Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης #tdf14

Μέχρι στιγμής έχω δει,μισό να μετρήσω, 1,2,3,4,5,6,7 ταινίες. Οου γιες, 7. Και άλλη μία Παρασκευή, 8. Και άλλη μία Κυριακή, 9. Νομίζω θα έχω αναπληρώσει τις εβδομάδες που δεν πήγαινα σινεμά επειδή έκλεισαν τα Ster σε'μας.

Είναι σαν να ξαναζώ το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και πάλι αλλά με λίιιιιιιγο καλύτερο καιρό. Φυσικά η πρώτη μέρα είναι πάντα επεισοδιακή για πολλούς και διάφορους λόγους ένας εκ των οποίων ότι έβρεχε και γίναμε χάλια. Φτάσαμε και τελευταία στιγμή γιατί είχα δει λάθος την ώρα της ταινίας. Οπως και να'χει, η ταινία μας αποζημίωσε. 

Τόσο που έγραψα review στα αγγλικά :)

Και επειδή σε κανα μισάωρο πρέπει να φύγω για δουλειά, να τελειώσω αυτό το ποστ, να ξεκινήσω και καμία περιγραφή των ντοκυμαντέρ -δεν αντέχω να γράφω ντοκιμανταίρ, έλεος-

Μπα, με πήραν τηλέφωνο να πάω νωρίτερα, η αφήγηση το βράδυ! And there is so much to tell!

Give Up Tomorrow by Michael Collins

Premiere of  the 14th Documentary Festival held in Thessaloniki today, so I decided to pay a visit. The film I chose after serious consideration was "Give up Tomorrow" by Michael Collins, as mentioned above.

This documentary narrates the true story of a young Philippinese boy named Paco who, along with 6 other people, was wrongly accused of rape and murder thus being given the death penalty, A.K.A the "Capital punishment". According to the story, he was sentenced to life imprisonment due to two teenage girls' disappearance followed by the discovery of a dead body that could not be identified, not even by the parents of the girls. In spite of the testimonies of approximately 30 of his classmates about his whereabouts the night of the alleged murder, the Philippinese police arrested Pako after having led him to the police station under false pretenses.

Being a troublemaker himself, it was relatively easy to be tied to the crime as the police desperately needed a scapegoat because of the pressure put on them. Of significant importance was surely the immense influence exerted on the law enforcement and justice system by the victim's family, which led to a judge's suspicious "suicide" after condemning Paco to life imprisonment and not death (which was the initial request of the victim's family). 

After a long and exhausting period of continuous struggle of the members of his family and after the Supreme Court ruled against him twice, it took the United Nations intervention to examine Paco's case and demand that he be pardoned due to lack of evidence and multiple violations of his constitutional rights during the trial. The Philippinese president did eventually pardon him and arranged for his transfer to a Spanish prison.

To this day, 13 years later, Paco refuses to plead guilty even if this means that he is deprived the opportunity of walking the streets of Spain a free man. What he has to say is that he would very much rather be condemned to death once more than admit to a crime he never committed.

All in all, this documentary sets a bright example of how documentaries should be made. It is also exemplary of evidence, objectivity and cross examination, three key elements to a man's conviction yet missing in Paco's case.

It is a constant reminder of the fact that freedom is often taken for granted  by most people. And of course, of how easily innocence and human rights can be trampled  when dealing with biased authorities.

I highly suggest that everyone watch it. 

5,5 Budάκια

Το Αμερικάνικο (και Ελληνικό;) όνειρο

Scorpions -

In every moment of profound loneliness, in eternal desperation ·
This is where we meet again

Siemens - όχι το σκάνδαλο

Κλασικές ώρες για'μένα, μην πω και λίγο νωρίς, αποφάσισα να κάτσω να γράψω μερικά πράγματα που μου συνέβησαν αυτό το διάστημα. Φταίει η μ#λ#κισμένη η ολομέλεια που ακούω "ναι σε όλα" και νευριάζω. Με πιάνει οίστρος - να το κοιτάξω- .

1ον λοιπόν, έμαθα ότι δίνω εξετάσεις σε 3 μήνες, που νόμιζα ότι θα έδινα τον Ιούλιο. Αθήνα κιόλας, θα κάνω και τριήμερο. Σκατά θα περάσω, το ξέρω, τεσπα. 

2ον Εμαθα ότι στα χαρτιά μου μέσα είχα και αντίγραφο του πτυχίου με 7,44 και όχι 7,36 όπως έγραψα στην αίτηση, ευτυχώς προτού την στείλω. Καλά που μετά την Κ. Δευτέρα, είναι επίσης αργία στο παν/μιο, τζάμπα ετοιμαζόμουν να τρέξω. -μην νομίζετε, ψάχνοντας τον οδηγό σπουδών το βρήκα-

3ον Μόλις άκουσα τον Ανατολάκη στη Βουλή να λέει "όχι" . Εντάξει, το είδαμε κ αυτό.

4ον Ακόμη να πάω να δω το "Albert Nobbs" . Έκλεισαν και τα στερ, θα πάμε Ολύμπιον μάλλον, θα δούμε.

5ον Σας το κρατάω για το τέλος με τη Siemens έτσι για να αναρωτιέστε. Που λέτε πήραμε πριν κανα 6μηνο μία ηλεκτρική σκούπα, 220 ευρώ. Για να είναι καλή, ξέρετε. Η οποία από την πρώτη μέρα είχε ένα θέμα με το "κοντάρι", έμπαινε προς τα μέσα όταν το έσπρωχνες, τεσπα, είχε θέμα ο μηχανισμός. Εμείς, με τόσα κουμπιά λοιπόν, νομίζαμε ότι μάλλον κάτι θα κάναμε λάθος και δεν είχαμε βρει πως να το κρατήσουμε σταθερό, οπότε το αφήσαμε. Μέχρι που μια μέρα, κάτσαμε, το ψάξαμε και είδαμε ότι κάτι πήγαινε στραβά. 

Παίρνουμε τηλ την αντιπροσωπεία, "Ελάτε εδώ" μας λένε, μετά την Καλαμαριά, 8ο χλμ Θεσ/νικης - Μουδανιών. Πάω. Το βλέπει ο τεχνικός "Α," μου λέει, "αυτό είναι χαλασμένο, δεν επιδιορθώνεται, πρέπει να αντικατασταθεί, θα το πάτε επάνω στον προϊστάμενο". ΟΚ, πάω κι εγώ με το κοντάρι, επάνω στον κ. Μ. Το βλέπει με ύφος βαριεστημένο, υφος #den_mas_xezeis_ki_esy :

"Α, εσείς φταίτε, είναι χαλασμένος ο μηχανισμός, το χτυπούσατε σε γωνίες ε;" 

"Ηταν από την αρχή έτσι, και καλύπτεται από την εγγύηση, να σας τη δείξω·"

"Μα δεν χρειάζεται, γιατί δεν καλύπτεται το κοντάρι από την εγγύηση"

"Και πως γίνεται αυτό;"

"Σας εξηγώ, δεν καλύπτεται, τι δεν καταλαβαίνετε;"

"Το κοντάρι δεν είναι της Siemens;" 

"Ναι αλλά δεν καλύπτεται, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας κάνω κάποια έκπτωση αν αγοράσετε καινούριο"

Του λέω μάλιστα και ότι θα χρειαστώ το όνομα του και τα στοιχεία του κατ/τος. Να μην τα πολυλογώ, γυρνάω σπίτι, παίρνω Siemens κετρικά Αθήνα, με παραπέμπουν σε άλλο τηλ, αυτοί σε άλλο και οι άλλοι σε τρίτο. Η γραμματέας μου λέει μισό, να φέρει υπεύθυνο και με παίρνουν κάνα μισάωρο αργότερα.  "Ποιο είναι το πρόβλημα" με ρωτάει , του εξηγώ για τρίτη φορά. Αναφέρω και το όνομα του κ. Μ. και αυτά που είπε περί εγγύησης όπως και ότι θα λάβω μέτρα γιατί δεν ενημερώθηκα για κάτι τέτοιο όταν αγόρασα την σκούπα. Μένει άφωνος. Κλείνει. Με ξαναπαίρνει. Μου λέει να πάω στο κατάστημα και του λέω" Γιατί να πάω, εφόσον δεν θα εξυπηρετηθώ; " "Θα εξυπηρετηθείτε" μου απανταει. 

Δεν καθησυχάζομαι. Με παίρνει τηλ και ο κ. Μ. -μαγνητοφώνησα και την συνομιλία για να είμαι καλυμένη,αφού σκόπευα να απευθυνθώ στην Προστασία Καταναλωτή- 

"Κυρία Π, παρακαλώ, έγινε μία παρεξήγηση, δεν καταλάβατε τι ακριβώς είπα..." 

Εγώ να τα παίρνω τρελά. "Σας ρώτησα ακριβώς τι εννοείτε και μου είπατε ότι δεν περιλαμβάνεται το εξάρτημα αυτό στην εγγύηση"

 "Ναι αλλά.."

"Ε τότε για ποιό λόγο να ξαναέρθω στην άλλη άκρη της πόλης; Δεν το βρίσκω απαραίτητο" 

"Ε να.....Και έρχονται πολλοί εδώ που καταστρέφουν τις σκούπες και θέλουν να τις επισκευάσουν τζάμπα, και αυτό δεν επιτρέπεται και καταλαβαίνετε είμαστε καχύποποπτοι..." 

Long story short, αφού μου μιλούσε στο τηλ με ύφος απολογητικό για 6 λεπτά, μου έκλεισε ραντεβού για σήμερα. Το πρωί, με υποδέχτηκε, μου άλλαξε το κοντάρι αμέσως, όσο εγώ καθόμουν στην πολυθρόνα και τουίταρα και μετά έστειλε και τον τεχνικό να μου κουβαλήσει σκούπα και εξαρτήματα στο πορτ παγκάζ. Εγώ απλά υπέγραψα και έφυγα.

Αυτό που θέλω να πω, είναι πως αν ήμουν πριν 5 χρόνια, πιθανώς δεν θα έκανα τίποτα. Θα το άφηνα, είτε από βαρεμάρα, είτε από αδιαφορία. Είναι καλό όμως να αρχίζουμε σιγά σιγά να διεκδικούμε το δίκιο και τα δικαιώματα μας σε όλους τους τομείς. Για παράδειγμα, έχω εγκαταστήσει το record my call στο κινητό, μία απλή εφαρμογή, που επιλέγεις αν θέλεις να καταγράψεις μία κλήση. Οταν δω τέτοια κατάσταση, απλά κπατάω rec. Παίρνω τηλέφωνα, αναζητώ υπεύθυνους, δεν αφήνω έναν υπάλληλο να με εξαπατήσει επειδή μπορεί. Νομίζω ότι είναι κάτι που πρέπει να αρχίσει να γίνεται η καθημερινότητα στη ζωή μας, κι όχι η εξαίρεση.

Michael Owen

Μόλις είδα τον λατρεμένο μου άντρα, το ιδανικό μου άλλο μισό, τον Michael Owen ως guest στο HIMYM και κόντεψα να πέσω απτην καρέκλα, στην προσπάθεια μου να καταλάβω αν τον είδα ή τον ονειρεύτηκα!!! 

Ναι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ, ο έρωτας εδώ και 11 χρόνια, έπαιξε τον φύλακα στο επεισόδιο 20 της πρώτης σεζόν ονόματι "BEST PROM EVER"

http://himym.co/episodeguide/gueststar/Michael+Owen/

lovu

Διαπιστώσεις και Σκόρπιες Σκέψεις

Στις πορείες πήγαμε, μπροστά μας πλακώθηκαν, το μνημόνιο ψηφίστηκε. 

Ο Αδωνης και ο Βορίδης γλυκάθηκαν με τα υπουργιλίκια, αψήφησαν τον Καρατζαφέρη και ψήφισαν "ναι" μαζί με τους υπόλοιπους 197, σήμερα βγαίνουν φωτογραφίες δίπλα στο ανθρωπάκι τον Σαμαρά, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ στην πολυετή σταδιοδρομία του να κατορθώσει να γίνει ούτε καν μισητός. Ο οποίος Σαμαράς το πιθανότερο είναι να εκπροσωπεί τη χώρα ως πρωθυπουργός σε μερικούς μήνες -εάν και εφόσον γίνουν εκλογές-. Διότι ο ελληνικός λαός κρίνει ότι είναι διαφορετικός από το ΠΑΣΟΚ, αρνείται να εννοήσει πως θα υπάρξει συγκυβέρνηση και πως έχουν προαποφασιστεί τα πάντα. 

Σε άλλα νέα, ο Ψωμιάδης κάνει κόμμα -ΠΑΤΡΙΔΑ- που κατά τα λεγόμενα του είναι η νέα φιλική εταιρεία, βγαίνει το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας, ένα "νέο κόμμα" κάνει μία -μετριοπαθή- εμφάνιση (ΔΗΜΑΡ)... Να μην ξεχάσω και την Τζούλια που απειλεί πως θα ιδρύσει κόμμα. Σε συνδυασμό λοιπόν με την αύξηση των ποσοστών του ΛΑΟΣ, η Δεξιά κάνει τη δυναμική της επιστροφή. Γιατί φυσικά μέσα σε αυτή βάζω και το αποδυναμωμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο και μετά την επανασύσταση του με πρόεδρο τον Βενιζέλο αναμένεται να πατώσει. Μέσα σ'όλα, η Κατσέλη σκέφτεται να ιδρύσει ΚΑΙ αυτή κόμμα, ενώ η Καϊλή που δυσανασχετούσε με το Μεσοπρόθεσμο, ψήφισε το δεύτερο Μνημόνιο -μακράν χειρότερο από το αποτυχημένο πρώτο-.

Στο βωμό της ανταγωνιστικότητας, θυσιάζονται θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα, όπως αυτό της αξιοπρέπειας και με έναυσμα το πρωτογενές πλεόνασμα, καταργούνται οι όροι της εργασίας που καθιστούν τους εργαζόμενους ικανούς να διατηρούν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Νέοι, τρέντι και καινοτόμοι όροι εισάγονται, όπως αυτός της "ευέλικτης" εργασίας, που αφορά 4ωρη εργασία -στα χαρτιά- που πολλές φορές φτάνει και το 8ωρο, μερικής διάρκειας που δεν ξεπερνά το 8μηνο, παραδίδοντας τους εργαζόμενους βορά στις ορέξεις των επιχειρηματιών, οι οποίοι, ας το παραδεχτούμε, δεν δίνουν δεκάρα για την διαβίωση των εργαζομένων ούτως ή άλλως, πόσο μάλλον τώρα που οι ορέξεις τους νομιμοποιούνται μέσω των συμβάσεων εργασίας. 

Μισθοί στα 400-500 ευρώ, τη στιγμή που η ΔΕΗ αυξάνει τα ήδη αυξημένα τιμολόγια, σε μία ύστατη προσπάθεια να ψαλιδίσει το τεράστιο έλλειμμα της, αποτέλεσμα των παχυλων μισθών που λαμβάνουν επί δεκαετίες αμόρφωτοι υπάλληλοι και μεγαλοστελέχη, των οποίων οι μισθοί παραμένουν στο απυρόβλητο χωρίς να παραγουν ουσιαστικό έργο.

Μισθοι 400-500 ευρώ, τη στιγμή που το νέο μνημόνιο αυξάνει τα αντικειμενικά κριτήρια και καταργεί τους οργανισμούς Εργατικής Εστίας και Κατοικίας αφήνοντας στο κενό χιλιάδες οικογένειες που στηρίζονταν στο επίδομα ενοικίου για να τα βγάλουν πέρα.

Τη στιγμή που οι τράπεζες επανακεφαλαιοποιούνται για πολλοστή φορά από τα Ευρωπαϊκά ταμεία, χωρίς όμως το μνημόνιο να επεμβαίνει επιβάλλοντας όρους  ανωτάτων επιτοκίων προς αυτές σε μία προσπάθεια να συνδράμει στην ελάφρυνση των πολιτών, οι οποίοι βλέπουν το υστέρημα τους να εξανεμίζεται από τα τοκογλυφικά επιτόκια που ξεπερνούν το 20%.

400-500 ευρώ μισθός για τους νέους που ξεκινούν τη ζωή τους σε μία Ελλάδα της διαφθοράς, που ακόμη και αυτή τη στιγμή ο μόνος τρόπος για να βρείς δουλειά είναι το μέσον. Που ο καφές κοστίζει 4 ευρώ και μία μπύρα 6, και όλα τα προϊόντα στα σουπερμαρκετ πωλούνται μέχρι και 60% ακριβότερα από τις υπόλοιπες Ευρωπαικές χώρες χωρίς κανένα προφανή λόγο.

Η ανταγωνιστικότητα λοιπόν, έγκειται και περιορίζεται  στα εισοδήματα των πολιτών, οι οποίοι πλέον φορολογούνται από εκκαθαριστικά άνω του τρομακτικού ποσού των 5,000 ευρώ, καλούνται να πληρώσουν φόρο επειδή ΕΧΟΥΝ σπίτι και φόρο αλληλεγγύης επειδή ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ. 

Οι πολίτες οι οποίοι αποκαλούνται από τον κ. Πάγκαλο "μ#$%κες" τη στιγμή που ο ίδιος πληρώνεται, σιτίζεται, ταξιδεύει, προστατεύεται και ζει την πολυτελή του ζωή χάρη σε αυτούς. Οι πολίτες οι οποίοι στοχοποιούνται από τα ΜΑΤ εξαιτίας βίαιων επεισοδίων που οφείλονται σε 10-20 "κουκουλοφόρους" τους οποίους η αστυνομία ΠΟΤΕ δεν συλλαμβάνει αλλά ανταυτού επιλέγει να ξυλοκοπεί επιλεκτικά μόνο άτομα ΧΩΡΙΣ κουκούλα.

Οι πολίτες οι οποίοι κατέβηκαν την Κυριακή ανά χιλιάδες και διαδήλωσαν ενάντια στο ξεπούλημα των ίδιων και της χώρας, με τα κανάλια να μεταδίδουν κύματα ρεπορτάζ για τα καμμένα καταστήματα τα οποία σαφώς δεν έκαψα ούτε εγώ, ούτε εσύ. 

Μας έκλεψαν και τα αρχαία από την αρχαία Ολυμπία.

Ωραία ε;