Καθηγητές Ξένων Γλωσσών ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: 12/9/2012: ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ

Καθηγητές Ξένων Γλωσσών ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: 12/9/2012: ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ: H   Ενωτική Πρωτοβουλία καθηγητών ξένων γλωσσών του Συλλόγου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση συμμετείχε στην σημερινή (12/9/2012) ...

Ένα θα σας πω...

...ακούω Σφακιανάκη αυτή τη στιγμή. Παίζει και να είναι η πρώτη φορά. Και μάλιστα προηγουμένως άκουσα -επιτέλους- το άσμα "δεν ταιριάζουμε σου λέω" του Παντελή Παντελίδη. Παίζοντας πόκερ. Κάτι τερμάτισα αλλά το ψάχνω ακόμη.

 

(Παράλληλα, περπατάμε παράλληλα)

 

Σήμερα είχα μία συζήτηση με το @enikos_gr σχετικά με τον τίτλο μιας είδησης. Συγκεκριμένα ανέφερε "Σε χαμηλές θέσεις τα ελληνικά πανεπιστήμια" με λινκ αυτό. Θεώρησα πως ο τίτλος ήταν παραπλανητικός, διότι αυτή η "θέση" ήταν αποτέλεσμα μίας μόνο μέτρησης του QS World University Ranking ενώ υπάρχουν άλλες μετρήσεις, πρόσφατες μάλιστα, όπως της Webometrics η οποία κατατάσσει το ΑΠΘ στην 177η θέση μεταξύ 20,000 πανεπιστημίων παγκοσμίως, με άλλα δύο ελληνικά πανεπιστήμια να κατέχουν περίοπτες θέσεις στην πρώτη 400άδα. Υπενθυμίζουμε σε αυτό το σημείο πως πρόκειται για ΔΗΜΟΣΙΑ πανεπιστήμια ενώ στη λίστα υπάρχουν και ιδιωτικά.

 

(Μήπως είμαι τρελός, μήπως τα'χω χαμένα)

 

Σχολίασα λοιπόν, το κατά τη γνώμη μου παραπλανητικό του τίτλου, ο οποίος αφήνει τον αναγνώστη με την εντύπωση ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν πάρει την κατιούσα, κάτι που είναι εν μέρει αλήθεια, αν πιστέψουμε την μέτρηση της αναφερθείσας εταιρείας (QS). Κάτι πήγε εκεί να μου πει ο ενικόςτζιαρ, ότι λέει αυτή είναι η δική μου διαφορετική άποψη, αλλά του απάντησα ότι δεν έγκειται θέμα άποψης αλλά παραπλάνησης. Αν διαβάζει κάποιος, θα ήθελα μία γνώμη. Δεν έχω δίκιο; Δεν είναι ο τίτλος παραπλανητικός; Μία μέτρηση αποτελεί αδιάψευστο γεγονός; Και αν ναι, γιατί όχι να μην είναι της Webometrics; Οπως και να'χει, εφόσον δηλώνεις κάτι τόσο βαρυσήμαντο, δεν οφείλεις να ξεκαθαρίσεις ότι είναι η είδηση αυτή προκύπτει από την εταιρεία τάδε; Και γιατί όχι, να αναφέρει στο άρθρο ότι υπάρχει μέτρηση που την διαψεύδει;

 

(Ολα τα σ'αγαπώ, αξίζεις να στα πω)

 

Εν πάσει, πήρε αρκετή ώρα η συζήτηση. Νομίζω ότι το δίκιο είναι με το μέρος μου.

Σε άλλα νέα, δουλειά δεν υπάρχει, ο κόσμος δυσκολεύεται, αργεί και στις πληρωμές του.

Ετοιμαζόμαστε να δούμε μία ταινία, μάλλον την "Πλεκτάνη" ή "το Μυστικό του Ποταμού".

 

(Οι αγάπες χάνονται, σβήνουν σαν τ'αστέρια)

 

Και κλείνω με αθάνατο, υπέροχο Μητροπάνο

 

(Πώς να γλυτώσει μάτια μου, ο ένας απ'τον άλλο)

 

Η επιτυχία μου αναγνωρίζεται επιτέλους

Ελα, όταν λέμε "είμαι άπαιχτη", είμαι πως να το κάνουμε. Εχουν αρχίσει κι άλλα Blogs να δανείζονται τις κριτικές μου σε ταινίες... 

Υπενθυμίζω για τους ΛΙΓΟΥΣ που δεν θυμούνται : Δική μου ανάρτηση

ανάρτηση άλλου Blog με ανακατεύθυνση στη σελίδα μου.

Χού εμ άι έντοφόλ άι γουόντερ.

(Ποια είμαι τελοσπάντων αναρωτιέμαι)

Ε, γύρισα νωρίς!

Ανάμεσα στα περιστατικά που μου έχουν συμβεί, θυμόμασταν τις προάλλες και ένα ακόμη που δεν το έχω γράψει. Σήμερα και μέχρι αυτή την ώρα μου διαφεύγει.ΑΑΑΑΑ! Μόλις επανήλθε!

 

Υπότιτλος: TOP κουλών που μου έχουν συμβεί!

 

 

Λοιπόν, ήταν μία από τις αμέτρητες συναυλίες του Χατζηγιάννη στο Θέατρο Γης. Πριν πολλά χρόνια, αμάξι δεν είχα άρα πριν το 2007. Σεπτέμβριος καλή ώρα. Λοιπόν, πληρώσαμε να δούμε τον Μιχάλη (θα το προσπεράσετε), ήρθε η ώρα της επιστροφής. Μετά από 6 επαναλήψεις του "Χερια Ψηλά "  είχε περάσει 12, λεωφορεία νόου, ταξί νόου, διότι τα είχαν πάρει όλα οι πρώτοι. Οπότε αρχίζουμε κι εμείς ποδαρόδρομο όλη την κατηφόρα, μέχρι τα Πανεπιστήμια. Από εκεί, το μόνο λεωφορείο που περνούσε ήταν το 78 που κάνει την διαδρομή ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ-ΚΤΕΛ. Το παίρνουμε. Κατεβαίνουμε σχετικά κοντά από το σπίτι μου, απέναντι από το σημερινό Grand Hotel Palace επί της Μοναστηρίου. Η Μοναστηρίου για όσους δεν την ξέρουν, δεν είναι δρόμος με σπίτια, αλλά ως επί το πλείστον καταστήματα, ιδιαίτερα σχετικά με αυτοκίνητα (η άχρηστη λεπτομέρεια της ημέρας).

 

Εν πάσει, κατεβαίνουμε με σκοπό να πάρουμε ταξί από'κει. Βρισκόμαστε, εγώ και κολλητή στη στάση του λεωφορείου, όπου κάθεται στο παγκάκι ένας τύπος. Από πίσω,αλάνα, και σε ορισμένα σημεία, ψηλά χόρτα. Ορατότης, ελάχιστη. Σκοτάδι πλην της μίας λάμπας δίπλα. Λέμε, δεν πάμε κοντά του, άσε, στεκόμαστε δίπλα, κάτω από την στάση και περιμένουμε. Τον βλέπουμε, κοιτάει. Μας ρωτάει αν περιμένουμε λεωφορείο, λέμε "όχι, ταξί". Να μην τα πολυλογώ, προσπαθεί να μας πιάσει την κουβέντα.

 

Σε κάποια φάση, σηκώνεται η κολλητή λίγο παραδίπλα γιατί βλέπει ένα ταξί, πηγαίνει προς το δρόμο να κάνει νόημα. Και ΤΟΤΕ συμβαίνει. Ετσι όπως μου μιλάει αυτός και με ρωτάει τα διάφορα, γυρνάω το κεφάλι μου τυχαία  προς το μέρος της αλάνας και βλέπω μία σκιά να τινάζεται και να κρύβεται πίσω από τα χόρτα, ενώ φαίνεται στην άκρη και το μπροστινό μέρος ενός βαν. Να, τέτοιο.

 

Τρόμος, κόβονται πόδια, ύπαρ, εβριθινγκ και σχεδόν τρέχοντας πιάνω αγκαζέ την κολλητή και απομακρύνομαι προς την λάμπα και τον δρόμο.Ευτυχώς σε 2' περνάει ταξί, το παίρνουμε και φεύγουμε.

 

Για την ιστορία, η αλάνα αυτή  υπάρχει ακόμη αλλά τα χόρτα τα έχουν κόψει και υπάρχει απόλυτη ορατότητα. Προσπερνάμε λοιπόν αυτό το τυχαίο περιστατικό που θυμηθήκαμε, συνεχίζοντας.

 

Τα παιδιά μου πήραν το lower. Πολύ χάρηκα, εγώ νομίζω πιο πολύ απ'τα παιδιά!

 

Σήμερα μου ευχήθηκαν πολλοί.Πάρα πολλοί για μία γιορτή που συνήθως ούτε εγώ δεν θυμάμαι. Μέχρι και το βαθύ, σε ντι-εμ.

 

Πήγαμε και στα σεμινάριά μας και φέτος. Καλά το MET θεϊκό ξενοδοχείο. Εκεί θέλω να πάω (κάτι δικά μου).Διάλεξα και τα βιβλία που θα κάνω φέτος. Θα υπάρξουν κάποιες αλλαγές.

 

Ακόμη δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα της ΕΚΔΔ. Οχι τίποτ'άλλο, τα περιμένω να γελάσω.

 

Ξεκινήσαμε να βλέπουμε μία σειρά, το Missing (2012), σε 10 επεισόδια τελειώνει, είναι αρκετά καλή.

 

Επίσης μία που είδα ένα επεισόδιο και μ'άρεσε ήταν ένα με Roughness, κάτσε να το ψάξω...αχα! Necessary Roughness .

 

Καλά, έχω ξεσκιστεί σε South Park, όπως παλιά, θα μου επιτρέψετε μερικό Καρτμαν, έτσι;

 

 

 

 

 

 

 

 

Aυτά!

 

Καλέ, τίτλο ξέχασα!

Εκτός από μία σοβαρή σκέψη που περνάει από το μυαλό μου πίνοντας το 3ο ποτήρι λευκού, ότι παίζει να είμαι αλκοολική, κατα τ'άλλα να πω πόσο καμαρώνω την Ατλέτικο την οποία ΕΜΕΙΣ, κερδίσαμε ΕΚΤΟΣ έδρας 3-2, ΧΑΝΟΝΤΑΣ 2-0 αρχικά.

 

Σε αυτό το σημείο, να ευχηθώ στον Αμπράμοβιτς περαστικά με την παράλληλη ηθική συμπαράσταση στην Μπάγιερν, που, αν μη τι άλλο, πρέπει να βλέπει το ματς και να γουστάρει το ξεφτιλίκι.

 

Επίσης. Τί μαλακίες παίζει θεε μου η τιβι.

 

Μου λείπει το κρύο.

 

Το "θεε μου" σχημα λόγου.

 

Ρε πούστη, ποτέ δεν θα μάθω να ξεχωρίζω τα "ν" πότε μπαίνουν και ποτε όχι. Ξέρετε, "δεν", "μην" κτλ. Οοοχι, τον κανόνα τον ξέρω, βασικά ξέρω ότι υπάρχει, αλλά δεν μπορώ με τίποτα να τον μάθω. Είναι σαν το "πιστεύω". Εμαθα την πασχαλινή προσευχή στο δημοτικό αλλά αυτό με τίποτα.

 

Τώρα πες μου, είναι δυνατόν να τα λέω αυτά αν δεν έχω πιει;

 

Καλά εμείς εδώ, ζούμε στο υπερπέραν. Εχει ένα μήνα να πάω σπίτι, με εξαίρεση κανα 3-4 διάσπαρτες (το είδες το διάσπαρτες,ε;) μέρες, μένω αλλού. Τί αλλού δηλαδή, σε σπίτι κολλητής με παρέες και ξερωγω, ζω ένα ρόκγουέιβ φέστιβαλ, με αστυνομία στις 5 το πρωί (ναι, την κάλεσαν, καλά φταίγαμε κι εμείς δε λέω), με ποτά και πολλά άλλα.

 

Σε ποιό παράλληλο σύμπαν πες μου, θα μου έλεγε η φίλη μου, έχεις όρεξη για μία κρύα σαλάτα με αγγούρι,φέτα και ντομάτα και θα τρελαινόμουν; Οχι, πες μου. Εγώ, της τάρτας του "Αγαπητού", του προφιτερόλ του "Τασου", του τρίγωνου του "Ελενίδη"! Εγώ!

 

Καλά, αυτά αρχίζει το 2ο ημίχρονο.

 

The Script - Breakeven

Ενα κομμάτι που ανακάλυψα πρόσφατα και λάτρεψα. Το ανέβασα ΜΕΧΡΙ και στο FB.

Δεν θέλω να πω άλλες λέξεις.

Ακούστε το.


The Script - Breakeven

Τα νέα των εννιά

Χρεοκοπούμε.

Ερχεται η δραχμή.

Κατα τ'αλλα,  ο Michael Owen έκανε μπλογκ.

Αυτά με τα τηλεγραφικά νέα.

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος, διότι χθες που ήμουν κάτω κέντρο ΠΟΙΟΝ ΕΙΔΑ;;;!! Οχι, πείτε μου, μπορείτε να το βρείτε, έχει αναφερθεί στο μπλόγκ! Θα σας θυμίσω, εσάς τους 0,5-2 τακτικούς αναγνώστες μου, πως έχει αναφερθεί σε ένα τοπ κουλαμάρας.

Ετοιμοι; Λοιπόν, ενώ έπινα το ποτό μου ήσυχα κι ωραία και χαχάνιζα με την παρέα, ξάφνου βλέπω μπροστά μου να περνάει.... Ο Χ.Τ!! (θα τεστάρω τη μνήμη σας και δεν θα σας πω τι σημαίνουν τα αρχικά).

Ποιον κοροϊδεύω, κανείς δεν θυμάται. Σας δίνω σύνδεσμο για να τον θυμηθείτε. Πλεόν έχει σγουρά μαλλιά, μακριά. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να πάω να τον βγάλω μία φωτογραφία που με περίσσια άνεση θα ανέβαζα στο μπλογκ να πάρετε μία γεύση. Ακόμη τριγυρνάει στο κέντρο, ποιος ξέρει, ίσως ψάχνοντας για το επόμενο του θύμα. Δεν θέλω να ξέρω τι έκανε με εκείνη τη φωτογραφία.

Τελικά δεν θα είναι το τέλος. Τώρα θυμήθηκα κι άλλο. Αρχισα υποτιτλισμό στη σειρά Law&Order SVU,τη δωδέκατη σεζόν. Θα μου πεις, 1,5 επεισόδιο μωρή και το λες υποτιτλισμό; Αλλά και πάλι.

Ολα ξεκίνησαν. όταν, πριν χρόνια, επιχείρησα να ξεκινήσω μετάφραση και βαρέθηκα τη ζωή μου. Αλλά επειδή βαρέθηκα να με πρήζει η αδερφή μου ότι βλέπω μόνη μου σειρές, είπα μιας και κάθομαι αυτόν τον μήνα, να ξεκινήσω. Και μ'άρεσε. Βάζω η ψωνάρα και το όνομά μου εκεί σε ενδιάμεσες κενές σκηνές, ξέρετε να μη δυσκολευτεί να με βρει η αστυνομία.

Και μετά κάθομαι και καμαρώνω. Η φάση είναι ότι αποδείχτηκε πιο δύσκολο απ'όσο νόμιζα, κυρίως γιατί πολλές λέξεις ξέρω τι σημαίνουν αλλά δεν ξέρω πως να τις μεταφράσω. Τι σας λέω τώρα κι εσάς.

Εν πάσει, αν τύχει αργότερα και δείτε κανένα επεισόδιο, να είστε επιεικείς μη σας $%#.

Τί άλλα; Θέλω να πάω εξωτερικό. Σπάνιο ε; Και το να λέτε από μέσα σας "Χεστηκαμε" δεν είναι σπάνιο, αλλά το λέτε!

Αυτά.