταγωνιστικές τιμές.

Στις σκέψεις των επενδυτών είναι η δημιουργία ενός D.I.Y. (Do-It-Yourself) πάγκου με χημικές ουσίες όπου ο πελάτης θα μπορεί να πειραματιστεί και να δημιουργήσει το δικό το coctail ναρκωτικών όπως ακριβώς το επιθυμεί.

πηγη

Σκόρπιες σκέψεις

Η καλύτερη ώρα της "μέρας" είναι η νύχτα. Οσοι λένε το αντίθετο, είναι ανώμαλοι. Οσοι προτιμούν το φως του ήλιου από τη λάμψη του φεγγαριού είναι ανίδεοι και χαζοί. Αναλογιστείτε, την καλύτερη στιγμή σας,- ΣΤΙΓΜΗ, όχι επιτυχία- , τι ώρα τη ζήσατε;

Το λέω εδώ και πολλά χρόνια : Κόκκινες εντολές, τρίτοι κύκλοι και δέκατοι νόμοι είναι ΓΤΠ. Βασικά, είναι για χτυπημένους, αλλά για τους ανώμαλα χτυπημένους. Διότι κύριοι, κι εγώ είμαι χτυπημένη. Από 13 χρονών διαβάζω Stephen King και συναρπάζομαι, φτιάχνομαι, τη βρίσκω. Ο άνθρωπος έχει τον τρόπο να κάνει τις πιο κρυφές σου σκέψεις πραγματικότητα. Πάντα αναρωτιόμουν τι είναι ο χρόνος, τι θα πει "υπάρχω", για ποιο λόγο ακόμη και τώρα φοβάμαι πράγματα όπως το σκοτάδι ή τους θορύβους -ξέρετε εκείνα τα κλάσματα δευτερολέπτου που το μέσα στο μυαλό παλεύει να επικρατήσει η λογική έναντι του πανικού-, τι συμβαίνει στο μυαλό μας και αν μπορούν πράγματι όλοι να το χάσουν στα ξαφνικά, αν μία απίστευτα σπάνια αλλά υπαρκτή αλληλουχία συνταρακτικών και ανατρεπτικών γεγονότων μπορούν να "σπάσουν" και το πιο συγκροτημένο μυαλό.... Αλλά ρε π$#$% μου, το ποιος θα γα@#$σει ποιον/α και πως θα εκδικηθεί ο κερατάς την πεθαμένη γυναίκα του -βιάζοντας την κόρη του- , αυτά τα βλέπω στις ειδήσεις. Δεν τα θεωρώ ούτε κατά διάνοια τέχνη, το εχω ξαναπεί, τα θεωρώ κακομοιριές. Κακέκτυπα, φτηνά αντίγραφα γεγονότων εμπλουτισμένα με σάλτσες -που πάντα έχουν να κάνουν με σεξ, γιατί εν κατακλείδι ΟΛΟΙ αυτό χρειάζονται σήμερα για να είναι καλά- .


Πάντα προτιμούσα τη σύγκρουση από την ηρεμία. Βαριέμαι την ηρεμία. Βαριέμαι γενικά πολύ εύκολα. Δεν καταλάβαινα ποτέ τους ανθρώπους γύρω μου που λένε : "όλο μαλώνουμε, που θα πάει αυτό , δεν θέλω να μαλώνουμε". Γιατί; Εγώ δεν βαριέμαι. Αν δεν νευριάσεις, αν δεν φωνάξεις που και που, τι σκατά σχέσεις έχεις με τους γύρω σου; Τί αισθήματα έχεις; "Η αέναη σύγκρουση είναι η ρίζα της δημοκρατίας", είχε πει ένας γνωστός πολιτικός φιλόσοφος -του οποίου το όνομα μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή- και δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο. Ολοι βλέπουν τη σύγκρουση σαν κάτι το αρνητικό. Εκτός απο'μένα. Εγώ συνήθως φοβάμαι όταν επικρατεί "επίπεδη" κατάσταση για μεγάλο διάστημα. Κάτι πάει στραβά.

avira.com/free είναι ένα πολύ καλό δωρεάν antivirus. Εγω το έβαλα ήδη.



Mάθατε για τον καινούριο Quick Response code? Σκάναρεις με το κινητό σου ένα κουτάκι με τελίτσες όπως αυτό παραπάνω και σου βγαζει όλες τις πληροφορίες για προϊόντα . Καλό;

One more

...................even if we don't know where we stand..............................

Διαπιστώσεις -part 1

Αποφάσισα λοιπόν, να εγκαινιάσω ένα νέο κομμάτι του μπλογκ μου, που εμπνευσμένα το ονόμασα "Διαπιστώσεις" -αφού είναι μία βαρυσήμαντη και εντυπωσιακή λέξη-.

Στο κομμάτι λοιπόν αυτό των διαπιστώσεων ,ίσως να μην έκανα σαφές ότι θα διαπιστώνω. Τώρα τι θα διαπιστώνω; Ο Θεός κι η ψυχή του - πόσο οξύμωρη μπορεί να είναι αυτή η φράση με την ψυχή του Θεού και πόσο έντονα θα αντιδρούσε ο Πλάτωνας με τις γνωστές φιλοσοφικές του αντιλήψεις περι των ψυχών και ιδεών-. Οπως έλεγα λοιπόν, ο ιδιαπιστώσεις θα αφορούν γεγονότα παντός τύπου και καιρού, πάσης φύσεως και προέλευσης. Ξεκινάμε:

1.Για να βγάλεις σήμερα κάρτα και επίδομα ανεργίας χρειάζεται να ξεκινήσεις από τις 7 το πρωί έχοντας όλα τα δικαιολογητικά, τα οποία είναι -για όσους τυχερούς δεν ξέρουν - τα εξής: ταυτότητα, αντιγραφο ταυτοτητας, εκκαθαριστικο τρέχοντος έτους ή αν δεν έχει έρθει, το Ε1 φωτοτυπημένο, ενσημα 24 τελευταίων μηνών σφραγισμένα από το ΙΚΑ, υπεύθυνη δήλωση, αριθμό λογαριασμού Εθνικης Τραπεζας σε φωτοτυπία, απόλυση σφραγισμένη απο εργοδότη, λογαριασμό ΔΕΗ ή ΟΤΕ για εξακριβωση διευθυνσης κατοικιας, έγγραφο όπου αναγράφεται το ΑΜΚΑ, βιβλιαριο ασθενειας και κάποια ακόμη έγγραφα για ειδικές πειρπτώσεις. Αν δεν έχεις ένα από όλα αυτά την γ#&*σες. Και τα καλα νέα; Αν υποβάλεις τα χαρτιά σου 01/06 , άντε βρε τυχερέ, 14/7 θα σου πουν ΑΝ δικαιούσαι επίδομα και πότε θα το παραλάβεις.

2. Το μέλι Αττική πρέπει να έχει καταργηθεί. Ψάχνω στα σουπερ μάρκετ και δεν το βρίσκω, βρίσκω μόνο κάτι μ#λ#κιες Hem και κάτι τέτοια άγνωστα.

3. Οταν ψάχνεις για φουστάνι στον Hilfiger βρίσκεις την τσάντα των ονείρων σου και το αντίστροφο. Ποτέ μην περιμένετε να βρείτε αυτό που ψάχνετε όταν πάτε για ψώνια, θα βρείτε αυτό που ψαχνΑτε -πριν μηνες-.

4. Εκεί που νομίζεις ότι τελειώνοντας τη δουλειά θα σου φύγει ένα βάρος, πράγματι σου φεύγει. Ερχεται όμως ένα νέο, τώρα τι κάνουμε;

5.Το καλοκαιρι είναι ψευδαίσθηση. Νομίζουμε όλο τον χρόνο ότι πρόκειται για 3 μήνες ηλιοφάνειας και θάλασσας ενώ πραγματικά είναι 2 μήνες ΠΟΥ και ΠΟΥ ηλιοφάνειας, ΠΟΥ και ΠΟΥ βροχών. Θάλασσα πας μόλις δεις ηλιοφάνειας και εφόσον δεν συντρέχουν άλλοι αποτρεπτικοι λόγοι αρα οι μέρες μειώνονται στον 1 μήνα.

6. Τα λεφτά που νομίζεις ότι έχεις, ε , δεν τα έχεις. Γιατί δεν υπολόγισες τις τσίχλες, την πισινα για την Penny, την αντιηλιακή προσώπου, την ενυδατική, την μάσκαρα, το φουστάνι από τα zara, το περιοδικό, το καινούριο βιβλίο γραμματικής για τα Γαλλικά, το λογαριασμό του κινητού, τη βενζίνη, το καθαρισμα του αυτοκινητου μεσα-έξω, και πολλά άλλα....

-to be continued-

Women I love

Οταν εγώ λέω ότι μία γυναίκα δεν μου αρέσει, ΔΕΝ ζηλεύω. Απλά δεν μου αρέσει. Γι'αυτό, για να κλείσω μερικά στόματα, ας βάλω τις γυναικες που μου αρέσουν πάρα πολύ. Μα πάρα πολύ. Με σειρά προτίμησης :

1. Jessica Alba Κουκλα, τόσο τόσο τόσο γλυκιά και όμορφη, η κοπέλα που απλά ερωτεύεσαι . Τι χαμόγελο, τι ΘΕΑ.2. Sandra Bullock - classy,ποιότητα και φινέτσα

3. Scarlett Johansson - τώρα τι να πω;

4. Megan Fox - είναι πολύ κουκλάρα επίσης σε μελαχροινή έκδοση.
Οταν λοιπόν μου λες ότι η Πάμελα είναι κούκλα, ε θα ξεράσω.

Awesome parallel parking

Σημερα, απεναντι απο το σπιτι μου, ειδα αυτο:
-and for the foreign visitors - Today, opposite my house I saw this:





No comments.

Things I love

Valentine's day -which I presumably hate- today.

Those wondering why I despise that horrific day, I strongly suggest that you go through my previous posts.

However, to be honest there are some things I adore, so instead of human beings I 'd sooner express my love to them.

Needless to say my love for these things is sheer, eternal, insatiable and sincere. So there goes my TOP "STH" (I'll figure the number later) list:

1. Music - every single kind with a preference to the exhilarating sound of an electric guitar
2. Books - When I was little I used to read; unfortunately nowadays I don't seem to find time. Nonetheless, I still adore a book, even the smell of its pages.
3. Romance - Nothing like stupid Valentine's.I'm talking about the good stuff.
4. Cinema - Good company, big screen, lights off. Atmosphere.
5. Writing - Feel free to translate as you wish. It can be any kind of writing. From a complex composition, to scribbling on a piece of paper while talking on the phone.
6. Animals - especially dogs. I could spend hours, days playing with them, training them, caring about them. I love dogs.
7. Water, wine, beer, vodka - any other liquids are deliberately excluded. Hate Coke or other similar refreshments. Simply detest their taste.
8.Ice cream - favorite flavors Cookies, peanut, strawberry. Oh, and chocolate....
9. My bed - I might as well call it my private, very own haven -sometimes even heaven-. When I come to think of it, I've actually spent hours reflecting on the day, speculating about the next, considering choices, alternatives, rationalizing, philosophizing, contemplating, evaluating behaviors .. so many - truly innumerable- things. My bed is invaluable to me.

So, there you have it. It's a TOP NINE LIST.

Ο ιερός Μιχάλης Χατζηγιάννης

Για όσους ενδιαφέρονται....

Το 73% του κοσμου, θα έκλαιγαν αν έβλεπαν τον Χατζηγιαννη όρθιο στην κορυφή ενός ουρανοξύστη έτοιμο να πέσει...!!!Άν είσαι στο 27% που θα καθόταν από κάτω με ποπ κόρν και 3D γυαλία, φωνάζοντας "ΚΑΝΕ BACKFLIP,ΒΡΕ ΠΟΥΣΤΡΑΚΙ ΚΑΙ ΠΕΣΕ", κάνε post αυτο το μήνυμα στο wall σου...

Big Brother

Και ναι , θα πάρω μέρος στην εθνική συζήτηση του καυτoύ θέματος : Big Brother!

Συγκεκριμένα, στο σημερινό ποστ, θα μιλήσω για την Στέλλα. Οι αποψεις είναι συνοθύλευμα 3 κοριτσιών που παρακολουθούν φανατικά το ποιοτικό show και δεν χάνουν επεισόδιο -αλλά και επαναλήψεις- . Αγαπημένη μας μέρα είναι η Κυριακή που έχουμε τη χαρά να απολαμβάνουμε τη Ρούλα και τα συνολάκια της.

Επεισοδιο πρώτο, σκηνή πρώτη:

"Εγώ μέσα στο παιχνίδι δε θέλω σχέσεις" και "ΕΓΩ αγοράκια σαν εσένα τα'χω για πρωινό" δηλώνει η απόλυτη Κρητικιά, το καμάρι της νήσου, στον Αλέξη όταν αυτός εμφανώς παίζει διπλό ταμπλό γιατί προσπαθεί να κρατηθεί στο παιχνίδι και τα ρίχνει ταυτόχρονα σε Στέλλα - Χριστινα.

Φυσικά, το υπέρλαμπρο αστέρι από τα Χανιά το αντιλαμβάνεται και κάνει μία συζήτηση με τη Χριστίνα γιατί κουζουλάθηκε από το ύπουλο παιχνίδι του Αλέξη. Κατά τη συζήτηση αυτή, η Στελλάρα δηλώνει ΝΤΟΜΠΡΑ ότι δεν την ενδιαφέρει ο Αλέξης καθόλου και της αφήνει το πεδίο καθαρό.

Σκηνή δεύτερη: Βλέπουμε την αιθέρια υπαρξη (που κατά καιρούς έχει αναστατώσει τον αντρικό πληθυσμό με τα καυτά σορτσάκια) να περιφέρεται σαν το σκυλάκι του Αλέξη, να φιλιέται με τον Αλέξη, να φοράει το μπουφάν του Αλέξη, να κοιμάται με τον Αλέξη, να τρώει με τον Αλέξη, να κάνει την αναγκη της με τον Αλέξη.

Συμπεράσματα : Το ντουγάνι -κατά κόσμον Στέλλα- φυσικά και την κατευθύνουν, γιατί παιδιά ας μη γελιόμαστε, έξυπνη δεν είναι. Απλά μέχρι πριν το έκανε ο Γιώργος και γενικά αυτό το γελοίο "είμαστε από Κρήτη, το αίμα νερό δεν γίνεται" ενώ τώρα νομίζει οτι την γουστάρει ο Αλέξης και έχει τρελαθεί γιατί προφανώς που να γυρίσει κανένας ωραίος να την κοιτάξει. Οπότε κάνει ό,τι της πει . Κι ο Αλέξης φυσικά χαζός δεν είναι , είδατε και την μάνα του, καταλάβατε νομίζω. Βγήκε εξω, είδε ότι πουλάει ο έρωτας με την άλλη και μπήκε μέσα να το παίξει καζανόβας και να κάνει γουτσου γούτσου με τον νταλικέρη. Ασε που ψήφισε και τη Χριστίνα να μπει -αυτό άραγε το ξέρει η ..."σχέση " του;

Η Στέλλα συνοπτικά, είναι ότι να'ναι. Θα τους δείρει όλους και όλοι φταίνε που αποσυμπιέστηκαν λες και είναι αρχεία WINZIP!!! Το παίζει βαρύμαγκας και λιμενεργάτης όποτε γουστάρει και βρίσκει μια κάμερα κι αρχίζει: " ΦΕΥΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ", "ΦΕΥΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑ", "ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ" ,"ΘΑ ΤΑ ΣΠΑΣΩ ΟΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑ" .

Τον μπούλο κοπελιά!!!! Σε κρατάει κανείς;