Ακολουθεί απόσπασμα από τη σημερινή συνομιλία που είχα με τον διαχειριστή ενός site. Με τρολάρει, δεν παίζει.
 |
| Η πρώτη επαφή. |
 |
| Η δεύτερη επαφή, πιο πετυχημένη. |
Δευτέρα, Οκτωβρίου 07, 2013
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 22, 2013
ενας ακομη τιτλος
κοίτα να δεις, εμένα όλες οι σκέψεις μου έρχονται το βράδυ αλλά ποιος σηκώνεται να γράψει το βράδυ.
πρέπει να αρρωσταίνω. έχω να ειρωνευτώ κάποιον (εκτός του εαυτού μου) πάνω από καμιά βδομάδα.
σήμερα βρήκα την πρώτη μπλούζα που μου έσκισε το πενάκι μου. όταν ήτασν κουταβακι - φουντωτή μπαλίτσα. ξέρεις, η περίοδος με κουρτίνες, χαλί, μπλούζες, παντόφλες, τίποτα δεν πήγαινε χαμένο. ειρωνικά, η πυτζάμα είχε τον πλούτο πάνω.
κουράζομαι να μιλάω για φασισμό. και απογοητεύομαι. δε με καταλαβαίνει κανείς.
ήθελα να διαδηλώσω για τον νεκρό και βρέθηκα να τρώω δακρυγόνα. τι ωραία που δακρυζεις με τα δακρυγόνα. μετά ΜΑΤ να κυνηγιούνται με τους άλλους κι εμείς να προσπαθούμε να μην ποδοπατηθούμε από τις ορδές.
φέτος θα δουλεύω πολλές ωρες. καλό είναι αυτό. και σάββατο. πρωί ως απόγευμα.
δεν ξέρω γιατί τα γράφω πια αυτά. εχουμε και 22/9 σήμερα.
βρήκα το αγαπημένο μου στυλό, μετά από μήνες που το έψαχνα σε βιβλιοπωλεία.
διάβασα και βιβλίο φέτος το καλοκαίρι, ανμπιλίβαμπλ.
συνεχίζω να πνίγομαι . και να γκρινιάζω.
Παρασκευή, Αυγούστου 30, 2013
Σάββατο, Αυγούστου 03, 2013
κι αυτό, εγώ
είπα, ας κατέβω κι εγώ κάτω, μετά από πολύ καιρό. Στην παραλία εννοώ. Στον Λευκό πύργο, αντί για καφετέρια (μπάι δε γουει, αυτό που έχουμε μια τουρκικη φυλακή για αξιοθέατο, με ξεπερνάει).
τι το 'θελα. κάθομαι ήσυχα κι όμορφα, έχουμε πιάσει μια συζήτηση, πίνω κι ένα ποτάκι (από το περίπτερο που σου ανοίγουν τα ποτά μεν, αλλά είναι τα πάντα, ΠΑΝΤΑ, ζεστά).
κι έρχεται.
«Εσύ κοπελιά, Πτολεμαΐδα δε θα ήσουν;!»
...
«Και καλά για το 2ήμερο δε θα ήσουν εδώ!»
Μα, εγώ, δε σας ξέρω... (μιλάω και στον πληθυντικό, κιουρία)
«Καλά, του Παλιούρα η γειτόνισσα δεν είσαι;»
Όοοχι, δεν είμαι....
«Α, καλά»
εντάξει, δεν υπάρχει πια αυτό.
Τώρα όμως που ανέφερα το περίπτερο, τι ωραίες βόλτες έχω κάνει σε εκείνον ακριβώς το δρόμο, με τα δεντρα, απέναντι από το συντριβάνι. Έρωτας, ρομάνς.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η μία η μαθήτρια πήρε το κέμμπριτζ προφ, η άλλη αντβάνστ και βλέπουμε για μίσιγκαν.
καλά, εγώ θα μου πεις σάββατο βράδυ κάθεσαι και γράφεις;
σήμερα πενθώ.
τη μαλακία μου.
την αγαπάω κιόλας.
αλλά πιο πολύ την πενθώ, να λέμε αλήθειες.
τι το 'θελα. κάθομαι ήσυχα κι όμορφα, έχουμε πιάσει μια συζήτηση, πίνω κι ένα ποτάκι (από το περίπτερο που σου ανοίγουν τα ποτά μεν, αλλά είναι τα πάντα, ΠΑΝΤΑ, ζεστά).
κι έρχεται.
«Εσύ κοπελιά, Πτολεμαΐδα δε θα ήσουν;!»
...
«Και καλά για το 2ήμερο δε θα ήσουν εδώ!»
Μα, εγώ, δε σας ξέρω... (μιλάω και στον πληθυντικό, κιουρία)
«Καλά, του Παλιούρα η γειτόνισσα δεν είσαι;»
Όοοχι, δεν είμαι....
«Α, καλά»
εντάξει, δεν υπάρχει πια αυτό.
Τώρα όμως που ανέφερα το περίπτερο, τι ωραίες βόλτες έχω κάνει σε εκείνον ακριβώς το δρόμο, με τα δεντρα, απέναντι από το συντριβάνι. Έρωτας, ρομάνς.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η μία η μαθήτρια πήρε το κέμμπριτζ προφ, η άλλη αντβάνστ και βλέπουμε για μίσιγκαν.
καλά, εγώ θα μου πεις σάββατο βράδυ κάθεσαι και γράφεις;
σήμερα πενθώ.
τη μαλακία μου.
την αγαπάω κιόλας.
αλλά πιο πολύ την πενθώ, να λέμε αλήθειες.
Πέμπτη, Ιουλίου 18, 2013
Τετάρτη, Ιουνίου 19, 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)